35. bölüm · Son Denge
Bölüm 2 Sayfa 35
Hexly kapıya birkaç adım daha yaklaştı.
Koridorda yeniden sessizlik hâkimdi.
Az önce duydukları ses tekrarlanmıyordu.
Knox, camın ardından içeri bakmayı denedi.
"Hiçbir şey görünmüyor."
Daren huzursuzca anahtar kartını cebine koydu.
"Belki eski panellerden biri yerinden oynamıştır."
"Bu kadar mı?" diye sordu Hexly.
"Eski binalarda olur."
Hexly cevap vermedi.
Gözlerini kapıdan ayırmadan dinledi.
Ne bir uğultu...
Ne de bir hareket sesi...
Sadece binanın havalandırma sisteminden gelen tekdüze bir uğultu vardı.
Birkaç saniye sonra arkasını döndü.
"Gidelim."
Knox şaşkınlıkla baktı.
"Açmaya çalışmayacak mıyız?"
"Hayır."
"Neden?"
Hexly yürümeye başladı.
"İçeride gerçekten biri varsa, bu bizim yetki alanımız değil."
"Ya biri yardım bekliyorsa?"
"O zaman güvenlik ilgilenir."
Sesinde alışılmadık bir kararlılık vardı.
Knox birkaç adım geriden onu takip etti.
Hexly'nin meraklı biri olduğunu biliyordu.
Fakat aynı zamanda elindeki bilgiler yetersiz olduğunda rastgele hareket etmeyi de sevmezdi.
Koridorun sonuna geldiklerinde Daren durdu.
"Güvenliği çağırayım mı?"
Hexly kısa bir süre düşündü.
"Evet."
"Ne söyleyeyim?"
"Eski kontrol odasından ses geldiğini."
"Hepsi bu mu?"
"Hepsi bu."
Daren başını sallayıp ters yöne doğru uzaklaştı.
Hexly ile Knox ise çıkış kapısına yöneldi.
Asansöre bindiklerinde ikisi de sessizdi.
Kapılar kapanırken Knox sonunda konuştu.
"Sence gerçekten içeride biri var mı?"
Hexly gözlerini kat numaralarını gösteren ekrana çevirdi.
"Bilmiyorum."
"Demin çok emin görünüyordun."
"Emin değildim."
Asansör aşağı inmeye devam etti.
"Bir şey öğrendim sadece."
"Neyi?"
Hexly derin bir nefes aldı.
"Bu şehirde herkes cevaplardan çok sessizliği koruyor."
Knox bu cümleye karşılık vermedi.
Asansör zemin kata ulaştığında kapılar yavaşça açıldı.
Dışarı çıktıklarında Nythera'nın gri gökyüzü hâlâ aynıydı.
Şehir yaşamaya devam ediyordu.
Ama Hexly'nin gözünde artık hiçbir şey sabah olduğu kadar sıradan görünmüyordu.