📖Sessiz Çığlıklar🤐

Bölüm 14 — Belli Oluyor
Pazartesi sabahı Min Seo sınıfa girdiğinde Seungmin çoktan yerindeydi.
Min Seo'nun elinde hâlâ cumartesi günü Seungmin'in verdiği hırka vardı.
Min Seo: ''Bunu getirdim.''
Seungmin başını kaldırdı.
Seungmin: ''Sende kalsın.''
Min Seo: ''Ama senin.''
Seungmin: ''Sana daha çok yakışıyor.''
Min Seo bir an ne diyeceğini bilemedi.
Arka sıradan Han'ın sesi geldi.
Han: ''Ben hiçbir şey duymadım.''
Minho hemen ona baktı.
Minho: ''Duydun.''
Han: ''Evet, duydum.''
Changbin gülmeye başladı.
Changbin: ''Bunlar artık hiç saklamıyor.''
Min Seo'nun yüzü kızardı.
Min Seo: ''Ne saklamıyoruz?''
Han masasına döndü.
Han: ''Hiçbir şey.''
Seungmin de gülümseyerek önüne döndü.
Ama o andan sonra sınıftaki herkesin bakışları ikisinin üzerindeydi.
Ders boyunca Min Seo bir soruda takıldığında Seungmin defterini ona doğru çevirdi.
Seungmin: ''Buraya bak.''
Min Seo: ''Aa, şimdi anladım.''
Seungmin: ''Güzel.''
Felix sessizce Hyunjin'e baktı.
Felix: ''Çok belli.''
Hyunjin: ''Evet.''
Öğle arasında herkes bahçeye çıktı.
Min Seo bankta otururken Seungmin yanına geldi.
Seungmin: ''Bugün iyi misin?''
Min Seo: ''İyiyim. Sen?''
Seungmin: ''Ben de.''
Bir süre konuşmadan oturdular.
Sonra Min Seo gülümseyerek ona baktı.
Min Seo: ''Seninle konuşmak nedense çok kolay.''
Seungmin birkaç saniye sustu.
Seungmin: ''Ben de seninle konuşmayı seviyorum.''
Uzakta duran Han'ın gözleri büyüdü.
Han: ''Tamam. Artık kesin.''
Bang Chan güldü.
Bang Chan: ''Bırak onları.''
Han: ''Ben sadece gözlem yapıyorum.''
Minho başını salladı.
Minho: ''Senin gözlemin biraz fazla sesli.''
Herkes gülerken Min Seo ve Seungmin de onlara baktı.
İkisi de hiçbir şey söylemedi.
Ama artık arkadaş grubundaki herkes bir şeyi anlamıştı:
Bu ikisinin arasında sıradan bir arkadaşlıktan biraz daha fazlası vardı.
Ve hiçbiri onları acele ettirmeyecekti.