Lily'nin Mirası

Lily'nin Mirası
Hogwarts koridorları öğrencilerin ayak sesleri ile dolup taşıyordu. Hermione ve Ron ders bittiği gibi herkesten önce seradan çıktılar. Hermione kitaplarını göğsüne bastırmış bir şekilde yürüyordu.
"Buna inanamıyorum! Harry ne ara bu kadar başarılı oldu? Dün bir bugün iki! Madem bu kadar zekiydi neden Gryffindor'dayken de göstermedi bu başarısını? Hermione neden konuşmuyorsun?"
"Çünkü bilmiyorum! Hiçbir şey bilmiyorum! Harry neden böyle oldu bilmiyorum ama düşünüyorum. Acaba kara büyüye mi bulaştı?"
"Yok artık! Ne alaka?"
"Ne biliyim ya? Aklıma sadece kara büyüye bulaşmış olma ihtimali geliyor. Slytherin'e geçti sonuçta."
"Ya okul başlayalı sadace üç gün oldu. Ne ara kara büyüye bulaşmış olacak ki?"
"Bilmiyorum."
"Sen de hiçbir şey bilmiyorsun! Döneminin en zeki cadısısın oysaki."
"Ron, sana buradan bir çakarım görürsün en zeki cadıyı!"
"Tamam ya sustum. Ne yapacağız peki?"
"Gidip Harry'le konuşacağız."
"Daha dün bizimle bütün bağlarını kopardı ya. Hayatta konuşmaz bizimle. Ayrıca tehditte etti ayağımızı denk alalım diye canımızı yakarmış yoksa."
"Bence onu bilerek söylemedi. Sonuçta kaç yıllık dostlarıyız. Şimdi birden binası değişti, yeni ortama ayak uydurma falan derken bence gerildi ve bu gerginliğini de bizden çıkardı. Gidip konuşalım."
"Ben öyle düşünmüyorum ama neyse. Gidelim de nerede ki bu çocuk?"
"Bahçededir herhalde. Gel bir bakalım."
Ron istemeye istemeye adımlarını Hermione'nin gittiği yöne doğru yönlendirdi. Hermione ise göğsüne bastırdığı kitapları sıkmaya başladı. Öyle ki parmak boğumları beyazlamıştı. Bahçeye çıktılarında ise gözlerini etrafta gezdirdiler ve Kara Gölü'n yanındaki ağaca sırtını yaslamış bir şekilde oturan, Slytherin cübbesi ile kuşanmış Harry'i gördüler. Hermione kafasıyla "hadi" işareti yaparak Harry'nin yanına doğru yürüdü, Ron da arkasından onu takip ediyordu. Harry bacaklarına sıradaki dersin -Karanlık Sanatlara Karşı Savunma- ders kitabını koymuş bir şekilde oturuyordu. Derse hazırlık amacıyla işleyecekleri ilk konuyu anlamaya çalışıyordu. Hermione ve Ron'un yanına geldiğini fark etmişti ama kafasını kitaptan kaldırmadı. Hermione hafifçe öksürerek kendilerini belli etmeye çalışsa da Harry onlara bakmadı.
"Eee merhaba."
"Ne istiyorsunuz?" Bunu söylerken kafasını kitaptan kaldırıp bıçak kadar keskin gözlerini eski dostlarına dikti. Bıkkın bir nefes alarak söylemişti bunu.
"Konuşmak için gelmiştik."
"Ne hakkında? Yine düşman binanıza geçtiğim için zırvalayacaksanız hiç konuşmayın daha iyi. Yeterince doydum ben o konuşmalara."
"Aslında biz bir şeyi merak ediyoruz. Okulun üçüncü günü olmasına rağmen adın koridorlarda yankılanıyor. Bu sadece bina değişimiyle alakalı değil ders başarınla da alakalı. Bizde bunu merak ediyoruz. Madem bu kadar başarılıydın neden Gryffindor'dayken de göstermedin bu başarını?"
"Başka?"
"Kara büyüye bulaştığını düşünüyoruz," dedi bir nefeste Ron.
"Ron!" Uyarıcı bir tonla söylemişti Hermione.
"Hee sizin derdiniz şimdi anlaşıldı. Kara büyüye bulaştığımı düşünüyorsunuz çünkü Slytherin'e geçtim diye. Çünkü bütün Slytherinler kötüdür, kara büyüye bulaşmıştır dimi? Bazen gerçekten sabır çektiriyorsunuz insana. Birincisi; okulun daha üçüncü günü ne ara kara büyüye bulaşmış olabilirim acaba? İkincisi ise bu zamana kadar başarımı göstermedim çünkü Hermione izin vermedi."
"Ne?! Ben mi izin vermedim?!"
"Evet, sen izin vermedin. Çünkü sen, senden başarılı olan kişileri kıskanan birisin. Şuanda da olduğu gibi. Derslerde ezberden cevap vermediğim için profesörler bir tık daha yüksek puan verdiği için kıskanıyorsun, hırs yapıyorsun."
"Harry, biz arkadaşız. Arkadaşlar arasında kıskançlık olmaz ki."
"Dün arkadaşlığımızı bitirdiğimi düşünüyordum ki öyle zaten. Biz artık arkadaş değiliz, rakibiz. Ben Slytherin'deyim, siz Gryffindor'da. Slytherin'e geçtim diye kara büyüye bulaşmış olduğumu, ailemi öldüren bir şerefsizin tarafına geçeceğimi düşünen kişilerle benim işim olmaz, arkadaş da kalmam. Bunu dün net bir dille ifade ettiğimi düşünüyorum. Ha birde ders başarım hakkında şunu söyliyeyim; Hermione hani sana dün senin zekan bile Gryffindor'u kurtaramayacak, Slytherin'i şaha kaldıracağım, bina kupasını biz kazanacağız, yeni rakibin benim diye bunları söyledim sana. Yani demek istediğim ben dün boş laflar söylemedim ve dediğimi yapıyorum. Ayrıca annem Lily de döneminin en zeki cadısıydı. Biyolojik olarak zeka anneden geçermiş tabii sadece anneden değil babadan da geçiyor ama demek istediğim şu; döneminin en zeki cadısı olan Lily Potter'ın oğluyum. Onun zekasını almadığımı düşünmeniz sizin aptallığınız. Ben dün sizinle bağımı koparırken şaka yapmıyordum gayet ciddiydim. Şimdi gidin lütfen, sıradaki ders hakkında tekrar yapmam lazım."
Hermione ve Ron derin bir nefes verip Harry'nin yanında uzaklaştılar. Harry ise kitabına geri dönüp ders tekrarına kaldığı yerden devam etti.

11.BÖLÜMÜN SONU