14. bölüm / 37
Sen kimsin? ( texting ) ve gerçek aile kurgusu14.BÖLÜM
Bölümler 37Şu an: 14.BÖLÜM
- 1 1. Bölüm358 kelime
- 2 2. Bölüm341 kelime
- 3 3. Bölüm195 kelime
- 4 4. Bölüm168 kelime
- 5 5. BÖLÜM520 kelime
- 6 6. Bölüm271 kelime
- 7 7.BÖLÜM165 kelime
- 8 8.BÖLÜM129 kelime
- 9 9.BÖLÜM112 kelime
- 10 10.BÖLÜM230 kelime
- 11 11.BÖLÜM116 kelime
- 12 12.BÖLÜM113 kelime
- 13 13.BÖLÜM130 kelime
- 14 14.BÖLÜM294 kelime · Okuduğun bölüm
- 15 15.BÖLÜM952 kelime
- 16 16.BÖLÜM223 kelime
- 17 17. BÖLÜM525 kelime
- 18 18.BÖLÜM207 kelime
- 19 19.BÖLÜM945 kelime
- 20 20.BÖLÜM567 kelime
- 21 21.BÖLÜM464 kelime
- 22 22.BÖLÜM2.524 kelime
- 23 23. BÖLÜM1.136 kelime
- 24 24. Bölüm919 kelime
- 25 25. Bölüm264 kelime
- 26 26. Bölüm848 kelime
- 27 27.BÖLÜM1.171 kelime
- 28 28.BÖLÜM858 kelime
- 29 29.Bölüm1.096 kelime
- 30 30.Bölüm1.489 kelime
- 31 31.Bölüm2.088 kelime
- 32 32.Bölüm2.728 kelime
- 33 33.Bölüm852 kelime
- 34 34.Bölüm2.576 kelime
- 35 35.Bölüm1.940 kelime
- 36 36.Bölüm3.136 kelime
- 37 37. Bölüm1.225 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
ARYA
Onun “biraz hastayım” deyişi kulağıma hiç de “biraz” gibi gelmemişti. Mesajlaşma bitince içimde tuhaf bir huzursuzluk kaldı.
Derse girdim ama aklım sürekli onda. Öğretmenin anlattığı hiçbir şeyi duymuyordum.
Dayanamadım. Zil çalar çalmaz çantamı kaptığım gibi okuldan çıktım.
Hızlı hızlı yürürken kendi kendime söyleniyordum:“Abartıyor da olabilirim… ama ya değilse?”
İlk gördüğüm eczaneye girdim. Ne alacağımı tam bilmesem de durumu anlattım, birkaç ilaç verdiler. Sonra köşedeki ev yemekleri yapan yere geçtim. Sıcacık bir çorba aldım.
Poşeti elime alınca içim biraz rahatladı.“Tamam… en azından yalnız değil.”
Evinin önüne geldiğimde kalbim hızlanmaya başladı. Kapıya kadar çıktım… ama zile basamadım.
“Görmesini istemiyorum…”
Nedenini ben de tam bilmiyordum. Belki utanıyordum, belki de böyle daha doğru geliyordu.
Sessizce eğilip poşeti kapının önüne bıraktım. Birkaç saniye öylece durdum. Sonra telefonumu çıkarıp numarasını yazdım.
Bilinmeyen Numara: Kapının önüne bakar mısın?
Mesajı gönderir göndermez arkamı dönüp hızlıca merdivenlerden indim. Kalbim deli gibi atıyordu.
“Umarım alır…”
Yaman
Uyumaya çalıştım ama olmuyordu. Başım zonkluyordu. Tam gözlerimi kapatmıştım ki telefonum titredi.
Sarışın..
Mesajı okuyunca kaşlarımı çattım.“Kapının önü mü?”
Zor bela kalktım. Ayakta durmak bile zordu. Kapıya doğru yürürken dizlerim sanki boşlukta gibiydi.
Kapıyı açtım…
Ve donup kaldım.
Yerde bir poşet vardı. Eğilip aldım. İçini açtığımda ilaçları ve hâlâ sıcak olan çorbayı gördüm.
İstemeden gülümsedim.
İçeri geçip kapıyı kapattım. Poşeti masaya bıraktım. Bir süre sadece baktım.
“Kim yaparki bunu?”
Boğazım düğümlendi. Gözlerim dolduğunu fark ettim.
Hayatımda ilk kez biri… gerçekten düşünmüştü beni.En azından ilk defa bu ilgi gerçek hissettirdi ama gerçekmi yoksa benim inanmak istediğimmi bu..
Sessizce sandalyeye oturdum. Çorbanın kapağını açtım, sıcak buhar yüzüme vurdu.
O an içimde bir şey değişti.
“Demek ki… ben gerçekten önemli biriyim onun gözünde.”
Ama çevreme karşı o kadar güvenimi yitirdimki bu ilgi bile sahte geliyor. İşte tam bu an karar verdim sarışını bulucam dalgalı siyah saçları beni dağıtcak olsa bile…
Bölüm etkileşimi
