📖Sessiz Çığlıklar🤐

Bölüm 8 — Hatırlamadığın Bir Gece
Min Seo'nun elindeki telefon titremeye devam ediyordu.
Ekrandaki eski fotoğrafa bakarken gözleri dolmaya başladı.
Fotoğraftaki kız çocuğu kendisiydi.
Yanında ise...
Seungmin vardı.
Min Seo başını kaldırıp Seungmin'e baktı.
Min Seo: ''Bu... gerçek mi?''
Seungmin'in yüzündeki renk gitmişti.
Seungmin: ''Evet.''
Min Seo: ''Sen beni tanıyor muydun?''
Seungmin cevap vermekte zorlandı.
Seungmin: ''Seni hatırlıyordum.''
Min Seo'nun gözlerinden bir damla yaş süzüldü.
Min Seo: ''Neden bana hiç söylemedin?''
Seungmin: ''Çünkü sen beni hatırlamıyordun.''
Min Seo başını iki yana salladı.
Min Seo: ''Ama neden?''
Seungmin gözlerini yere indirdi.
Seungmin: ''Çünkü o günlerden sonra her şey değişti.''
Chan sessizce ikisine baktı.
Bang Chan: ''Seungmin, anlat.''
Seungmin birkaç saniye sustu.
Sonra duvarın yanındaki banka oturdu.
Seungmin: ''Yıllar önce ailelerimiz tanışıyordu. Bir gün sen de bizimle gelmiştin.''
Min Seo kaşlarını çattı.
Min Seo: ''Nereye?''
Seungmin: ''Bu okula.''
Min Seo şaşkınlıkla etrafa baktı.
Min Seo: ''Ben buraya daha önce mi geldim?''
Seungmin: ''Evet.''
Seungmin'in sesi titremeye başladı.
Seungmin: ''Ama o gün kötü bir şey oldu.''
Min Seo'nun gözleri doldu.
Min Seo: ''Ne oldu?''
Seungmin cevap veremedi.
Felix yanına oturdu.
Felix: ''İstersen anlatmak zorunda değilsin.''
Seungmin başını kaldırdı.
Seungmin: ''Hayır. Artık anlatmalıyım.''
Kısa bir sessizlik oldu.
Seungmin: ''O gün seni kaybetmiştik.''
Min Seo'nun yüzü değişti.
Min Seo: ''Beni mi?''
Seungmin: ''Bir süreliğine.''
Seungmin ellerini birbirine kenetledi.
Seungmin: ''Herkes seni arıyordu. Ben de arıyordum. Seni bulduğumda çok korkmuştum.''
Min Seo: ''Neredeydim?''
Seungmin gözlerini kapattı.
Seungmin: ''Eski spor salonunun arkasında.''
Min Seo bir adım geri çekildi.
Min Seo: ''Orada ne yapıyordum?''
Seungmin cevap vermeden önce Chan'a baktı.
Chan sessizce başını salladı.
Seungmin: ''Yanında biri vardı.''
Min Seo'nun kalbi hızlandı.
Min Seo: ''Kim?''
Seungmin'in gözleri doldu.
Seungmin: ''Bilmiyorum.''
Min Seo: ''Ama fotoğrafı çeken kişi beni tanıyor.''
Seungmin: ''Evet.''
Min Seo: ''Ve seni de.''
Seungmin başını salladı.
Seungmin: ''Evet.''
Min Seo'nun gözlerinden yaşlar süzüldü.
Min Seo: ''Neden hiçbir şey hatırlamıyorum?''
Bu kez cevap veren Chan oldu.
Bang Chan: ''Çünkü bazı şeyleri hatırlamamak bazen insanın kendini koruma şeklidir.''
Min Seo ona baktı.
Min Seo: ''Sen de biliyor musun?''
Chan birkaç saniye sustu.
Bang Chan: ''Her şeyi değil.''
Sonra Min Seo'nun yanına geldi.
Bang Chan: ''Ama bundan sonra hiçbir şeyi tek başına öğrenmek zorunda değilsin.''
Min Seo başını eğdi.
Min Seo: ''Ya yine birini kaybedersem?''
Sesi neredeyse fısıltıydı.
Chan cevap vermeden önce diğerlerine baktı.
Minho, Changbin, Hyunjin, Han, Felix, Seungmin ve I.N aynı yerde duruyordu.
Bang Chan: ''Bu kez yalnız değilsin.''
Min Seo gözyaşlarını sildi.
Tam o sırada telefonuna yeni bir mesaj geldi.
Herkes ekrana baktı.
''Hatırlamaya başladın.''
Bir saniye sonra ikinci mesaj geldi.
''Şimdi sıra son parçayı hatırlamakta.''
Mesajın altında bir konum vardı.
Eski spor salonunun arkasındaki depo.
Seungmin'in yüzü aniden değişti.
Seungmin: ''Oraya gitmemeliyiz.''
Min Seo: ''Neden?''
Seungmin gözlerini kapattı.
Seungmin: ''Çünkü seni orada bulduğum gün...''
Bir an durdu.
Seungmin: ''Yanında başka biri daha vardı.''
Kimse konuşamadı.
Min Seo: ''Kim?''
Seungmin gözlerini açtı.
Seungmin: ''Bunu öğrenmeye hazırsan... sana her şeyi anlatacağım.''