📖Sessiz Çığlıklar🤐

Bölüm 3 — Sıra Sana Geldi
Min Seo, dolabının içindeki kâğıda birkaç saniye boyunca baktı.
Koridor neredeyse boşalmıştı. Az önceki kalabalıktan geriye yalnızca birkaç öğrenci kalmıştı.
Kâğıdı eline aldı.
''Sıra sana geldi.''
Min Seo'nun yüzündeki ifade ciddileşti.
Min Seo: ''Bu da ne şimdi...''
Kâğıdı buruşturup çantasına koydu.
Tam dolabını kapatırken arkasından bir ses geldi.
Felix: ''Min Seo.''
Min Seo irkilerek arkasını döndü.
Felix birkaç metre ötede duruyordu.
Min Seo: ''Ödümü kopardın.''
Felix: ''Pardon. İyi misin?''
Min Seo kısa bir tereddütten sonra başını salladı.
Min Seo: ''İyiyim.''
Felix dolaba baktı.
Felix: ''Yine mi bir şey buldun?''
Min Seo şaşırdı.
Min Seo: ''Nereden biliyorsun?''
Felix cevap vermeden önce etrafına baktı.
Felix: ''Çünkü bugün seni birkaç kez izleyen insanlar gördüm.''
Min Seo'nun yüzü değişti.
Min Seo: ''Kim?''
Felix: ''Bilmiyorum.''
Min Seo: ''Ama sen de bir şeyler biliyorsun.''
Felix sessiz kaldı.
Min Seo: ''Hepiniz bir şey biliyorsunuz.''
Felix başını eğdi.
Felix: ''Belki de bilmemek senin için daha iyi.''
Min Seo: ''Bunu herkes söylüyor.''
Tam o sırada koridorun diğer ucundan ayak sesleri duyuldu.
Felix dönüp baktı.
Bang Chan ve Minho geliyordu.
Chan'ın bakışları önce Felix'e, sonra Min Seo'ya çevrildi.
Bang Chan: ''Hâlâ burada mısın?''
Min Seo: ''Evet.''
Chan'ın gözü Min Seo'nun elindeki kâğıda kaydı.
Bang Chan: ''O ne?''
Min Seo kâğıdı saklamadı.
Doğrudan ona uzattı.
Min Seo: ''Bunu dolabımda buldum.''
Chan kâğıdı aldı.
Okudu.
Minho da yanına geldi.
Minho: ''Bu iyi değil.''
Min Seo: ''Bana ne olduğunu anlatacak mısınız artık?''
Chan kâğıdı katladı.
Bang Chan: ''Buradan gitmen gerekiyor.''
Min Seo şaşkınlıkla ona baktı.
Min Seo: ''Ne?''
Bang Chan: ''Bu okuldan.''
Min Seo: ''Daha bugün geldim.''
Bang Chan: ''Biliyorum.''
Min Seo: ''O zaman neden gitmemi istiyorsun?''
Chan birkaç saniye sustu.
Bang Chan: ''Çünkü bu notların kime ait olduğunu tahmin ediyorum.''
Min Seo'nun sesi daha da ciddileşti.
Min Seo: ''Kim?''
Chan cevap vermedi.
Minho araya girdi.
Minho: ''Geçen yıl bir öğrenci vardı.''
Min Seo dikkat kesildi.
Minho: ''Sürekli zorbalığa uğruyordu. Önce notlar gelmeye başladı. Sonra eşyaları kayboldu. Her gün başka bir şey oluyordu.''
Min Seo: ''Sonra?''
Minho'nun yüzü sertleşti.
Minho: ''Okuldan ayrıldı.''
Min Seo yutkundu.
Min Seo: ''Peki siz ne yaptınız?''
Bu soru üzerine herkes sustu.
Chan gözlerini yere indirdi.
İlk kez kendinden emin görünmüyordu.
Bang Chan: ''Geç kaldık.''
Min Seo: ''Yani hiçbir şey yapmadınız.''
Chan başını kaldırdı.
Bang Chan: ''Onu koruyamadık.''
Min Seo bir süre konuşmadı.
Sonra çantasını omzuna aldı.
Min Seo: ''Ben okuldan ayrılmayacağım.''
Chan'ın kaşları çatıldı.
Bang Chan: ''Min Seo.''
Min Seo: ''Beni korkutmaya çalışıyorsa işe yaramayacak.''
Chan ona doğru bir adım attı.
Bang Chan: ''Bu cesaret değil. Tehlikeyi anlamamak.''
Min Seo gözlerini ondan ayırmadı.
Min Seo: ''O zaman bana anlat.''
Chan sustu.
Tam o sırada koridorun ışıkları birkaç kez yanıp söndü.
Herkes bir an tavana baktı.
Sonra Min Seo'nun telefonu titredi.
Ekranda bilinmeyen bir numaradan mesaj vardı.
Min Seo mesajı açtı.
''Onlara güvenme.''
Altında ikinci bir mesaj belirdi.
''Özellikle Chan'a.''
Min Seo'nun yüzü bembeyaz oldu.
Chan mesajı fark etti.
Bang Chan: ''Kimden geldi?''
Min Seo telefonu yavaşça kapattı.
Min Seo: ''Bilmiyorum.''
Chan birkaç saniye ona baktı.
Sonra koridorun sonundaki karanlık köşeye gözlerini çevirdi.
Bang Chan: ''Burada biri var.''
Minho hemen arkasına baktı.
Minho: ''Kimse yok.''
Chan'ın bakışları sertleşti.
Bang Chan: ''Az önce vardı.''
Koridor sessizdi.
Ama kimsenin fark etmediği bir şey vardı.
Merdivenlerin arkasında biri onları izliyordu.
Ve elindeki telefonda Min Seo'nun fotoğrafı açıktı.
Ekranın altında tek bir cümle yazıyordu:
''İlk aşama tamamlandı.''