12. BÖLÜM Proje

Toprak ve Sarp kahvaltılarını alıp masamıza oturmuşlardı o zamandan beri Sarp sürekli bir şeyler anlatıyordu ve biz de onu dinliyorduk mecbur değildik ama kendisini dinletme konusunda gerçekten başarılıydı.
"Ders başlamak üzere, hadi gidelim."
Dedi Nisa ve kimse sözünü ikiletmeden ayağa kalktı. Ben hadi neyse Nisa'yı tanıyordum ama Sarp hatta Toprak'ın da bize uyacağını düşünmemiştim, demek ki uyumlu birisiydi. Sınıfa gidip yerlerimize oturduk hemen arkamızdan hocamız girdi sınıfa, gülümsemesi hiç hayra alamet değildi.
"Günaydın çocuklar. Biliyorum sınavınıza dört ay kaldı ve yazılı sınavlar sizi yoruyor ben de bu yüzden size bir iyilik yapayım dedim."
Sınıfta bir uğultu oldu, Sevim hoca bir iyilik derse o şeyin sonu bizim için hiç de iyi olmuyordu.
Herkes heyecanla Sevim hocanın ne diyeceğini beklerken Sevim hoca yanında getirdiği kağıtları çantasından çıkarıp kürsüye koydu.
"Bunlar proje konuları, dörtlü gruplar oluşturacaksınız ve bir konu seçeceksiniz. Bu seçtikleriniz sizin yazılı sınav notunuz yerine geçecek."
Demesi ile şikayet etmeye başlayanlar ve hocaya iltifat edenlerin sesi birbirine karışmıştı. Sandalyenin yere sürtünme sesini işittiğimde kafamı kaldırıp arkama baktım, Sarp ve Toprak yanımıza gelmişti sandalyeleri ile birlikte.
"Ne oldu?"
"Hocayı duymadın mı?"
Diyerek atladı Sarp hemen soruma.
"Duydum. Dörderli grup oluşturun dedi."
"Dört kişi olduk işte."
"Belki biz sizinle grup olmak istemiyoruz."
Dedi Nisa, Sarp'a odaklanmıştı. Sarp suratını astı küskün bir şekilde. Çok tatlı. Kafamı salladım, ne düşünüyordum ben. Saçmaladım.
"Olsunlar. Boş ver."
Sarp'ın gülüşü yüzüne yerleştiğinde kafamı çevirdim hızla. _Bana öyle bakma._
"Bana karşı koyamayacağını biliyordum."
"Alakası yok."
"Var, anlarım ben."
"Çok biliyorsun sen!"
"Biliyorum. En çokta seni biliyorum."
"Konumuz ne olacak?"
Dedi aniden Toprak, dikkatleri üzerine çektiğinde neredeyse Toprak'a teşekkür edecektim. Neredeyse.

~~~~~~~~~~~~~~~~~

Dördümüz birlikte kararlaştırıp bir konu seçebilmiştik sonunda ve şimdi projedeki hangi kısımı kimin yapacağına karar vermeye çalışıyorduk. Okul çıkışıydı öğrenciler gidiyordu tek tek biz de dördümüz birlikte çıkışa doğru yürüyordum.
"Ben sunum düzenini yapabilirim. Baya düzenli yaparım."
Dedi Sarp ama şüpheliydim.
"Bence Nisa veya ben yapalım sunum düzenini."
"Neden?"
Toprak düzgün ve açıktı. Vay canına.
"Nisa düzenini konusunda iyidir."
Toprak'ın gözleri Nisa'ya kaydı gözlerini kıstı ve kısa bir süre Nisa'yı süzdü sonra bana döndü.
"Peki."
Bu kadardı. Netti. Sevmiştim, lafı dolandırmadan söylüyordu en azından ne diyor diye düşünmeme gerek kalmıyor ya da söylediği şeyin altında bir ima aramıyordum. Kimi kandırıyorum ki? Ben herkesten şüphelenir ve söylediği her lafın altındaki imayı bulmaya çalışırdım.
"Tamam. Nisa, sunumun düzeni sende."
"Anladım."
"Araştırmayı Toprak yapabilir."
Toprağın bakışları anında Sarp'ı bulduğunda ben bile irkilmiştim ama Sarp pişkin pişkin sırıtıyordu. Toprak gözlerini devirdiğinde bir şey söyleyecek sanmıştım ama kafasını salladı ve ne yaparsan yap der gibiydi.
"Tamam o zaman ben de..."
Dedi ama devamını getiremedi ve düşünmeye başladı. Ben de kendi kendime ne yapabilirim diye düşünmeye başladım, aklıma ilk gelen şeyi söyledim.
"Yazılar. Yazı ve konuşma hazırlayabilirim."
Diyerek öneride bulundum hemen.
"Olur."
Dedi Nisa.
"Mantıklı. Konuşma önemli."
Dedi Sarp. Toprak sadece kafasını salladı.
"Ben de Yazıyı bulurum yani yazı zaten bulundu ama paragrafları yazarım anlamında."
"Bak bu da mantıklı."
Dedi Nisa, Sarp'ın az önceki sözüne atıfta bulunarak.
"Tamam. Herkesin görevi hazır."
Okulun çıkış kapısının önüne gelmiştik ve yeni şoförüm de gelmişti.
"Yarın görüşürüz."
Kapıdan çıktığımda Sarp bileğimi tuttu aniden.
"Bekle! Numaranı ver."
"Neden?"
"Grup kuracağım. Proje için."
"Tamam bekle."
Numaramı Sarp'a verdikten sonra beni bekleyen arabaya bindim. Yeni şoför Uygar gençti, yirmi altı yaşındaydı annemin nasıl güvendiğini anlamış değildim hala ama üstüne düşmedim çünkü o olduğu zaman dışarı çıkabiliyordum.
"Hoş geldiniz, Rüya hanım."
Doğru, resmiydi annem en çok bu yanını sevmiş olmalıydı Uygar'ın.
"Hoş buldum, Uygar abi."
Bu kadardı, daha fazla konuşmuyordu sabahda böyle yapmıştı. Yol boyunca konuşmayı nasıl yapmam gerektiğini düşünüp durdum.
"Eve geldik Rüya hanım."
"Teşekkür ederim."
"Ne demek görevim."
Uygar abi arabadan inmem için kapımı açtı. Ben eve girene kadar beni izledi kapı zilini çaldığımda Hazal abla kapıyı açtı çok kısa bir süre Uygar abiye baktı ardından bana döndü.
"Hoş geldin Rüya. Aç mısın?"
"Pek değil."
İçeri girdiğim gibi direkt odama çıktım, üstüme ev kıyafetlerimi giydim, bilgisayarımı açtım ve proje ödevinin konuşması için araştırma yapmaya başladım.

~~~~~~~~~~~~~

Sabah okula giderken dün akşam üstünde çalıştığım konuşmayı kağıda geçirmiştim grubuma göstermek için. Sınıfa girdiğimde Sarp önüme çıktı.
"Günaydın!"
"Ödüm koptu!"
Sarp'ın kıkırtısı kulaklarıma dolduğunda sakinleştim.
"Amacım buydu zaten."
"Ne istiyorsun?"
"Sana da günaydın."
Sarp ile birlikte yerkerimize yürüdük.
"Bana gelsene."
"Oha."
Sarp'ın sırıtışı bir şeyleri yanlış anladığımı gösteriyordu.
"Ne? Proje için."
"Preje. Doğru. Olabilir, bir gün ayarlarız."
"Ne zaman?"
"Bilmiyorum Sarp."
Yerime oturduğumda Nisa bana ve Sarp'a garip bir şekilde bakıyordu. Çantamı astım ve ders kitaplarımı çıkardım.
"Nisa, Rüya benim eve gelecek bu akşam."
"Ne?"
Nisa ile aynı anda sorduğumuz soru Sarp'ın gözlerinin değirmenine neden oldu.
"Çok fesatsınız."
"Bir şey demedim."
"Diyorum ki kızlar, proje ödevi için benim eve gidelim bu gün. Olur mu? Toprak?"
Toprak okuduğu kitaptan başını kaldırdı ve tek bir baş sallaması ile bizi onayladı sonra tekrar kitabına döndü.
"Sohbetine doyum olmuyor Toprak."
Dedi Nisa. Toprak tekrar kafasını kaldırıp Nisa'ya baktı,ben o bakışların altında ezilmiştim ama Nisa Toprak'ın bakışlarına karşılık verebiliyordu, arkadaşımla tekrar gurur duydum.
Toprak kitabını kapattı, ayağa kalktı sandalyesini çekip yanımıza koydu ve oturdu. Kollarını kavuşturdu, geriye yaslandı ve dik dik Nisa'ya bakmaya başladı. Sessizlik anını bozan Toprak oldu.
"Sohbetine doyum olmuyor, Kızıl kafa."
"Bak, yine dedin. Deme şunu."
"Neden, sen kızıl saçlısın."
"Kızıl saçlıyım yani ne olmuş? Bana Kızıl kafa diyebileceğin anlamına gelmiyor bu."
"Hoşuna gitmiyor mu?"
"Hayır."
Toprak durgunlaştı sonra bakışlarını kaçırdı.
"Kusura bakma."
Birden söylediği özür şaşırtmıştı. Nisa'nın ağzı açık kalmıştı. Toprak sert birisi gibi görünüyordu ama değildi belli ki.
Nisa bir şey demedi, önüne döndü ve dikkatini dün gece hazırladığım konuşma metnine verdi.
Garip ve karışık bir grup olduğumuzu o an fark ettim. Hepimiz de birbirimizden farklıydık ve bir şekilde yollarımız kesişmişti mecburen de olsa.
"Güzel olmuş konuşma metni."
"Teşekkür ederim, Nisa."
"Bence de güzel yazmışın."
"Sağol Sarp. Sen metin baktın mı?"
"Dert etme ben bulurum bir şeyler."
"Saçmalama. Sınav notumuz yerine geçecek bu. Ciddiye almalısın."
"Ciddiye alıyorum zaten."
"Emin misin?"
"Eminim."
Kollarımı kavuşturdum ve oflayarak sandalyeme yaslandım.
"Bu projeye önem verin lütfen."
"Rahatla, Rüya."
"Ben gayet rahatım ama hem çalışmam gereken bir sınav ve yapmam gereken bir proje var."
"Sadece sen değil hepimiz birlikte yapacağız bu projeyi, rahat ol."
Sarp yine beni sakinleştirmeye çalışıyordu bu alışkanlık haline gelmeye başlamıştı onda. Hiç bozuntuya vermiyordu sanki benim sakinleştirmek onun göreviydi ve yadırgamadan görevini yerine getiriyordu. Yumuşak bir yanında vardı ve bu yönünü saklamıyordu ama eminim içinde bir yerlerde fırtınalar kopuyordu.

...