📖Sessiz Çığlıklar🤐

Bölüm 16 — Birbirlerini Anlamak
O günden sonra Min Seo ile Seungmin arasındaki bağ daha da belirginleşmişti.
Yine de ikisi de hislerinden bahsetmiyordu.
Sanki ikisi de aynı şeyi biliyor ama ilk söyleyen olmak istemiyordu.
Bir sabah Min Seo sınıfa geldiğinde masasının üzerinde küçük bir not gördü.
''Bugün sınav var. Çalıştın mı?''
Min Seo gülümseyerek arkasına baktı.
Seungmin hiçbir şey olmamış gibi kitabını okuyordu.
Min Seo notun altına cevap yazdı.
''Hayır. Kurtar beni.''
Notu Seungmin'in masasına bıraktı.
Seungmin okudu ve gülümsememek için kendini zorladı.
Sonra cevap yazdı.
''Dün sana çalış demiştim.''
Min Seo hemen yazdı.
''Ama ben seni dinlemedim.''
Seungmin başını kaldırdı.
İkisi göz göze geldi.
Min Seo gülmeye başladı.
Seungmin de dayanamayarak gülümsedi.
Arka sırada oturan Han bunu fark etti.
Han: ''Yine başladılar.''
Changbin başını kaldırdı.
Changbin: ''Ne yapıyorlar?''
Han: ''Notlaşıyorlar.''
Changbin: ''Dersle ilgili mi?''
Han birkaç saniye düşündü.
Han: ''Bence hayır.''
Minho arkadan konuştu.
Minho: ''Dersi dinleseniz daha iyi.''
Han: ''Ben dinliyorum.''
Minho: ''Sen herkesi dinliyorsun zaten.''
Öğle arasında hava aniden yağmurlandı.
Herkes bahçeden sınıfa koşarken Min Seo kapının önünde kaldı.
Şemsiyesi yoktu.
Seungmin bunu fark etti.
Seungmin: ''Sen gelmiyor musun?''
Min Seo: ''Yağmur durur diye bekliyorum.''
Seungmin pencereden dışarı baktı.
Seungmin: ''Bu yağmur kolay kolay durmaz.''
Min Seo güldü.
Min Seo: ''Ne yapacağım?''
Seungmin kendi şemsiyesini açtı.
Seungmin: ''Gel.''
Min Seo birkaç saniye tereddüt etti.
Min Seo: ''Emin misin?''
Seungmin: ''Evet.''
İkisi aynı şemsiyenin altında yürümeye başladı.
Biraz ileride arkadaşları onları görünce Han hemen dirseğiyle Felix'e dokundu.
Han: ''Bak!''
Felix: ''Gördüm.''
Han: ''Ben artık hiçbir şey söylemeyeceğim.''
Felix: ''İyi fikir.''
Han birkaç saniye sustu.
Han: ''Ama çok tatlılar.''
Felix güldü.
Felix: ''Bunu da duymadım sayıyorum.''
Ertesi gün Min Seo okula biraz dalgın geldi.
Seungmin bunu hemen fark etti.
Seungmin: ''Bir şey mi oldu?''
Min Seo: ''Yok.''
Seungmin: ''Emin misin?''
Min Seo başını salladı.
Min Seo: ''Biraz canım sıkkın sadece.''
Seungmin birkaç saniye düşündü.
Sonra masasına küçük bir kâğıt bıraktı.
Min Seo açtı.
''Bugün kötü bir günse, yarın daha iyi olabilir.''
Min Seo kâğıda baktı.
Sonra Seungmin'e döndü.
Min Seo: ''Bunu neden yazdın?''
Seungmin: ''Çünkü yüzünün gülmesini istiyorum.''
Min Seo bir an sessiz kaldı.
Min Seo: ''Sen bunu nasıl bu kadar kolay söylüyorsun?''
Seungmin hafifçe gülümsedi.
Seungmin: ''Çünkü doğru.''
Min Seo da gülümsedi.
O sırada kapının yanında duran Chan, Minho'ya baktı.
Bang Chan: ''Bence artık söyleyecekler.''
Minho: ''Bence daha çok bekleyecekler.''
Bang Chan: ''Neden?''
Minho: ''İkisi de fazla gururlu.''
Han konuşmalarını duydu.
Han: ''Ben bir hafta veriyorum.''
Changbin güldü.
Changbin: ''Ben iki hafta.''
Hyunjin başını salladı.
Hyunjin: ''Ben bir ay.''
Felix gülümsedi.
Felix: ''Ben acele etmiyorum.''
Tam o sırada Min Seo ve Seungmin sınıftan çıktı.
Herkes bir anda sustu.
Min Seo şüpheyle baktı.
Min Seo: ''Neden hepiniz bize bakıyorsunuz?''
Han hemen cevap verdi.
Han: ''Çünkü... çok normal görünüyorsunuz.''
Min Seo gözlerini kıstı.
Min Seo: ''Bu daha şüpheli.''
Seungmin gülmeye başladı.
Herkes de ona katıldı.
Ve o gün, hiçbiri duygularını açıkça söylemedi.
Ama artık arkadaş grubundaki herkes emindi:
Min Seo ile Seungmin'in birbirine karşı hissettiği şey, her geçen gün biraz daha büyüyordu.