11. bölüm · Son Denge
Bölüm 1 Sayfa 11
Kapının eşiğinde duran kişi genç bir muhafızdı.
Nefes nefese değildi.
Koşmamıştı.
Ama yüzündeki ifade, getirdiği haberin ağırlığını ele veriyordu.
Theron ayağa kalktı.
"William nerede?"
"Meydanda kaldı, efendim."
"Neden gelmedi?"
"Kristalin yanından ayrılmayı reddetti."
Theron'un kaşları hafifçe çatıldı.
"Sebebi?"
Muhafız elindeki küçük veri tabletini uzattı.
"Son iki dakikada yeni gelişmeler oldu."
Theron tableti aldı. Gözleri ekranda hızla dolaşırken yüzündeki ifade giderek sertleşti.
Katherine dayanamadı.
"Ne olmuş?"
Theron birkaç saniye sessiz kaldı.
"Çatlak sayısı arttı."
"Ne kadar?"
"İlk raporda on ikiydi."
Parmağıyla ekranı aşağı kaydırdı.
"Şimdi yirmi sekiz."
Odadaki hava bir anda ağırlaştı.
Katherine'nin bakışları istemsizce Clara'ya kaydı.
Genç kadın başını eğmişti.
Sanki bu haberi bekliyormuş gibiydi.
Theron bunu fark etti.
"Clara."
Kadın yavaşça başını kaldırdı.
"Bu seni şaşırtmadı."
"Çünkü olacağını biliyordum."
Katherine şaşkınlıkla ona döndü.
"Nereden biliyordun?"
Clara dudaklarını birbirine bastırdı.
"Cevap vermeden önce bir şey bilmeniz gerekiyor."
Theron dikkatle onu dinliyordu.
"Konuş."
"Nythera'da olanlar... bir günde başlamadı."
Katherine istemsizce öne eğildi.
"Ne kadar sürdü?"
Clara gözlerini masanın üzerindeki şehir haritasına indirdi.
"Yaklaşık üç hafta."
Theron ile Katherine aynı anda birbirine baktı.
Üç hafta...
Elyndor'da ise ilk belirtiler yalnızca bugün ortaya çıkmıştı.
Theron sakinliğini korumaya çalışarak sordu.
"İlk ne değişti?"
Clara hemen cevap vermedi.
Derin bir nefes aldı.
"Önce insanlar fark etmedi."
"Neyi?"
"Elektrikler kesilmiyordu. Sistemler bozulmuyordu. Hayat normal görünüyordu."
"Sonra?"
"Sonra insanlar aynı rüyayı görmeye başladı."
Katherine'nin kaşları çatıldı.
"Aynı rüyayı mı?"
Clara yavaşça başını salladı.
"Evet."
"O nasıl mümkün olabilir?"
"Bilmiyorum."
"O rüyada ne vardı?"
Clara'nın yüzündeki renk biraz daha soldu.
"Bir ses."
"O ses ne diyordu?"
Kadın birkaç saniye sustu.
Sonra neredeyse fısıldayarak konuştu.
"Hiçbir şey."
Katherine şaşırdı.
"Hiçbir şey mi?"
"Evet."
Clara gözlerini kaldırıp ikisine baktı.
"Sadece çağırıyordu."
Odadaki sessizlik bu kez daha farklıydı.
Bu sessizlik, cevapsız kalan bir sorunun değil...
Yeni başlayan çok daha büyük bir gizemin sessizliğiydi.
