📖Sessiz Çığlıklar🤐

Bölüm 5 — Eski Spor Salonu
Son dersin zili çaldığında okul yavaş yavaş boşalmaya başladı.
Min Seo çantasını alıp sınıftan çıkarken arkasından gelen ayak seslerini duydu.
Döndüğünde Seungmin'i gördü.
Seungmin: ''Nereye gidiyorsun?''
Min Seo: ''Eve.''
Seungmin birkaç saniye ona baktı.
Seungmin: ''Yalan söylemeyi hâlâ öğrenemedin.''
Min Seo istemsizce gülümsedi.
Min Seo: ''Eski spor salonuna gideceğim.''
Seungmin: ''Biliyordum.''
Tam o sırada Han koridorun köşesinden çıktı.
Han: ''Ben de geliyorum.''
Seungmin: ''Sen nereden çıktın?''
Han: ''Beş dakikadır sizi dinliyorum.''
Min Seo: ''Senin başka işin yok mu?''
Han: ''Var. Merak etmek.''
Üçü birlikte merdivenlerden aşağı indi.
Fakat okulun diğer tarafında Bang Chan ve diğerleri çoktan eski spor salonuna doğru ilerliyordu.
Bina yıllardır kullanılmıyordu.
Kapısının boyası dökülmüş, camlarının bazıları kırılmıştı.
Changbin kapıyı itti.
Changbin: ''Kilitli.''
Minho cebinden eski bir anahtar çıkardı.
Minho: ''Artık değil.''
Kapı açıldı.
İçerisi karanlıktı.
Hyunjin telefonunun ışığını açtı.
Hyunjin: ''Buraya en son ne zaman geldik?''
Chan cevap vermedi.
Felix etrafa baktı.
Felix: ''Geçen yıl.''
I.N sessizce yutkundu.
I.N: ''O olaydan sonra burayı kapattılar.''
Chan'ın yüzü gerildi.
Bang Chan: ''Evet.''
Bir süre ilerlediler.
Salonun ortasında eski bir masa vardı.
Masanın üzerinde bir telefon duruyordu.
Ekranı açıktı.
Seungmin eğilip telefona baktı.
Seungmin: ''Bu bizim için bırakılmış.''
Changbin telefonu aldı.
Ekranda bir video vardı.
Bang Chan hemen elini uzattı.
Bang Chan: ''Açma.''
Changbin durdu.
Changbin: ''Neden?''
Bang Chan: ''Önce düşünelim.''
Tam o sırada kapıdan ses geldi.
Herkes bir anda döndü.
Min Seo, Seungmin ve Han kapıda durmuştu.
Chan'ın yüzü düştü.
Bang Chan: ''Buraya gelmemen gerektiğini söylemiştim.''
Min Seo: ''Biliyorum.''
Bang Chan: ''O zaman neden geldin?''
Min Seo: ''Çünkü beni ilgilendiren bir şey var.''
Chan birkaç saniye sustu.
Sonra Min Seo'nun elindeki fotoğrafa baktı.
Bang Chan: ''Onu hâlâ saklıyorsun.''
Min Seo: ''Evet.''
Seungmin masadaki telefonu gösterdi.
Seungmin: ''Bunu yeni bulduk.''
Min Seo yaklaştı.
Min Seo: ''Video mu?''
Han: ''Evet.''
Chan telefonu aldı.
Bang Chan: ''Hepimiz birlikte izleyeceğiz.''
Videoyu açtı.
Görüntü eski spor salonundan çekilmişti.
Kamera sabitti.
Bir süre hiçbir şey olmadı.
Sonra görüntüde geçen yıl okuldan ayrılan öğrenci göründü.
Min Seo'nun gözleri büyüdü.
Video devam ederken öğrencinin sesi duyuldu.
Öğrenci: ''Eğer bunu izliyorsanız, muhtemelen artık okulda değilim.''
Odadaki herkes sessizleşti.
Öğrenci: ''Bana yapılanları herkes gördü. Ama kimse durdurmadı.''
Chan gözlerini kapattı.
Öğrenci: ''Bunu yapan kişinin kim olduğunu söylemeyeceğim.''
Kısa bir sessizlik oldu.
Öğrenci: ''Çünkü bunu söylemekten korkuyorum.''
Video bir anda kesildi.
Han şaşkınlıkla ekrana baktı.
Han: ''Bitti mi?''
Seungmin telefonu çevirdi.
Seungmin: ''Hayır.''
Ekranda yeni bir mesaj belirdi.
''Geçmişi hatırlamak kolay.''
Ardından ikinci mesaj geldi.
''Peki hanginiz gerçeği söyleyecek?''
Changbin sinirlenerek telefonu masaya bıraktı.
Changbin: ''Yeter artık!''
Tam o anda salondaki ışıklar yandı.
Herkes irkildi.
Kapının önünde kimse yoktu.
Fakat tahtanın üzerinde az önce olmayan bir yazı vardı.
Büyük harflerle:
''İÇİNİZDEN BİRİ YALAN SÖYLÜYOR.''
Min Seo yazıya baktı.
Sonra yavaşça arkasını döndü.
Min Seo: ''Kim?''
Kimse cevap vermedi.
Chan'ın bakışları grubun üzerinde gezindi.
Ve o anda Min Seo bir şeyi fark etti.
I.N, diğerlerinden biraz uzakta duruyordu.
Elinde telefon vardı.
Ekranda ise az önce gelen mesaj açıktı.
Min Seo gözlerini kıstı.
Min Seo: ''I.N...''
I.N başını kaldırdı.
I.N: ''Ne?''
Min Seo bir adım yaklaştı.
Min Seo: ''O mesaj sana da mı geldi?''
I.N'in yüzü bir anda soldu.
Hiç kimse konuşmadı.
Sonunda I.N telefonunu cebine koydu.
I.N: ''Hayır.''
Ama Seungmin hemen araya girdi.
Seungmin: ''Yalan söylüyor.''