26. bölüm / 37
Sen kimsin? ( texting ) ve gerçek aile kurgusu25. Bölüm
Bölümler 37Şu an: 25. Bölüm
- 1 1. Bölüm358 kelime
- 2 2. Bölüm341 kelime
- 3 3. Bölüm195 kelime
- 4 4. Bölüm168 kelime
- 5 5. BÖLÜM520 kelime
- 6 6. Bölüm271 kelime
- 7 7.BÖLÜM165 kelime
- 8 8.BÖLÜM129 kelime
- 9 9.BÖLÜM112 kelime
- 10 10.BÖLÜM230 kelime
- 11 11.BÖLÜM116 kelime
- 12 12.BÖLÜM113 kelime
- 13 13.BÖLÜM130 kelime
- 14 14.BÖLÜM294 kelime
- 15 15.BÖLÜM952 kelime
- 16 16.BÖLÜM223 kelime
- 17 17. BÖLÜM525 kelime
- 18 18.BÖLÜM207 kelime
- 19 19.BÖLÜM945 kelime
- 20 20.BÖLÜM567 kelime
- 21 21.BÖLÜM464 kelime
- 22 22.BÖLÜM2.524 kelime
- 23 23. BÖLÜM1.136 kelime
- 24 24. Bölüm919 kelime
- 25 25. Bölüm264 kelime · Okuduğun bölüm
- 26 26. Bölüm848 kelime
- 27 27.BÖLÜM1.171 kelime
- 28 28.BÖLÜM858 kelime
- 29 29.Bölüm1.096 kelime
- 30 30.Bölüm1.489 kelime
- 31 31.Bölüm2.088 kelime
- 32 32.Bölüm2.728 kelime
- 33 33.Bölüm852 kelime
- 34 34.Bölüm2.576 kelime
- 35 35.Bölüm1.940 kelime
- 36 36.Bölüm3.136 kelime
- 37 37. Bölüm1.225 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Telefonuma baktım.
Arkadaşımı ağlayarak arayıp onda kalmak istediğimi söylememe rağmen beni bir kez bile aramamıştı. Nil ne aramıştı ne de bir mesaj atmıştı.
Zaten son olaydan sonra ondan iyice soğumuştum.
Ben ona en büyük sırrımı emanet etmiştim, o ise hiç düşünmeden beni satmıştı.
Yaman’ı sevdiğimi, onun arkadaşı Cenk’e söylemişti.
Neyse ki okulda Yaman’ı seven o kadar çok kız vardı ki bu durum dikkatini çekmemişti. Üstelik Cenk de kıskançlığından dolayı bunu Yaman’a anlatmamıştı.
Anlatsaydı…
Benim ona anlattığım şeylerden dolayı Yaman kim olduğumu kolayca anlayabilirdi.
Bir de şimdi öğrendiğim gerçekle uğraşıyordum.
Yaman’ın en yakın arkadaşının öz abim çıkması…
Hâlâ aklım almıyordu.
Bir süre duvara boş gözlerle bakıp düşüncelere daldım.
Kapı tıklandı.
Karan içeri girdi.
Karşımdaki koltuğa oturdu.
“Tolga’nın kusuruna bakma. Düşünmeden konuşur. Ama neyse ki sen düşünceli davrandın da tartışma büyümeden konuyu kapattın.”
İstemsizce gülümsedim.
En azından o da Ayaz gibi Tolga’yı savunmamıştı.
“Aslında ben kendi söylediklerimden pişman olduğum için konuyu kapattım.” dedim.
“Çünkü ben öyle biri değilim. Ne kadar kırılırsam kırılayım, bir insanı ailesi üzerinden vuramam.”
Sözlerim biter bitmez yüzünde yumuşak bir tebessüm oluştu.
Bana öyle bir baktı ki…
Sanki benimle gurur duyuyordu.
“Bir ihtiyacın var mı Arya? Lütfen bana karşı çekinme.”
Cebimdeki parayı çıkarıp ona uzattım.
“Ayaz bunun benim param olduğunu iddia edip telefon kılıfımın içine koymuş.”
Gülümseyerek başını salladı.
“Çünkü o zaten senin paran.”
Şaşkınlıkla ona baktım.
“Nasıl yani?”
“Benim olan da, abilerinin olan da artık senin. Bu evde hiçbir şey için kendini misafir gibi hissetmeni istemiyorum.”
Söyledikleri karşısında ne diyeceğimi bilemedim.
Hayatım boyunca hiçbir yere ait hissedememiştim.
Şimdi ise biri bana ilk kez, hiçbir şart koşmadan ait olduğum bir yer olduğunu söylüyordu.
Bölüm etkileşimi
