Bölüm 2; Evlenmek mi?

Günümüzde
Gecenin anlatımı ile
★★★★
Siyah pikapımda sakince adliyeye gidiyordum. Sağ koltuğumda duran avukat cübbem ve çantam vardı. Yolda malesef çevirme vardı ve bu yüzden arabam sağa çekilmişti. Camımı açtım ve polis bana baktı
- bi' kimlik rica edicem
Avukat kimliğimi ve normal kimligimi polise verdim.
Polis memuru mırıldandı
- Gece yıldız... Buyrun sayın avukat..
Dedi ve kimliklerini verip yolu açtılar. Hiç bir şey söylemeden hızla gaza bastım.
Adliyeye doğru yol aldım.
Adliyeye girdim ve güvenlik saygı acısından aya kalkıp selam verdi. Karşılık olarak sadece kafamı salladım ve asistanım Selen yanıma geldi
- Gece hanım. Duruşmaya son 1 saat kaldı. İmzalamanız gereken bir kaç dosya var onlar odanızda.
Dedi elindeki defter ile yanımda koşar gibi yürürken.
Kafamı sallayarak onayladım ve asansörden 23 kata çıkıp odama girdim. Üzerimdeki uzun çeketi çıkartıp masamın karşısındaki koltuğa fırlattım. Dosyaları imzalamaya başladım

★★★★

İmzalar bitince avukat gömleğimi giyerken telefonum çaldı. Arayan abimdi. Açtım.
- he?
- naptın lan
- iyi duruşmaya gidicem şimdi
- he iyi. Ula bana bak şu baba denilene bir şey söyle yoksa ben o adamı öldürücem az kaldı.
- gene ne yaptı
Dedim bıkmıs bir sesle
- yeni ortak olduğum bir şirketten kopmamı istiyor. Memnun değilmiş. Sanki senin sikin belirliyor. At kafası
Abim telefondan küfür ederken bende güldüm.
- tamam tamam ben söylerim.
Dedim ve kapattım. Gülerek odadan çıktım.
Abim Türkiye'de değildi. İtalya'da kendi kurduğu şirkette çalısıyordı. Bilgisayar mühendisiydi. Ve bu yüzden yılda bir kez gelirdi yanıma. Onun da benimde tek varlığımız birbirimizdi. Babam benimle asla sohbet etmez. Yüzüme dahi bakmazdı. Annemi benim öldürdüğümü düşünürdü. Ama ben değildim. Annemin karnındayken anneme şiddet uyguladığı için erken doğum olduğu için annem ölmüştü. Karısının katili kendisi olduğundan habersizdi
★★★★
Adliye koridorunda topuklu ayakkabılarımın çıkardıgı ses özgüveni ile duruşma salonunda geldim.
★★★★
Duruşmadan çıkınca malup olan karşı tarafa gülerek baktık. Avukatın ve müvekkilin yüzü beş karıştı. Kadın bana teşekkür etti ve bende son kalan eşyalarımı toparlayıp adliyeden ayrıldım.
★★★★
Eve sessizce girdip, odama sessizce çıkmayı planlarken planım istediğim gibi gitmedi. Babam beni gördü ve bana ilk kez o kadar uzun baktı.
- hazırlan iş yemeğine gidicez
- e git
Dedim ters bir salaklık ile
- sende geleceksin
Dedi tepkisiz bir şekilde
- neden?
- çok soru sormada git giyin. Şık giyin bir az
Dedi ve hiçbir şey demeden evden çıktı. Şaşkınca kala kalmıştım. Gerçek ten de bu adam ne yapmaya çalışıyordu. Abim bazen haklı olabilirdi. Bu adam cidden at kafasıydı.

Odama çıktım ve dolabından siyah uzun bacakta yırtmaç detaylı, askılı elbisemi çıkardım. Saçlarımı dalgalı yaptım ve makyaj abartı değildi. Üzerimi giyindim ve çantamın içine rujumu parfümumu ve de silahımı koydum. Bu adama güvenemiyordum. Belkide bu bir mafya yemeği olabilirdi.

Aşağıya indim ve babam arabada beni bekliyordu. Arabaya bindim. İlerlemeye başladık.

★★★★

Bir kaç dakika sonra büyük, önünde birden fazla adam olan bir mekanın önünde durduk. Tahminimin doğru çıkması yükseldi. Mekana girdiğimizde etrafta takım elbiseli binlerce koruma, birden fazla bazıları yaşlı bazıları ise çok genç olan adamlar vardı. Ve beni en cok şaşırtam şey. Birden fazla kadın olması. Evet. Doğruydu. Bu bir iş yemeği değil mafya yemeğiydi.
Babamı takip ettim ve bir masaya oturdu. Babam bir adamla el sıkışırken benim gözüm masadaki kişiye çarptı. Siyah saçlı ve siyah gözlü bir çoçuktu. Çok fazla göz temasına girmedim ve gözlerimi ondan çektim. Babamın el sıkıştıgı adamla bende el sıkıştım. İsmi Tanermiş. Masalara oturduk.

★★★★

Yaklaşık yarım saattir sadece oturuyordum. Babam o adamlâ konuştur ben ise etrafa bakıyordum. İster istemez masadaki ona gözüm çarpıyordu. Ve her baktığımda bana bakarken buluyorum onu.
Gene baktı ve bu sefer gözlerimi ondan çekmedim. Sinirle konuştum
- Ne bakıyorsun?
- Sana bakmıyorum
Dedi sakın bir sesle
- aynen kesin odur.
Dedim. Bana hala bakmaya devam ederken bu sefer araya o adama girdi. Taner
- sizi tanıştırmadık değil mi?... Gece kızım bu benim oğlum Rüzgar..
Dedi oğluna bakarak
- Rüzgar kanlı
Diye devam etti. Gözlerimi kısarak baktım ona
- Gece.. Gece yıldız
Dedi soy ismime basa basa.

Çünkü yıllardır devam eden bir düşmanlık vardı ve düşmanlık bitmesine gerek yoktu. Ben istemezdim. İstemiyordum da. Sessizce bir düşmanlık olmasını istiyordum. Ama maalesef öyle bir şey olması imkansızdı

Alaycı bir şekilde güldü ve öne eğildi.
- yıldız değil... Kanlı
Dedi aniden. Ne demekti bu? Ne saçmalıyordu bu?
- Ne?!
Dedim aniden şaşkınca.
- Ne saçmalıyorsun sen?
Dedim. Kendini geriye yasladı
- devamını baban anlatsın
Kaşlarımı çattım ve babam döndüm
- baba? Ne saçmalıyor bu ruh hastası..
Adamın göz devirdiğini hissetmiştim.
Babam bakışlarını sertçe bana döndürdü
- Evleniyorsunuz
Dedi babam acımasız bir sakinlikle...
DEVAM EDECEK