İksir Başarısı ve Kıskançlık

İksir Başarası ve Kıskançlık
Eylül ayının soluk güneşi Hogwarts’ın pencerelerinden sızıyordu. Hogwarts eski gürültüsüne kavuşmuştu sonunda. İksir sınıfı tıklım tıklım doluydu. Ders Gryffindor ve Slrytherin binasıyla ve ortamda elle tutulur bir gerilim mevcuttu. Hermione parmaklarını masaya tıkırdıyordu, derse odaklanacak gücü kendisinde bulamıyordu. Ron da ondan farksız değildi. Ron bacağını sallıyordu, tüy kalemini öyle bir sıkıyordu ki mürekkebi eline bulaşmıştı. Slytherin tarafında ise durum yine farksız değildi. Draco dün akşam Harry’nin tehdidi üzerine sabahı zor etmişti. Korktuğunu ne kadar belli etmek istemese de Harry’le göz göze gelecek cesareti kendisinde bulamıyordu. Okulun daha ikinci günüydü ve yerler çok feci bir şekilde değişmişti, herkes bunun farkındaydı iyi veya kötü olmak üzere. Harry ise Slytherin tarafındaki en arka sırada oturuyor önündeki iksir kitabını gözden geçiriyordu.
Sınıfın kapısı gürültüyle açılarak her zamanki simsiyah cübbesi ve peleriniyle Severus Snape girdi. Öğretmen kürsünün önüne geldiğinde tebeşir kendiliğinden hareketlenip tahtaya yazı yazdı: Barış İksiri.
“Sınıfta gereksiz gürültü ve asa sallaması istemiyorum. Bu sene sizin için çok önemli umarım bunun farkındasınızdır. Bu sene sizin S.B.D sınavlarına gireceğiniz sene. İksir S.B.D sınavında büyük rol oynar. Bu sene hiçbirinizde en ufak bir dikkat dağınıklığı, gereksiz lakırdı istemiyorum. Siz de ben de zamanımızı boşa harcamayalım. Şimdi bana tahtadan yazan Barış İksiri’nin ne olduğunu kim söyleyebilir?”
Ron, Hermione’ye eğilip sessizce “Ders işlemeye daha başlamadık ne sorusu ya?”
“Bay Weasley, sınıfın huzurunu bozduğunuz için Gryffindor’dan eksi beş puan. Çenenize sahip çıkın. Bayan Grengar siz de lütfen elinizi indirin çünkü kaldırmayacağım. Hala öğrenemediniz mi? Ben kitaptaki klasik sözleri kabul etmiyorum. İksirin ruhunu anlamanızı istiyorum sizden. Cevap verecek kimse yok mu gerçekten?”
Severus gözlerini sınıfta gezdirdi ve Harry’nin üzerinde durdu. Tek kaşını kaldırıp bir adım öne çıkarak konuştu:
“Bay Potter, binamın yeni öğrencisi. Bu iksirin ne olduğunu açıklayabilir misin kitaptaki tanımdan uzaklaşarak?”
Harry yavaşça ayağa kalkıp yutkundu. Kitabın kapağını kapatıp gözlerini Severusun obsidyen karası gözlerine dikti.
"Barış İksiri, aslında sihirli bir uyuşturucudan başka bir şey değildir efendim. Zihindeki kaosu veya korkuyu yok etmez; sadece sinir uçlarını ve büyü akışını o kadar ağır bir baskı altına alır ki, büyücünün panik yapacak gücü bile kalmaz. Kitaplar onun sadece kaygıyı yatıştırdığını yazar ama işin aslı, bu iksiri içen kişinin iradesini geçici olarak felç eder. Bu yüzden yapımı bu kadar tehlikelidir. Kazanın başında eliniz biraz bile titrese ya da zihniniz başka bir yere kaysa, çövenotu özünün dozunu kaçırırsınız ve yatıştırmaya çalıştığınız o zihin, bir daha asla uyanamayacağı ölümcül bir derinliğe gömülür. Kısacası bu iksir, kimyasal bir boyunduruktur."
Severus hiçbir şey demeden öylece Harry’e baktı. Sınıftaki herkes Harry’nin ilk defa iksir dersinde böyle bir cevap verdiğini görüyordu. Severus derin bir nefes aldıktan sonra konuştu. Kelimelerini tartarak seçiyordu.
“Görüyorum ki Potter zihnin açılmış. Dersimden puan alabilmen için, zihninin açılması için demek ki o gürültülü Gryffindor binasından uzaklaşman gerekiyormuş… Senden büyük işler bekliyorum Potter. Yüzümü kara çıkarma. Aferin. Slytherin’e on puan. Şimdi tahtada yazan malzemeleri alıp iksiri yapmaya başlayın,” dedi ve öğretmen masasına gidip oturdu. Harry ayağa kalkıp malzeme dolabına adımladı. Hermione ve Ron’un bakışlarına aldırmadan malzemeleri alıp yerine geçti ve Aytaşı’nı havanda ezmeye başladı.
Doksan dakikanın sonunda iksirler bitmişti, sınıf kazanlardan çıkan dumanlarla dolmuştu. Severus bütün sıraları gezip iksirleri kontrol etmişti lakin birinin bile başardığını görmemişti. Son üç kişi kaldı kontrol etmediği; Hermione, Ron ve Harry. Severus yan yana oturan Hermione ve Ron’un yanına gidip kazanlarına baktı. Hermione’nin kazanından gri bir gaz yükseliyordu.
“Teoriye aşırı sığınmak pratik zekayı öldürür, Granger. Malzemelerin sırası doğru ama odaklanman darmadağınık. S.B.D sınavında bu iksir seni doğrudan revire götürürdü, sıfır.”
Severus gözlerini Ron’un kazanından köpüren yeşil çamura dikti.
“Yanlış ısı kontrolü, Weasley. İksirin bir şifa maddesinden çok Hagrid’in bataklığına benziyor, sıfır.”
Severus, Harry’nin masasına adımlarken “Gerçekten aranızda tek bir kişi bile doğru yapamadı mı? Kaç yıldır iksir dersi görüyorsunuz bir zahmet yapmanız gerekirdi.”
Harry’nin masasına ulaştığında gözlerini direkt kazana dikti kıvamına, kokusuna baktı tam olması gerektiği gibiydi. Rengi de tam tutmuştu.
“Erken konuşmuşum. Potter, gerçekten itiraf etmeliyim ki beklenenin üstünde bir performans gösterdin. Gerçekten de o kalın kafanı çalıştırmayı öğrenmişsin. Okul yılın boyunca kusursuz yapabildiğin tek iksir ve umuyorum ki sonda olmaz. Slytherin’e on puan. Potter’ı örnek alın az. Senin hakkında böyle konuşacağımı düşünmezdim.”
“Ben de benim hakkımda böyle düşüneceğinizi düşünmezdim.”
“Patavatsızlığı kes yoksa verdiğim bütün puanları geri alırım.”
“Tamam, sustum efendim.”
Severus masasına doğru adımlarken “Sana rakip çıkmış gibi görünüyor Granger,” dedi. Hermione ise Harry’e kaşlarını çatmış bir şekilde bakıyordu. Bunu nasıl başardı? diye düşündü.

3.BÖLÜMÜN SONU