Kimim Kalır?

Kimsesizliğin ortasında bir rüzgâr gibiydin,
Kapımı çalan, adımı soran ilk eldin.
Alışık değildim iyi bilirim bu yolları,
Sen tuttun, ısıttın üşüyen sol yanımı...
Bilmezdim dağlarda adımı anan var,
Meğer insanın en büyük yareni, uzaktaki yar imiş.”
Ümit Yaşar Oğuzcan

Bir hafta geçmiş çocukların izin süreleri bitmişti, Nida veÇağıl bugün okula gitmişti. Abimin onları öylece gönderip neler olacağını izlemeyeceğinibiliyordum ama yine de endişeleniyordum. Telefonum titreyince hemen alıpbaktım. Bora: Duru merak ettim nasılsın? Ben kaç gündür burada onu merak ederken, abime bile onusorarken yazmayı akıl edemiyordu da şimdi mi ediyordu? Öfkeyle soludum, neyazacaktım, terslemeli mıydım yoksa normal bir şekilde iyiyim mi demeliydim?Yanimdaki İnci kıkırdadı, “Ne o kaşların yine ne için birleşti?” Kafamı kaldırıp bana gulen yengem ve İnci’ye baktım,kaşlarımı düzeltip “Size birşey sormalıyım. Bir arkadaşım kaç gündür benihabersiz bıraktı. Yani habersiz bıraktı derken yerini biliyorum ama bir şekildeendişelendim işte. Hem en son konuştuğumuzda kötü bir andaydım, beni ondansonra arayıp sormadı şimdi yazmış nasılsın diye. Şimdi ben bu kalın kafalıya nedemeliyim, bir fikri olan var mı? “ Nefes almadan aralıksız konuştuğum içinnefes nefese kalmış bir şekilde cevap bekliyordum. Yengem ve İnci ise gözlerinikırpıştırarak bana bakıyorlardı. “Ne?,” sorum ikisininde kahkahalarla gülmesine neden oldu. İnci “Nasıl aralıksız konuştun öyle? ,”dedi ve gülmeye devam etti. Yengem hafif yuvarlaklaşmış karnını ovalayarak ”Buarkadaşın Bora olabilir mi?, “ diyince gözlerimi kocaman açıp önüme döndüm. Okadar mı belli ediyordum? Yine de başımı hızlıca salladım, İnci “Şuna bak,kıpkırmızı oldu, “ diyip gülmeye devam etti. Sinirle ayağa kalktım ama ikis de“Dur” dediği için bekledim. Yengem “Tamam kız sende hemen alın, sadeceşakalaşıyoruz” dedi. Yerime oturdum, ikisi yan yana duran berjerlerdeoturuyorlardı. İnci “Ne yapmalıyım diye sordun ya bence sanene ya da sen kimsinki beni merak ediyorsun yaz. “ Galiba İnci biraz tersti, yani ilişkide çünkünormalde öyle bir kız değildi. Yengem İnci’yi dürttü “Sen buna bakma Duru,tabii ki de iyiyim deyip onun halini hatırını sor. “ Kafamı karşıtırmışlardı,İnci’nin dediğini yapsam sonra üzülürdüm. Yengemin dediğini yapsam kendimienayi yerien koyardım ve zaten odun olan Bora daha da odunlaşabilirdi. Kararımıvermiştim, biraz mesafeli bir tavırla yazacaktım. Kendi aralarında tartışanikiliyi elimi kaldırarak susturdum. Telefonu açtım ve cevap olarak; ““İyiyim, sorduğun için sağ ol.” Mesajı gönderir göndermez pişman olmuştum, ben böyle birisideğildim ki sonunu düşünmeden yapar sonra da gram utanmazdım. Yengem “Ne yazdınkız?, “ diye sordu Çağıl’ ın merak duygusunu kimden aldığı belliydi. İkisi deçok meraklıydı, İnci de cevap beklercesine baktığı için sırıtıp “İyiyimsorduğun için sağ ol yazdım ”dedim. İkisi de bana salak olduğumu ima edenbakışlar atarken telefon yeniden titredi. Bora: Sen nasılsın diye sormayacak mısın? Bu çocuk salaktı, bu kafayla nasıl asker olabilmiştianlamıyordum. Yengem “Ne yazdı kız” dedi heyecanla, yüzünde öyle bir ifadevardı ki gören de abimle yeniden flörtleşiyor sanardı. “Susun”dedim, tümdikkatim telefondaydı. Parmaklarım hızla hareket etti.“Kaç gündür senden haber almaya çalışıyorum, cesaret edipabime seni soruyorum o da gelip sana Duru seni merak etmiş bir ara diyor amasenin aklına günler sonra geliyor. Ben senin nasıl olduğunu yeteri kadar sordumBora, sen tenezzül edip bana bir cevap yazamadın.” Mesajı gönderip derin bir nefes aldım. Yazıyor oluncaheyecanla beklemeye başladım, durdu geri yazmaya başladı. Anlaşılan uzun biraçıklama yapıyordu, bir süre bekledim .Ekrana düşen mesaja gözlerimi kırpışırdırarak bakmaktanbaşka tepki veremedim. Bora: Sen beni merak eder miydin, hep ben peşindeyimbiraz da sen ol.“Gerçekten mi!”Yengem ve İnci soru sormaya cesaret edemiyorlardı. Çirkeflikmodumun açılmasına engel olamadım, hızla yazmaya başladım. “Ben senin niye peşinde koşacakmışım be? “Bora: Bana hayransın da ondan. Sinir krizi geçirmeme ramak kalmıştı, dudaklarımı dileyerekcevap yazdım. “Ben senin gibi odun kafalıya hayran felan değilim,aptal! İki merak ettik öldün mü kaldın mı diye sorduk diye hemen havalara girme.Merak etme bir daha da aramam sormam. Bora: Sen de aramaz sormazsan kimim kalır Duru. Alışıkdeğilim böyle şeylere, abin geldi Duru seni sorup duruyor dedi şaşırdım neyinisoruyor yerim beli yurdum belli işte birşeyim de yok dedim. Sonra mesajlarattın, aradın. Ben çok şaşırdım, benim göreve çağrılmak dışında arayanımsoranım yoktu, kimse beni merak edip iyi olduğumu sormazdı Duru. Alışıkolmadığım şeye ne tepki vereceğimi bilemedim ama teşekkür ederim. Sen banakendimi değerli hissettirdin. Mesajlarına illa ki dönerdim de gecemi gündüzümekatıp o adamı bitirmeye çalışıyorum dağlarda , anlıyacağın işler bende zatenyoğun. Bir de sen küskün küskün yazma, akıl bırak adamda. Özür dilerim. Nefesim teklerken kalbimin hızı iki katına çıktı, vücudumaateş basarken mesajı tekrar tekrar okudum. Yanlış görüyor olabilir miydim? Parmaklarımın ucu klavyenin üzerinde öylece havada kaldı.Yazmak istediğim yüzlerce iğneleyici kelime bir anda uçup gitti, zihnimdeki ogürültülü çirkef kız sessizliğe büründü. ‘Kimim kalır’ cümlesi kafamın içindeyankılanıp duruyordu. Haklıydı belkide; o hayatını tehlikelere atarkenarkasından iyi olup olmadığını merak eden tek insan olmak... İçimde biryerlerin sızladığını hissettim. Derin bir nefes alıp yavaşça tuşlara dokundum:“Tamam... Uzatma. Affettim seni. Ama kendine dikkatetmezsen bizzat ben gelirim o dağa, o kafanı kırarım senin. Dikat et ”