152. bölüm · Son Denge

Bölüm 9 Sayfa 152

Uygulamada Aç → İçindekiler

Bölümler

Sabah olduğunda Elyndor her zamanki düzeniyle uyanmıştı.
Caddelerde taşıtlar ilerliyor, yüksek binaların camlarında sabah ışıkları parlıyor, insanlar işlerine yetişmek için sokakları dolduruyordu.
Hexly yatağından kalktığında birkaç saniye boyunca tavana baktı.
Dün gece yaşananlar bir rüya gibi geliyordu.
Sonra masanın üzerindeki dosyayı gördü.
Gerçek olduğunu hatırlaması için yeterliydi.
Üzerini değiştirip mutfağa geçti. Kahve makinesini çalıştırdı ve pencerenin önüne oturdu.
Telefonunu eline aldığında birkaç bildirim gördü.
Seraphine'den gelen mesajda yalnızca toplantı saatinin ertelendiği yazıyordu.
Knox ise gruba bir mesaj bırakmıştı.
Knox: Bugün kimse beni göreve çağırmasın.
Clara: Kimse seni çağırmayacak. Merak etme.
Knox: Harika. O zaman bütün gün uyuyacağım.
Hexly istemeden güldü.
Telefonu masaya bıraktı.
Dün geceki gerginliğin ardından bu kadar sıradan bir sabah yaşamak tuhaf hissettiriyordu.
Ama kötü değildi.
Tam tersine, ihtiyacı olan şeyin belki de bu olduğunu fark etti.
Bir süre sonra dışarı çıktı.
Şehirde yürürken etrafına daha dikkatli bakıyordu.
İnsanlar normal hayatlarına devam ediyordu.
Kimse Aura Merkezi'ni, Çekirdek'i ya da dün gece yaşananları bilmiyordu.
Bir dükkânın önünde durup vitrindeki yiyeceklere baktı.
Uzun zamandır doğru düzgün yemek yemediğini fark etti.
İçeri girdi.
Birkaç dakika sonra elinde sıcak bir sandviçle dışarı çıktı.
Telefonu yeniden çaldı.
Katherine'di.
Hexly mesajı açtı.
Katherine: Uyandın mı?
Hexly: Evet.
Katherine: İyi. Dün gece eve vardığında haber vermedin.
Hexly: Unuttum.
Katherine: Tahmin ettim.
Hexly: Sen vardın mı?
Katherine: Evet. Merak etme.
Hexly birkaç saniye telefonu elinde tuttu.
Katherine: Bugün hiçbir şey yapma.
Hexly: Emir mi?
Katherine: Tavsiye.
Hexly gülümsedi.
Telefonu cebine koydu.
İlk kez uzun zamandır birinin ona sadece dinlenmesini söylemesinin garip şekilde iyi geldiğini düşündü.
Yürümeye devam etti.
Bugün hiçbir araştırma yapmayacaktı.
Hiçbir gizli dosyanın peşinden gitmeyecekti.
Sadece normal bir gün geçirecekti.
En azından bugünlük.