51. bölüm · Son Denge
Bölüm 3 Sayfa 51
Hexly fotoğrafı dikkatlice çantasındaki dosya bölmesine yerleştirdi.
Ne veri modülünü...
Ne de krokiyi burada bırakmaya niyeti vardı.
"Şirket bunları görünce ne diyecek acaba?" diye sordu Knox.
"Önce gerçekten şirkete göstereceğimizden emin olalım."
Knox şaşkınlıkla ona baktı.
"Ne demek istiyorsun?"
Hexly kısa bir süre sustu.
"Bugün gördüğümüz her şeyin resmî kayıtlarda karşılığı yok."
"Yani?"
"Eğer bunları gerçekten biri gizlediyse..."
Cümlesini tamamlamadı.
İkisi de aynı ihtimali düşünüyordu.
Odanın ortasına döndüklerinde Hexly'nin gözü masanın altına takıldı.
Metal zeminde, diğerlerinden farklı duran ince bir çizik vardı.
Çizik düz değildi.
Kusursuz bir kare oluşturuyordu.
Hexly çömeldi.
El fenerini yere yaklaştırdı.
"Knox."
"Hı?"
"Buraya yardım et."
İkisi birlikte masayı yavaşça kenara çekti.
Masa birkaç santimetre oynayınca zemindeki kare tamamen ortaya çıktı.
Ortasında küçük, yuvarlak bir tutamak vardı.
Knox gözlerini kocaman açtı.
"Bu..."
"Bir kapak."
Hexly tutamağı kavradı.
Paslanmış olmasını bekliyordu.
Ama kolayca hareket etti.
Yavaşça yukarı çekti.
Gıcır...
Metal kapak açılır açılmaz aşağıdan soğuk bir hava yükseldi.
El fenerini boşluğa tuttular.
Aşağıya inen dar bir merdiven görünüyordu.
Beton basamaklar karanlığın içine doğru uzanıyordu.
Knox istemsizce güldü.
"Harika."
Hexly merdivene baktı.
"Nesi harika?"
"Her gizemli yerde bir de bodrum çıkıyor."
Hexly istemsizce gülümsedi.
"İstersen yukarıda bekleyebilirsin."
Knox başını iki yana salladı.
"O kadar şanslı değilsin."
İkisi de birkaç saniye boyunca aşağıdaki karanlığa baktı.
Hiç ses gelmiyordu.
Ne çalışan bir makine...
Ne akan su...
Ne de ayak sesi.
Yalnızca derin, ağır bir sessizlik.
Hexly el fenerini biraz daha aşağı çevirdi.
Işık merdivenin sonuna ulaşamıyordu.
Basamaklar...
Karanlığın içinde kayboluyordu.