Yüzleşme ve Bağların Kopuşu

Yüzleşme ve Bağların Kopuşu
İksir dersi sonunda bitmişti, öğrenciler rahat bir nefes alarak sınıftan çıktılar. Harry çantasını omzuna asmış bir şekilde yürürken arkasından gelen hızlı adımları duydu.
“Harry bekle!”
Hermione’nin sesini duyduğu gibi durup onlara döndü.
“Merhaba. Derste pek konuşamadık. Nasılsınız?”
“Dostum bizimle dalga mı geçiyorsun? Her şey normalmiş gibi mi konuşacaksın gerçekten?”
“Normal değil mi Ron?”
“Değil! Oğlum sen Slytherin’e geçtin farkında mısın? Nasıl normal dersin bunu?”
“Ne yapabilirim Ron? Seçmen Şapka istese binamı değiştirmezdi veya başka bir binaya koyabilirdi beni ama Slytherin’e koydu. Elimde olan bir şey değil.”
“Dersteki o halin neydi peki?”
“Ne olmuş halime Hermione?”
“Snape’ten ilk defa takdir aldın Harry! Bir de ne olmuş diye soruyor musun?”
“Ben de şaşırdım Profesör Snape’in böyle davranmasına. Nedenini ben de bilmiyorum.”
“Neden olacak? Slytherin’e geçtin diye herhalde!”
“Ben öyle düşünmüyorum. Eğer ben Gryffindordayken de böyle çabalasaydım aynı şey olurdu.”
“Dalga geçme bizimle! Neler oluyor Harry? Sen nasıl Slytherin’e geçersin?”
“Arkadaşlar bunu neden bu kadar sorguluyorsunuz ki? Arkadaşlığımızı bir bina değişimi yüzünden bitirecek misiniz?”
“Bu sadece bir bina değişimi değil Harry. Sen bizim asırlardan beri düşman olduğumuz binadasın, hatırlatırım.”
“Öyle mi Ron?”
“Öyle. Tavırların bile değişmiş senin.”
“Sadece sınırlarımı çiziyorum, diğerlerine karşı mesafeliyim falan diye bana hesap mı soruyorsunuz şu an?”
“Hesap sormuyoruz sadece merak ediyoruz.”
“Merak ediyorsunuz, öyle mi? Neyi merak ediyorsunuz Hermione?”
“Senin nasıl Slytherin’e ait olduğunu merak ediyoruz. Nasıl iksirde birden uçtun onu merak ediyoruz.”
“Siz merak etmiyorsunuz, siz hesap soruyorsunuz. Rahattınız dimi hayatınızı her an kurtaran, canını sizin için feda etmeye hazır olan eski Harry varken. Ama şimdi Slytherindeyim diye resmen bana düşman muamelesi yapıyorsunuz. Ben sizin için düşman potansiyelindeyim. Neden? Çünkü safkan takıntısı olan bir binadayım diye. Siz… Siz kesin şimdi benim Voldemort’un tarafına geçeceğimi falan da düşünüyorsunuzdur, dimi?”
“Harry biz sadece- “
“Siz sadece ne Hermione?! Sakın öyle düşünmüyoruz falan demeyin çünkü beni düşman potansiyelinde görüyorsanız Voldemort’un yanında olduğumuda düşünürsünüz. Bu kadar kör, bu kadar aptal olacağınızı düşünmemiştim. Voldemort benim ailemi öldürdü, çocukluğumu çaldı bunu en iyi bilen sizsiniz ama Voldemort’un tarafına geçeceğimi bana yakıştırıyorsunuz öyle mi? Boşuna dememişler düşman kör nişancıdır ama dost on ikiden vurur diye. Ben sizi tanımışımda siz beni tanıyamamışsınız. Hatta ben bile sizi tanıyamamışım ki dost dediğim insanlar bana bu muameleyi yapıyor demek! Öyle olsun. Bundan sonra hukukumuzda, dostluğumuzda bitti! Ben ihaneti kabul etmem ve siz benim Voldemort’un tarafına geçecek olmamı düşünerek bana ihanet ettiniz. Bundan sonra ayağınızı denk alın, bana bulaşmayın yoksa canınızı gerçekten yakarım! Slytherin’de olduğum sürece bu binayı öyle bir şaha kaldıracağım ki profesörleri bırakın Sihir Bakanlığı bile dudağını uçuklatacak. Bu sene bina kupasını Slytherin kazanacak. Sırf siz ikiniz o kupayı kazanmayın diye elimden gelenin en iyisini yapıcam. Ayrıca Hermione, Profesör Snape haklıydı yeni rakibin benim. Senin zekân bile Gryffindor’u kurtaramayacak.”
Harry son sözünü söyledikten sonra onların tek bir kelime bile etmesine izin vermeden arkasını dönüp hızlı adımlarla uzaklaştı. Arkasında ise pişmanlık dolu yürekler bırakmıştı.

4.BÖLÜMÜN SONU