📖Sessiz Çığlıklar🤐

Bölüm 11 — Söylenmeyen Şeyler
Aradan birkaç hafta geçmişti.
Okuldaki her şey normale dönmüştü.
Hatta Min Seo artık kendisini bu okulun bir parçası gibi hissediyordu.
Sabahları sınıfa girdiğinde mutlaka birileri ona sesleniyor, teneffüslerde hep birlikte bahçeye çıkıyorlardı.
O gün de Min Seo sınıfa girdiğinde Han çoktan tahtaya saçma bir şeyler yazıyordu.
Min Seo: ''Han, ne yapıyorsun?''
Han: ''Sanat yapıyorum.''
Changbin: ''O sanat değil.''
Han: ''Sen anlamıyorsun.''
Felix gülerek Han'ın yanına gitti.
Felix: ''Bence de biraz sanat.''
Minho: ''İkiniz de Han'ı cesaretlendirmeyin.''
Min Seo yerine oturdu.
Birkaç saniye sonra Seungmin de sınıfa girdi.
Elinde iki tane meyve suyu vardı.
Birini masasına bıraktı.
Diğerini ise doğrudan Min Seo'nun önüne koydu.
Min Seo: ''Bu ne?''
Seungmin: ''Meyve suyu.''
Min Seo: ''Onu görüyorum. Benim için mi?''
Seungmin: ''Başka kimin için olacak?''
Min Seo gülümsedi.
Min Seo: ''Teşekkür ederim.''
Seungmin hiçbir şey demeden yerine geçti.
Ama Han ikisini dikkatle izliyordu.
Changbin'e doğru eğildi.
Han: ''Gördün mü?''
Changbin: ''Neyi?''
Han: ''Meyve suyu.''
Changbin: ''Evet?''
Han: ''Seungmin kimseye meyve suyu almıyor.''
Changbin omuz silkti.
Changbin: ''Belki canı istemiştir.''
Han gözlerini kıstı.
Han: ''İki tane mi?''
Changbin sustu.
Öğle arasında herkes bahçedeki banka oturmuştu.
Min Seo, Felix ve I.N bir şeyler konuşurken Seungmin sessizce onları dinliyordu.
Min Seo'nun saçına küçük bir yaprak takılmıştı.
Seungmin bunu fark etti.
Bir süre tereddüt etti.
Sonra elini kaldırıp yaprağı aldı.
Seungmin: ''Saçında kalmış.''
Min Seo şaşırdı.
Min Seo: ''Aa... fark etmemişim.''
Seungmin: ''Belli.''
İkisi de birkaç saniye birbirine baktı.
Han hemen Changbin'e döndü.
Han: ''Tamam.''
Changbin: ''Ne tamam?''
Han: ''Kesin bir şey var.''
Changbin: ''Neymiş?''
Han: ''Bilmiyorum ama var.''
Minho onların konuşmasını duydu.
Minho: ''İkiniz yine neyin dedikodusunu yapıyorsunuz?''
Han, Seungmin ve Min Seo'yu işaret etti.
Han: ''Bunlar.''
Minho baktı.
Minho: ''Ne olmuş?''
Han: ''Hiçbir şey olmamış gibi davranıyorlar.''
Minho: ''Belki gerçekten hiçbir şey olmamıştır.''
Han birkaç saniye düşündü.
Han: ''Bu daha şüpheli.''
Ders çıkışında herkes okul kapısında buluştu.
Min Seo çantasını karıştırırken yüzünü buruşturdu.
Min Seo: ''Kalemimi bulamıyorum.''
Felix: ''Hangisini?''
Min Seo: ''Mavi olanı.''
Seungmin hemen cebinden bir kalem çıkardı.
Seungmin: ''Bunu mu?''
Min Seo'nun gözleri büyüdü.
Min Seo: ''Evet! Nereden buldun?''
Seungmin: ''Dün sınıfta bırakmıştın.''
Min Seo: ''Sen sakladın mı?''
Seungmin: ''Saklamadım. Alıp sana verecektim.''
Min Seo kalemi aldı.
Min Seo: ''Teşekkür ederim.''
Seungmin: ''Önemli değil.''
Bu kez Hyunjin de ikisine bakıyordu.
Han, Hyunjin'in yanına yaklaştı.
Han: ''Sen de fark ettin değil mi?''
Hyunjin gülümseyerek başını salladı.
Hyunjin: ''Uzun zamandır.''
Han: ''Bence Seungmin hoşlanıyor.''
Hyunjin sessizce Min Seo'ya baktı.
Hyunjin: ''Bence yalnızca Seungmin değil.''
Han'ın gözleri büyüdü.
Han: ''Ciddi misin?''
Hyunjin: ''Bakışlarından belli.''
Tam o sırada Bang Chan yanlarına geldi.
Bang Chan: ''Ne belli?''
Han hemen sustu.
Han: ''Hiç.''
Chan şüpheyle baktı.
Bang Chan: ''Siz ikiniz bir şey çeviriyorsunuz.''
Hyunjin: ''Hayır.''
Han dayanamadı.
Han: ''Seungmin ve Min Seo'dan bahsediyorduk.''
Chan birkaç saniye onlara baktı.
Sonra uzakta yürüyen ikiliye göz attı.
Seungmin, Min Seo'nun çantasının fermuarının açık olduğunu fark edip kapatıyordu.
Min Seo da ona teşekkür ederek gülümsüyordu.
Chan'ın yüzünde küçük bir gülümseme oluştu.
Bang Chan: ''Anladım.''
Han heyecanlandı.
Han: ''Sen de fark ettin!''
Bang Chan: ''Evet.''
Han: ''Ne zamandır?''
Chan omuz silkti.
Bang Chan: ''Sizden önce.''
Han ağzını açtı.
Han: ''Yok artık!''
Changbin kahkaha attı.
Changbin: ''Siz gerçekten bunu şimdi mi fark ettiniz?''
Felix de gülümseyerek onlara baktı.
Felix: ''Bence ikisi de henüz kendilerine bile söylemedi.''
Seungmin uzaktan onlara baktı.
Seungmin: ''Neye gülüyorsunuz?''
Han hemen başını çevirdi.
Han: ''Hiçbir şeye!''
Min Seo şüpheyle baktı.
Min Seo: ''Kesin bir şey var.''
Seungmin ile Min Seo birbirlerine baktılar.
İkisi de aynı anda hafifçe gülümsedi.
Diğerleri ise birbirlerine baktı.
Kimse bir şey söylemedi.
Çünkü artık hepsi anlamıştı.
Seungmin ve Min Seo birbirlerinden hoşlanıyordu.
Ama ikisi de bunu henüz söylemeye hazır değildi.