40. BÖLÜM Sonralar

Rüya

Beş yıl sonra
“Hadi Rüya! Geç kalıyoruz!”
“Tamam, geliyorum. Hazırım.”
Son kez üzerimdeki elbiseyi kontrol ettim ve kesin olarak hazır olduktan sonra aşağıya indim ve koşarak evden dışarıya çıktım. Annem, babam, Nisa, Toprak ve Sarp hepsi de dışarıdaydı ve ben evin kapısından çıktığım anda hepsinin bakışları bana dönmüştü ama benim bakışlarım tek bir kişideydi o da zaten bana bakıyor ve gülümsememe sebep oluyordu, bana çok güzel bakıyordu.
“Hadi gidelim.”
Nisa’nın aceleci ses tonu herkesin hareketlenmesine neden olmuştu Sarp hariç. Sarp hiç kıpırdamadı, bana yaklaştı.
“Bu elbiseyi seçerken o provada ben de olsaydım keşke.”
“Neden?”
Gülümsedim o ise belime doladığı kollarının beni ne kadar etkilediğinin farkındalığıyla sırıttı.
“O zaman bu kadar afallamazdım.”
“Afalladın mı?”
“Hem de nasıl. Tahmin etmek ister misin veya sana göstermemi?”
Yüzünü yüzüme yaklaştırdı, gözlerinin çoktan kırmızı rujuma kaydığının farkındaydım zaten.
“Şimdi mi?”
“Neden olmasın?”
Kollarımı tam Sarp’ın boynuna dolamıştım ki Nisa ikinci uyarısını yaptı.
“Oynaşmanıza ara verin! Anlamıyorum ben ya, bu mezuniyet sizin benim değil ama stres yapan benim.”
“Sakin ol sen de o zaman meleğim.”
Toprak arabanın kapısını açıp sürücü koltuğuna oturmadan önce Nisa’nın saçlarının tepesine bir öpücük kondurmuştu ve bunu çok havalı bir şekilde yapmıştı.
“Deniyorum.”
Nisa’nın arkasından Sarp ve ben arabanın arka koltuklarına kurulduk, anne ve babam ise kendi arabalarındaydı arkalı önlü bir şekilde yola çıktık.Üniversiteye gidiyorduk Sarp ile el ele, heyecanlıydım hem mezun olacağım için hem yanımda Sarp olduğu için o yanımdayken kalbim hep hızlanıyordu.
“Çok kalabalık.”
Nisa’nın sesini duyduğumda düşünce dünyamdan çıktım ve camdan dışarıya baktım gerçekten çok kalabalıktı ki bu normaldi üniversitedeki tüm dördüncü sınıflar mezun oluyordu sonuçta. Toprak arabayı park ettikten sonra hep birlikte üniversitenin girişinden geçip içeri girdik.
~~~~~~~~~~~~~~~~~
Son kez toplu fotoğraf çekildikten sonra arabalara geri döndük.
“Şimdi nereye gidiyoruz?”
“Birlikte gidelimde neresi olursa olsun bana fark etmez.”
“İşte bu ya, harikasın sen sevgilim.”
Sarp kolunu belime dolayıp beni kendisine çekti.
“Yılışıksın oğlum sen. Bu kız seninle birlikte olduğu için yat kalk dua et sen.”
“Ediyorum zaten. Ayrıca benim tek duam Rüya.”
“Birazcık sen de sevgilinin üstüne düşsen sorun olmaz Toprak.”
“Bak şimdi ya. Ben sevgilime düşkün değil miyim?”
“Bilmem öyle misin Toprak?”
“Tabi ki! Benim meleğimsin sen.”
“İyi, aferin. Bunu insanların yanında da göster.”
“Sen iste yeter meleğim.”
Dedi Toprak sonra Nisa’nın saçlarının tepesinden öptü.
“Bana yılışık diyene de bakın hele.”
Toprak Sarp’a tepki olarak orta parmak çektiğinde anne ve babam aynı anda boğazlarını temizlediler ardından söze girdi babam.
“Biz sizi tutmayalım, iyi eğlenceler size. Çok abartmayın kızımı ayık bir şekilde istiyorum.”
“Merak etmeyin efendim kızınız bana emanet.”
Anne ve babam birlikte arabaya binip uzaklaştılar, eve gidiyorlardı muhtemelen.
“Yani artık hepimiz mezunuz. Özgürüz ve bu gün dibine kadar eğleniyoruz!”
Dedi Nisa ve heyecanı sesinden belli oluyordu.
Evet artık hepimiz mezunduk, istediğimiz şeyi yapmıştık hepimizde. Nisa ile Toprak geçen sene mezun olmuşlardı ama bizi hiç bırakmamışlardı ve birbirlerinide.
“Kutlamak için bir yere gidelim.”
“Olur.”
“Tamamdır.”
“Süper! Hadi o zaman.”
Hepimiz birlikte yine aynı arabaya bindik ve nereye gideceğimizin planını yapmadan yola çıktık. Hayat şu anda çok güzeldi, eğlenceliydi ve ben beş yıl öncesine kadar hiç böyle bir hayatım olacağını tahmin etmezdim. Hayalini kurduğunuz şeylerin gerçekleşmesi için hayatınızın tepetaklak olması gerekirmiş meğerse, ben bunu hiç bilmiyordum ama öğrenmiş oldum ve şu anda çok mutluydum.
“Sarp.”
“Efendim sevgilim.”
“Seni çok seviyorum.”
Sarp’ın yüzü ışıldadı resmen ve ben bunu gördüm.
“Ben de seni çok seviyorum hatta sana bayılıyorum hatta belki tapıyor da olabilirim bilmiyorum.”
Güldüm, bu kadardı işte. Artık hiçbir şeyi içimde tutmuyordum ve bu iyi geliyordu bana. Kötü şeyler geride kalmıştı artık ve ben hiç yalnız kalmamıştım, en güzeli de buydu zaten. Yol boyunca nereye gideceğimize karar verememiştik ama Toprak aniden bir mekanın önünde durduğunda nereye geldiğinizi anlamak için arabadan inerken etrafa bakındım.
“Buraya rezervasyon yaptırmıştım.”
Dediğinde Toprak Nisa dirseği ile kolunu dürttü,
“Dörtlü date demek.”
Diyerek karşılık verdi Nisa. Hep birlikte restorana girdik ve rezervasyon yapılan masaya geçtik hemen menüler geldi ve garson masanın başında siparişlerimizi almak için beklemeye başladığında elimde olmadan bizi izledim, dördümüzü mutluyduk. Her zaman hayatta kötü şeyler yaşama ihtimalimiz vardı ama en kötüsü bunları yalnız yaşamaktı, ben bu süreçte yalnız değildim ve üstesinden geldim kolayca ve hayatımdan çok memnundum şu anda umarım böyle devam ederdi. Umarım en kötü günüm böyle olurdu.

SON