Genlerden Gelen İnat

Genlerden Gelen İnat
Akşam yemeğinin bitmesinin üzerinden on dakika geçmişti. Harry yatakhanesinde üzerini değiştirdi. Severus'un aldığı yeni kıyafetleri giymişti. Tişörtünün eteklerini düzeltirken "Adam harbi tam zevkime, bedenime uygun seçmiş veya ayarlamış. Her neyse artık. Acaba bedenimin ölçüsünü nereden biliyordu? Nasıl ayarladı acaba? Ya Harry bu da soru mu şimdi? Yaşıtlarıma göre sıskanın tekiyim. Adam standart ölçülere göre ayarlamıştır herhalde. Zaten kendisi de o gün dedi olmazsa gelip söylememi değiştirirmiş. Ne diyorum lan ben? Bu nasıl bir devrik cümledir. Neyse ya fazla oyalandım. Şu tişörtün eteklerinide bir türlü düzeltemedim, iki saattir çekiştirip duruyorum. Daha fazla geç kalmadan şu pembe cadının yanına gideyim. Kadın yüzünden pembeden soğudum ya," diye mırıldandı. Yatağının üzerinde duran oduncu gömleğini alıp üzerine geçirdi. Siyah kot pantolonunun da paçalarını düzelttik sonra doğruldu ve yatakhaneden çıkıp merdivenlerden aşağıya indi. Son basamaktan indiği zaman bütün gözler ona çevrildi. Herkes ona tek kaşını kaldırmış bir şekilde bakıyordu. Harry, kapıya doğru adımlarken ortak salonda Draco'nun sesi yankılandı.
"Ne o Potter? Daha dün pasaklı, eski püskü şeyleri giyiyordun. Ne oldu şimdi yepyeni şeyleri giyer oldun?"
Harry derin bir nefes vererek elleri cebindeyken Draco'ya döndü.
"Akrabalarım gönderdi, Malfoy. Sen milletin ne giydiğine dikkat edeceğine git o diline hakim ol. Bugün Pansy ve Blaise ile KSKS dersinden sonra dediklerinizi duymadım sanma. Farkında değildiniz ama bahçeye çıktığınızda arkanızdaydım ve senin söylediklerine kulak misafiri oldum diyelim. Ama yine de teşekkür ederim. Benim hakkımda öyle şeyler söyleyeceğin aklıma gelmezdi. Neyse ya ben gidiyorum. Şu pembe karıyı bekletmeyeyim. Boşu boşuna cezaya bıraktı ya!"
"O nasıl cümleye giriş lan? Söveceksin sandım sonra teşekkür ettin. Onu nasıl becerdin?"
"Eh bizde böyle, Malfoy. Alışacaksınız, hepiniz bana alışacaksınız."
"Sen o son cümleyi kime dedin? Bana mı?"
"Yok kendime kendime konuştum. Birazcık ruh hastalığı var da ben de. Şizofren olduğumu düşünüyorum bazen ama öyle değilim. Lan sen niye beni lafa tutuyorsun?!"
Harry cümlesini bitirdikten sonra hızla ortak salondan çıkıp okul koridorlarında ilerlemeye başladı. Draco çocuğa arkasından kaşlarını çatarak baktı.
Harry, Dolores'in ofisini önüne geldiğinde kapıyı üç kez hafifçe tıklattı. İçeriden ince, kurbağaya benzer bir "Gel," sesi duyuldu. Harry kapıyı açıp içeri girdi. İçeri girdiği gibi gözlerinin kanadığını hissetti. Her yer pembeyle kaplanmış, duvarlarda kedi tabloları asılıydı.
"Bu kadın insanı kediden bile soğutur. Midem bulandı! Bu ne pembelik lan?" diye içinden geçirdi.
"Sonunda gelebildiniz Bay Potter. Neden cezaya kaldınız biliyorsunuz dimi?"
"Unuttum, profesör. Lütfen hatırlatır mısınız?"
"Bugünkü derste bana karşı gösterdiğiniz küstahlık ve yalan şeyler söylemeniz, Bay Potter."
"Yalan değildi sadece doğruları söyledim. Doğruları söylemek ne zaman küstahlık oldu? Neyse şimdi karşı çıkarsam bu kadından hayatta kurtulamam. Onun için suyuna gideceğim ne kadar istemesemde. Off!" diye içinden geçirdi.
"Haklısınız efendim. Özür dilerim, size saygısızlık yapmak istemezdim."
"Akıllı çocuksun, Potter. Şimdi şu masaya otur."
Harry kadının dediğini yaparak gösterdiği sandalyeye oturdu. Masanın üzerinde bir sürü boş parşömen duruyordu.
"Şimdi o tüy kalemini al ve parşömenlere yaz."
"Ne yazacağım?"
"Asla yalan söylememeliyim, yazacaksınız, Bay Potter."
"Kaç kez yazayım?"
"Bir düşüneyim... Öğrenene kadar yazacaksınız."
Harry sadece kafasını olumlu anlamda salladı ve tüy kalemini alıp yazmaya başladı. Daha ilk kelimeyi yazmıştı sağ elini arka kısmında bir acı hissetti. Kaşlarını çatarak eline baktığında parşömene yazdığı ilk kelimenin aynısı elinde yazılıydı. Harry bunun ne olduğunu anlamıştı. Dolores'in öğrenciler için ayarladığı bir çeşit işkence yöntemiydi. Kanlı Tüy Kalemi, kurbanının kanını mürekkep olarak kullanır, kalıcı olarakda o iz kalırdı. Harry bu kalemin işlevini gayet iyi biliyordu. Bugün öğleden sonra okuduğu bir kitapta görmüştü.
"Demek bana işkence edip haz alacaksın ha acı çektiğimi gördükçe. Sence ben sana bu kozu verir miyim? Seninki inatsa benimkide inat ulan! Gece yarısına kadar hatta sabaha kadar bu cümleyi yazmazsam bana da Harry demesinler! Ben sana o hazzı yaşatmayacağım çünkü tek bir mimiğimin bile oynadığını göremeyeceksin! Ben bu yaşıma kadar akrabalarımdan neler çektim bir ben birde Profesör Snape bilir. Seninki bana sinek ısırığı gibi gelir. Hey yavrum hey. Neyse fazla konuştum, yazmaya devam etsem iyi olacak."
Aradan yarım saat geçmişti ki Harry'nin elinin arkasındaki yara derinleşti hatta kan elinden süzülmeye başladı. Dolores ise yarım saat boyunca gözlerini Harry'den ayırmamış bir şekilde çayını içiyordu. Ama istediği görüntüyü bir türlü bu çocuk vermiyordu ona. Harry yarım saattir aynı cümleyi yazarak acı çekiyordu ama dediği gibi tek bir mimiğini bile oynatmamış, sanki hiç acı çekmiyormuş gibi yapıyordu. Harry kadının ona baktığını görünce yarım ağız gülümseyerek yazmaya devam etti. Kadının bu çocukla çok işi olucaktı belli ki.

14.BÖLÜMÜN SONU