📖Sessiz Çığlıklar🤐

Bölüm 2 — Koridordaki Sessizlik
Seungmin'in son cümlesinden sonra sınıfta kısa bir sessizlik oldu.
Min Seo, onun yüzüne bakıyordu.
Min Seo: ''Yanlış insanlar derken?''
Seungmin cevap vermedi.
Çantasını omzuna aldı ve kapıya yöneldi.
Min Seo: ''Seungmin.''
Seungmin durdu ama arkasını dönmedi.
Seungmin: ''Şimdilik hiçbir şey sorma.''
Min Seo: ''Ama az önce bana bir not bırakıldı. Sonra herkes garip davranıyor. Nasıl hiçbir şey sormayayım?''
Seungmin birkaç saniye sessiz kaldı.
Seungmin: ''Çünkü bazı cevaplar yeni sorular çıkarır.''
Sonra sınıftan çıktı.
Min Seo arkasından bakakaldı.
Tam çantasını kapatırken Han kapının yanında belirdi.
Han: ''Seungmin'in söylediklerini fazla kafana takma.''
Min Seo: ''Sen biliyor musun?''
Han omuz silkti.
Han: ''Bu okulda herkes bir şeyler biliyor.''
Min Seo: ''Sen de mi?''
Han'ın yüzündeki gülümseme biraz azaldı.
Han: ''Ben sadece fazla konuşmayı seviyorum.''
Min Seo: ''Ama bu konuda konuşmuyorsun.''
Han cevap vermedi.
Tam o sırada koridordan bir ses duyuldu.
Öğrenci: ''Çekil önümden!''
Ardından birkaç öğrencinin gülüşü geldi.
Min Seo kapıya doğru baktı.
Han'ın yüzü bir anda ciddileşti.
Han: ''Sen burada kal.''
Min Seo: ''Neden?''
Han: ''Sadece kal.''
Han hızla koridora çıktı.
Min Seo dayanamayarak arkasından gitti.
Koridorun sonunda birkaç öğrenci bir çocuğun etrafını çevirmişti. Çocuğun kitapları yere saçılmıştı.
Ortalarında Changbin vardı.
Changbin: ''Kaç kere söyledim sana?''
Öğrenci: ''Ben bir şey yapmadım.''
Changbin: ''O zaman neden benim hakkımda konuşuyorsun?''
Min Seo birkaç adım yaklaştı.
Min Seo: ''Yeter.''
Herkes ona döndü.
Changbin kaşlarını çattı.
Changbin: ''Sen ne yapıyorsun?''
Min Seo: ''Bırak onu.''
Koridordaki öğrenciler fısıldaşmaya başladı.
Öğrenci: ''Yeni kız çıldırmış.''
Başka bir öğrenci: ''Changbin'e karşı çıkıyor.''
Changbin Min Seo'ya doğru bir adım attı.
Changbin: ''Ne yaptığımı bilmiyorsun.''
Min Seo: ''Bilmiyorum. Ama etrafına insanları toplayıp birini sıkıştırmanın doğru olduğunu düşünmüyorum.''
Changbin cevap verecekken arkasından sakin bir ses geldi.
Bang Chan: ''Changbin.''
Changbin arkasını döndü.
Chan koridorun diğer ucunda duruyordu.
Yanında Minho, Hyunjin, Felix ve I.N vardı.
Bang Chan: ''Bırak.''
Changbin birkaç saniye sustu.
Sonra geri çekildi.
Çocuk hemen yerdeki kitaplarını toplamaya başladı.
Min Seo, Chan'a baktı.
Chan ise ona sert bir ifadeyle bakıyordu.
Bang Chan: ''Sana ne demiştim?''
Min Seo: ''Tek başıma çıkmamamı.''
Bang Chan: ''Peki neden dinlemedin?''
Min Seo: ''Çünkü arkadaşımı savunmaya çalışıyordum.''
Chan'ın kaşları çatıldı.
Bang Chan: ''O çocuk arkadaşın değil.''
Min Seo: ''O zaman neden onu herkesin içinde sıkıştırıyorsunuz?''
Koridor sessizleşti.
Hyunjin, Min Seo'ya dikkatle baktı.
Felix ise hafifçe başını eğdi.
Minho kollarını bağladı.
Minho: ''Chan, boş ver.''
Chan gözlerini Min Seo'dan ayırmadan konuştu.
Bang Chan: ''Sen bu okulun nasıl işlediğini bilmiyorsun.''
Min Seo: ''Öğrenmek de istemiyorum.''
Chan bir an sustu.
Bang Chan: ''İstesen de öğreneceksin.''
Sonra arkasını dönüp yürümeye başladı.
Min Seo onun arkasından baktı.
Hyunjin geçerken kısa bir süre durdu.
Hyunjin: ''Bence onu dinlemelisin.''
Min Seo: ''Hepiniz aynı şeyi söylüyorsunuz.''
Hyunjin hafifçe gülümsedi.
Hyunjin: ''Çünkü ilk defa biri Chan'a karşı çıkıyor.''
Sonra o da diğerlerinin peşinden gitti.
Min Seo koridorda tek başına kaldı.
Fakat birkaç saniye sonra yerdeki kitaplarını toplayan çocuk yanına geldi.
Öğrenci: ''Teşekkür ederim.''
Min Seo: ''Önemli değil.''
Çocuk etrafına bakındı.
Öğrenci: ''Ama bir daha benim için bunu yapma.''
Min Seo: ''Neden?''
Çocuk cevap vermeden uzaklaştı.
Min Seo'nun aklında tek bir soru vardı.
Bu okulda gerçekten ne oluyordu?
Ve o günün sonunda, dolabını açtığında ikinci bir kâğıt buldu.
Bu kez üzerinde yalnızca üç kelime vardı:
''Sıra sana geldi.''