Bölüm 4; Evleniyorum

Gecenin anlatımı ile
Sahilden çıkıp doğanın evine gidecektim. Bu halim ile eve gidemezdim.
Elimdeki çantayı yorgun bir şekilde tek parmağım ile taşırken doğanın kapısına gelmişti. Merdivenlerden çıktım ve kapıyı çaldım. Hiç bir şey söylemeden gelmem bir az ayıptı ama bu halim ile eve asla gidemezdim. Abimde belki 30 kere aramıştı ama telefonum kapandığı için ulaşamıyordu.
Kapıyı çaldım. 10 saniye sonra doğa üzerinde yazlık pembe kapli pijamaları, saçı dağanık topuz ve sıfır makyajla kapıyı açtı. Uykusundan kalkmış görünmüyordu.
Doğa beni görünce şaşırdı.
- Gece?
Mahcubiyet ile tebessüm ettim
- kanka vallaha böyle habersiz geldim ama girebilir miyim?
- o nasıl soru. Gel çabuk.
Yavaşca içeriye girdim. Topuklu ayakabılarımı içerde çıkardım. Çantamı da yanına koydum ve odaya girdim.
Tek yaşıyordu doğa. Kendi halinde 1+2 evinde yaşardı. Sakın bir evdi. Beyaz duvarları, krem renginde L koltuğu, oturma odasında ile birleşir olan mutfağı vardı. Mutfak her zamanki gibi dağınıktı
L koltuğun en köşesine oturdum.
Yanıma oturdu.
- neler oluyor
Dedi şaşkın ve endişe ile.
- Evleniyorum.
- Ne!?
Dedi şaşkınca yüksek bir sesle. Kafamı çaresizce salladım ve duyduklarını onaylamaya çalıştım.
- Kimle, nerde, ne zaman, nasıl, neden?
Her zamanki doğaydı. Soru sormakta üstüne tanımazdım.
- Nefes al.
Dedim aniden. Dediğini yaptı ve tek nefeste sorduğu tüm sorulardan sonra derin bir nefes verdi.
Gözlerimin içine bakıyordu anlatmam için.

★★★★

- Yok artık
Dedi Doğa şaşkınlık içinde
- Ya bu kadar değil yani ya. Sen istemediğin biriyle evlenecek misin şimdi?
Derin bir nefes verdim.
- ne kadar istemesemde mecburum. Tek çıkar yolum bu
- Abinin yanına gitsene
- babamda bırakacaktı zaten.
Dedim net ve sinirli bir şekilde.
- offff gerçekten de evleniyorsun yani
Kafamı salladım sadece. Kafamda binlerce soru vardı. Bu evlilik gerçekten de benim çıkar yolum olabilir miydi? oflayarak kafamı geriye atıp tavana baktım
- ee adam sapık biriyse
- tek şanlı olduğum konu o.
Gerçekten de oydu. En azında adam adamdı.
- seni öldürebilir
- kızım adam beni babam denen piçin elinden kurtarmak için karım ol dedi, evlen benimle dedi bunların altından böyle bir şey çıkacağını sanmıyorum.
- lan bu adam senin düşmanın değilmi. Sen bir avukatsın adam mafya. Her şey yapabilir.
- yapmaz yapamaz. Sence ben o an bu şansı verirmiyim?
- o da doğru da...
Dedi yinede içinde tedirginlik varken. Böyle bir şey yapabilecek adam değildi. Yapamazdı zaten. Biliyordum. Yapmak isteseydi şimdiden yapardı zaten.

- peki abin? Yani bu fikire Atlas abinin iyi bakacağını söyleyemem.
Abimi bilmiyordum. Ama rüzgarla evleneceğini duyunca ortalığın azına sıçacağını biliyordum.
- neyse ya. Ben bu gün yeterince yoruldum.
- geç uyu aşkım
Odadan çıkıp banyoya girdim. Aynadaki halim korkunç ötesiydi. Saçlarım dagınık makyajım yok olmuş bir şekildeydi. Makyajımı tamamen sildim ve üzerime doğanın pembe pişanalarından birini giydim. Anında başımı yastıga koydum ve karanlıkta boğuldum. Her zamanki gibi.

★★★★

Sabahın yüzme vuran ışıkları ve telefonum ile uyandım. Abim arıyordu. Telefonum kapanmıştı. Kesin doğa şarza takıp uyumuştu. Oflayarak açtım telefonu.
- Efendim
- KIZIM SEN BENİ DELİ ETMEYE Bİ ÇALIŞAYSUN HE? EVLENME TEKLİFİNİ KABUL ETMEK NE DEMEK ULA?
Dedi bağırarak. Sinirlenince kayan şivesinden ciddiye alamadım abimi.
- abi bi sakın
- NE SAKİNİ ULA Bİ DE DÜŞMANLA. ULA BAĞ BAK SAKIN DİYİRUM SAKIN. O EVLULİĞİ İPTAL EDEYSUN. BİR SAATE KALDI İSTANBUL'DAYUM KAPAT.
Dedi ve kendisi kapattı.
Belliydi. Böyle bir tepkiyi vereceği çok belliydi. Doğa yavaşca kapıyı açtı ve içeriye girdi.
- çok mu bağırdı.
Dedi endişeli bir sesle.
- yok ya. Sadece çok az kızgın
Dedim sakın bir sesle. Doğadan yediğim ters bir bakış ile aya kaktım ve üzerimi giyindim.
Üzerime mavi beyaz çizgileri olan bir gömlek altıma siyah pantolon diydim. Saçımı alttan dağınık topuz yaptım. Saatimi küpelerini taktım. Topuklu ayakabılarımı giydim. Doğa ilk önce hastaneye bıraktım kendimi de adliyeye. Cerrahi de herkezin dilinde olan mükemmel bir doktordu...

Aradayı adliyeye sürdüm. Arabanın kapısını kapattım. Tüm gözler üzerimdeyken başım dık duruşum sağlamdı. Güvenlik günaydın dedi. Başımla onayladım ve odama girdim. İçeriye selen girdi.
- Gece hanım siz Rüzgar kanlı ile mi evleneceksiniz?
Ne ara almıştı haberi bilmiyorum ama sosyal medyada olduğu kesindi. Artık bu sorularla boğulmuştur. Sabahtan beri zaten abimin rüzgar ne yapacagı hakkında stresliyken üst üste bu sorularla karşı karşıya kalmak beni boğuştu.
- Evet ya ne var bunda. Allah allah... Yordunuz ha.
Dedim ve tekrardan dosyaya döndüm. Selen şok içinde dışarı çıkarken "nasıl ya" Diye söylendi gibi duymuştum ama umursamadım.

★★★★
Yazar anlatımı ile
Atlasın en, belkide tek değer verdiği kişi bir mafyaya gitmesine razı değildi. Üstelik bu kişi düşmanlarıydı.
Bu düşüncelerle Atlas bir saatin sonunda Kanlı Offishall gelmişti. Sert adımlarla şirkete girdi. Şirket güvenliği atlası ne kadar
- kimliğin veya randevu varsa alabilirim
Desede Atlas dinlemddi. Şirketin ortasında durdu. Kendi etrafında döndü ve herkez süzdü.
- ULA RÜZGAR ŞEREFSUZİ ÇIK ULA... YEDUM SENİ
Dedi sesi şirketi yankılanırken
Herkez atlasa odaklanmışken Rüzgarın kız kardeşi olan Elif Kanlı buranın ikinci En yetkili kişiydi. Bitince birinci Rüzgar ve ikizi demir, ikinci Kız kardeşi elif, üçüncü En yakın dostu emirdi.
Elif elindeki dosyayı bir masaya bıraktı ve atlasın sesine karşılık verdi.
- Noluyor Lan?!
Dedi ve herkesin arasından geçip dahada atlasın dibine girdi.
- ÇAĞARUN ULA O ŞEREFSUZ PATRONUNU.
- düzgün konuş.
Dedi elif net ve soğuk bir şekilde. Atlas Sert bir nefes veri ve elife eğilip konuştu
- git ve o şerefsiz patronunu çağır
Dişlerinin arasından çıkan sıcak nefes elifin yüzüne deymişti. Kaşları çatık bir şekilde bakarken konuştu
- sana düzgün konuş dedim. Karşın daki kişinin kim olduğunu bilerek konuş.
Kaşlarını kaldırdı ve yüzündeki sertlik silindi alaycı bir ifade indi.
- kimsin? Bu yerin temizlikçisi falan mı?
Elif sert ama sessiz bir gülüş attı. Bir adım attı ve yüzündeki gülüş silindi. Kafasını kaldırdı.
- Ben Cumhuriyet Savcısı Elif Kanlı...
Duraksadı Atlas. Böyle bir cevap geleceğini bilmiyordu. Yüzünün her detayını süzdü Atlas elifin.
- Sen kimsin?
Dedi elif merak ve alaycı bir tonla.
Şaşırdığı ikinci nokta ise Soy adı kanlı olması. Atlasın bildiği tek şey Rüzgarın demir adlı bir ikizi olduğu onun dışında bir kardeşi olduğunu bilmiyordu. Peki ya bu kimdi? Bu kızıl saçlı kız kimdi?
Atlasın tek bildiği kızıl saçlarından akan kırmızılık ateşi, kendisi de sinirlenince etrafında oluşan ateşi görmüştü. Tek gördüğü ve bildiği buydu. Elif'in ateşi onu yakacağından adı kadar emindi Atlas...
DEVAM EDECEK.