9. Bölüm

Laradan devam
Sabah uyandım bütün vücudumda bir ağrı ama varya sanki ölüyorum canım hiç bişey yapmak istemiyodu lavaboya gittim yüzümu yıkamak için bembeyaz olmuştum içimden ruhum çekilmiş gibi belim o kadar çok agriyoduki ağlamaya başladım annem geldi

"Lara kızım noluyo noldu" dedi telaşlı sesiyle annem esrayı veya beni böyle gorunce o kadar korkuyordiki

"Vücudum belim çok agriyo anne" dedim zaten yılın 365 günü belim hep agriyodu annem beni geri yatağa götürdü zorla biseyler sokusturdu ağzıma ilaç verdi geri yattım yatağa boğazıma kadar çektim baddaniyeyi yazın bu sicaginda hirkaminda şapkasını kapattım ve uykuya daldım

Kadirden devam
Sabaha kadar gözüme uyku girmedi eve gitmekte canım istemedi dayimin hep oturup kafasını dinlediği yerde şimdi ben oturuyodum dün akşam laranın bizi gördüğü an kafamın içinde canlaniyodu sonra bir gerçek kafamın içinde canlaniyor lara burada yaşamıyor gidecek yeri izliyorken bı ses geldi

"Hadi gelde eve biraz uyu evlat" dayım gelmişti burda olduğumu hemen nasıl anladi

"Annem aradımı" diye sordum
"Aradı bende kaldığını söyledim" dedi dayimi cidden çok seviyorum çok iyi bir insandı geçmişte yaşadığı şeyler beynini kemirmesine rağmen o hala iyiymis gibi gozukmeye çalışıyordu Havva teyzeyle aralarında ne yaşadılar çok merak ediyodum Lara biliyormuydu acaba diye düşünürken sormaya karar verdim
" Geçmişi Lara biliyomu" dedim dayım yarım ağız gülerek bana döndü

" Hayır gerek yok" dedi dayım öyle uygun gördüyse saygı duymak bana düşerdi dayıma seslenerek bı kadın geliyodu bu Havva teyzeydi ne diyeceğini çok merak ettim

" Rıza Kemaller evde yok Lara çok hasta ateşi var titriyo hastaneye götürürmusun" dedi

Ne nasıl titriyo ne demek hasta aklıma yine geçmiş geldi

17 yıl önce kadirin ağzından
Annemle beraber İstanbul'a gelmiştik ilk defa ama bunun mutluluğunu yaşayamıyordum çünkü Lara çok hastaymış onu gormeye gelmiştik

"anne neden çimen gözlümü görmeye evlerine gitmedik evinde yatağında yatmiyormu" dedim annem dolu gozlerle bana baktı korkmuştum

"kadirim bal oğlum Lara biraz fazla hasta olduğu için doktorların yanında hastanede uyumasi gerekiyormus bizde onu camdan görücez el sallayacaksin laraya" dedi

Nasıl yani Lara hastanedemi uyuyordu ama ben hasta olduğumda hep evde annemin yanında yatardim diye düşündüm hastaneye gelmiştik annem Havva teyzeye sariliyordu ama Havva teyze ağliyordu bende laraya bakmak için cama gittim uyuyordu benim laram ama bi anda bişey oldu Lara titremeye başladı doktorlar hemen içeri girip perdeyi kapattı annemlere döndüğümde ikiside aglamaktan çok kotu gözüküyorlardi neden ağlıyorlardiki

" Laranın ailesi burdami" dedi doktor biz yanına gittik kalbim güm güm atiyodu Lara beni görsün iyileşir diyordum

"Lara şuan kriz geçiriyor kalbi durdu uğraşıyoruz" dedi doktor ağlamaya başlamıştım çünkü Havva teyze kızım ölüyor diyip kendini yere atmıştı nasıl Lara ölüyorda ne demek bende ağlamaya başlamıştım bana verselerdi ben iyilestirirdim ona bakardım çorba bile icirirdim bı sinirle Kemal amcaya döndüm

" Bana verseydin laraya ben bakardım ona hiçte hasta olmazdı ben onu hasta etmezdim ama o sizin yanınizda hasta oldu bana verin ben laraya bakicam hep" demiştim tam o sırada doktor çıktı

"Hasta yaşıyor geri döndü" mutluluktan zıplamaya başlamıştım

Günümüz Kadir
Duyduklarimla başımdan aşağı kaynar sular döküldü Rıza dayım hemen Havva teyzeyle ve gitmeye başladı koşar adımlarla onları geçtim eve vardim Sude kapiyi açtı hemen laranın odasına geçtik yanına vardığımda titriyordu o gün aklıma geldi

Laradan devam
Cok üşüyordum uykumun içinde bile hissediyordum biri bana sesleniyo ama odaklanamiyordum kemiklerim kırılıyor gibi hissettim bı anda yataktan havalandigimi hissettim
"Anne noluyo" dedim gözlerimi açamıyodum ama kafamı bı omuza yasladım

"Burdayım çimen gözlü hastaneye gidiyoruz" diyince anladım kim olduğunu kadirdi sinirlenmeye çalışsamds olmadı

"Sen bırak beni Kadir indir" dedim ama hiç işlemedi kadire bu dediklerim

" Bunlar için sonra konusucaz şimdi kendini yorma" dedi arabaya bindik bu seferde başımı dizlerine yatirdi arka koltuklardaydik
"İyimisin" dedi
"niye ordan bakılınca kötümü gözüküyorum" dedim
"Sen ne zaman kötü gözüktünki" dedi gözlerim kapanıyordu uykum gelmisti

" Kadir ben uyumak istiyorum"
" Ben burdayım uyu" dedi sonrası bende yok zaten

Havvadan devam
Yardım isteyecek biri bulmam gerekince aklıma hemen Rıza geldi nedenini bilmiyordum şimdi hastaneye gidiyorduk

Hastaneye vardık doktorlar laraya bakıyordu kalbim güm güm atıyordu çok korkuyordum doktorlar yanıma gelince hemen gittim noldu dedim
" Lara hanımın bağışıklıgi çok düşmüş " dedi doktor dizlerimin bağı çözülmüştü neden olurdu ki bu sordugumda doktor cevabını verdi

" Bir çok nedeni var ama Lara hanımın ki düzensiz beslenmeden dolayı bu yüzden en ufak bi enfeksiyonu çabucak kapabilir ben ilaçlar yazicam serumu bitince çıkış yapabilirsiniz" dedi ve gitti laraya bakiyordum kadire döndüm napiyo diye bakmak için oturmuş dimdik laraya bakiyodu üzülüyordum bu çocuğa Kemal asla böyle biseye müsade etmezdi şuan buraya rizayla geldiğimi öğrenince ne yapacaktı acaba
Ve Kemal geldi
Gözümün içine baktı ilk
Sonra döndü rızaya baktı
Ve kızının yanına gitti bende yanında gittim tam açıklama yapicaktimki
" Zorda kaldığın için böyle olduğunu biliyorum sakin ol" dedi

Kemal hep bana anlayışla baktı anlayışla karşıladı her şeyimi ama bu geçmişin yakamizi bırakmayacağını biliyordum