33. BÖLÜM Film

Sarp için kıyafet bulabilmiştim çünkü onun ilk kalışı değildi bu, yani değilmiş bu yüzden yedek kıyafetleri vardı bende, varmış. Bu beni şaşırtmamıştı, olabilirdi neden olmasındı?
“Rüya?”
“Efendim?”
Yine dalıp gitmiştim ben.
“Film seçtin mi?”
“Hayır, bulamadım.”
“Bir sürü film var burada güzelim. Beraber seçelim o zaman.”
Yanıma gelip oturdu kanepeye ve televizyonun kumandasını elimden aldı.
“Aklında var mı bir film?”
“Yok ama bulurum yani buluruz. Birlikte.”
Son kelimeyi özellikle söylemiş gibi hissetmiştim ya da bana öyle gelmişti emin değildim ama vurgulamaya çalışmıştı bundan emindim.
“Evde tek başına?”
Sarp’ın önerdiği film hakkında bir fikre sahip değildim ama adını daha önce duymuştum.
“Olur, izleyelim.”
“İzledin mi daha önce?”
“Hayır ama duymuştum sadece izlemeye vaktim olmadı.”
“Süper. Bu ilk izleyişin olacak. Bana film hakkımda yorumunu söyle film bittiğinde tamam mı?”
“Tamam. Söylerim.”
“Oldu o zaman. Başlattım. Mısır?”
Kumandayı sehpanın üstüne bıraktı ve mutfağa gidip patlamış mısır dolu kaseyi aramıza koydu. Yumuşacık battaniyeyi iyice üstüme çektim otomatik olarak, rahat hissediyordum böyle. Sarp’ın eli elimi sardığında yüzümü ona döndüm.
“Üşüdün mü?”
“Hayır.”
“İyisin yani.”
“Evet, iyiyim. Neden sordun?”
“Battaniyeyi üstüne çekince üşüdün sandım.”
“Yok, hoşuma gidiyor.”
“Üşümek mi?”
“Hayır ya. Battaniye.”
“Anladım. Keşke ben de hoşuma girsem.”
“Ne dedin?”
Dedim tek kaşımı kaldırıp. Sarp bana muzip bir şekilde gülümsedi.
“Anladın bence.”
“Yok vallahi anlamadım. Anlatsana.”
“Bak şimdi,”
Cesur kelimelerim Sarp’ı şaşırtmıştı ama yüzünde oluşan sırıtma hoşuna gittiği anlamına da geliyordu.
“Ne o? Hoşuna mı gitti?”
“Gitti valla.”
“İyi.”
“İyi?”
“Uzatacaksın bu konuyu değil mi?”
“Ne alaka? Filmi başlatsana sen.”
“Peki peki, tamam.”
“Sen ikinci sefer mi izliyorsun?”
“İki mi? Kaç kez izlediğimi saymıyorum artık.”
“Ciddi misin? İzlemeyelim o zaman bu filmi.”
“Neden?”
“Çok kez izlemişsin. Sıkılmadın mı?”
‘Cık’ sesi çıktı dudaklarından ve gözlerini gözlerime dikti sonra yumuşak battaniyeyi her tarafımı örtecek şekilde üstüme çekti.
“Güzelce izle. Film bitince sınav yapacağım.”
“Ne? Sarp, saçmalama. O sınavları ben bitireli çok oldu.”
“Ya öyle mi? Hayat sınavın ne olacak?”
Gülmeye başlamıştım.
“Ne? Hayat sınavı mı?”
“Evet. Çok ayıp gülüyorsun bir de. Dalga geçmiyorum ben.”
Ama gülümsemesi her şeyi ele veriyordu.
“Hadi ya, yazık.”
“Neye yazık?”
“Genç gibi duruyordun halbuki.”
“Ne diyorsun Rüya? Gencim ve çıtırım zaten.”
“Ya tabi, kesin öyledir.”
Kaşlarını çatması ve yüzünde ‘ne diyorsun?’ bakışı oluşması kahkaha atıp gülmeme neden olmuştu. Neden bilmiyorum ama çok gülmüştüm Sarp’ın yüzünde oluşan şaşkın ifadeye.
“Gül sen, gül. Erkek arkadaşına ‘yaşlı’ demenin hesabını soracağım ben sana.”
“Ben bir şey demedim.”
“Ama demiş kadar oldun. Öyle olsun. Senden bir yaş büyüğüm diye bunu da mı duyacaktım?”
“Sen kafanda kuruyorsun.”
Sarp elini kaldırıp baş parmağını kendisine çevirdi.
“Ben mi kafamda kuruyorum? Şizofren miyim ben? Olmayan şeyler mi kuruyorum kafamda? Vay be, senden bunu da mı duyacaktım be güzelim.”
“Sarp dur artık.”
Gülmekten karnıma ağrılar giriyordu artık. Koltuğa düştüm sonunda, kendimi tutamadım.
“Komik tabi. Ben anlamam. Yaşlıyım ya ben.”
“Sarp,”
Sırıtmaya başlaması ve avına bakan bir avcı bakışı atması kahkahamın yavaş yavaş solmasına neden olmuştu. Bir şeyler planlıyordu. Patlamış mısır kasesini alıp sehpanın üstüne koydu.
“Ne?”
“Neden durdun?”
“O surat ne?”
“Hangi surat?”
“Sarp.”
“Ne oldu? Korktun mu?”
“Korkmadım. Neden korkayım ki?”
“Bilmem.”
Elini koltuğun arkasına attı ve ağırlığını ayarlayıp üstüme doğru eğildi. Her zayıf anımı değerlendiriyordu.
“Sarp, filmi başlat.”
“Başlattım bile.”
“Televizyonda oynayan bir film yok.”
Sarp yüzüme uzun uzun baktı sonra iç çekerek geri çekildi kaşlarının arasındaki kırışıklık dikkatimi çekmişti ama bir şey sormadım fakat bir şey olmuştu. Ne beklemişti ki benden?Kumandayı eline alıp filmi başlattığı sırada ben de yerime yerleştim. Sehpanın üstündeki patlamış mısır kâsesinden birkaç tane patlamış mısır aldım avucuma.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Film bitmişti genel olarak sevmiştim filmi eğlenceliydi ama Sarp’ın tavırları yüzünden filme odaklanamamıştım. Bir saat kırk üç dakika boyunca yanımdan ayrılamamış, elini çekmemişti benden ya bacağımda ya da elimdeydi eli. İnadına yapıyor gibiydiydi konuşmuyordu ama temastan vazgeçmiyordu. Bu durum beni rahatsız etmiyordu aksine hoşuma gidiyordu ve bir yandan da Sarp gözümde küçük bir çocuğa benziyordu, annesini kıskanan küçük bir çocuk gibiydi gözümde şu anda yanaklarını sıktırmak istiyordum ama bunun yerine dudaklarımı birbirine bastırıp kahkahamı bastırdım.
“Sarp film bitti bilmem farkında mısın.”
“Farkındayım.”
Başımı Sarp’ın yüzüne doğru eğdim ve gözlerimi onun gözlerine diktim ama inatla bana bakmıyordu. Kumandayı elime alıp televizyonu kapattım.
“Ciddi misin? Neye bakıyorsun Sarp?”
“Televizyona.”
“Sarp, televizyon kapalı.”
“Olabilir.”
“Sarp, iyi misin sen?”
“İyiyim. Neden sordum?”
“Yüzüme bakmıyorsun.”
“Olabilir.”
“Sarp!”
“Ne?”
“Benimle düzgünce konuşacak mısın?”
“Konuşuyorum.”
“Düzgünce dedim. Sen zorla konuşuyorsun.”
“Seninle zorla konuşmam ban. Seninleyken yaptığım her şey benim için yeri doldurulmaz bir anı demek.”
“O zaman neden yüzüme bakmıyorsun?”
“Utanıyorum!”
“Neden utanıyorsun?”
“Senden izin almadan sana böyle dokunabildiğim için sanırım.”
“Sanırım mı? Ciddi misin? Bu yüzden mi utandın?”
“Evet, olamaz mı?”
“Olabilir. Ama şaşırdım yani, sen ve utanmak.”
“Evet, tipime bakınca hiç utanacak birisi gibi durmuyorum değil mi?”
“Ya tabi hep tipinden.”
Sırıttı ve sonunda bana dönmüştü.
“Kafanı karıştırıyorum değil mi?”
“Yalan yok, evet.”
Kısa bir an hem de çok kısa bir an afalladığını görsemde hemen toparladı kendisini.
“Biliyordum.”
Bu sırıtışının sebebini artık anlıyordum bu ‘ben Kaf Dağındayım ve sen benim soğuk havamın etkisi altındasın’ denekti. Evet, tek bir dudak hareketinden bunu anlamak benim için de garipti ama fazla kafa yormadım bu duruma sonuçta karşımdaki kişi Sarptı ve onun yaptığı davranışların altında bir neden aramak boşunaydı.
“Aferin sana.”
Aynı zamanda beni gülümsetmeyi çok kolay bir şeymiş gibi güldürmeyi, utandırmayı hatta kızdırmayı beceren tek kişi olabilme özelliği vardı. Sarp ne düşüneceğimi bilemediğim ve çoğu zaman ne hissettiğini anlayamadığım birisiydi ama sanki bunu benim için kolaylaştırmak istiyor gibiydi, her şeyi açıklayarak anlatıyordu bir şeye kızdığında benimle tartışmak yerine nedenini söylüyordu ama aynı zamanda trip atabiliyordu da. Tabi bu hiç hoşuma gitmiyordu ve ben ona trip atmak istediğimde aklıma nasıl hissettiğim geldiği için trip atamıyordum. Bir gün bunu yapacaktım, Sarp en sonunda pes edecekti yani umarım. Saçma sapan bir hayal daha işte ama hayal ve benim için ciddi bir konu.

…