1. Bölüm

23 yıl önce

Kılıçkaya’da bir kadının kalbi üç ayrı yolun ortasında bırakıldı. Köyün sessizliği, o gün Havva’nın içinde kopan fırtınayı saklayacak kadar güçlü değildi. Herkes onun kiminle evleneceğini konuşuyor, kimse kiminle evlenmek istediğini sormuyordu.
Mediha, Havva’yı Rıza’ya yakıştırmıştı. Aynı kökten, aynı evden, aynı alın terinden geliyorlardı. Rıza suskundu; ne itiraz ediyordu ne de hevesini belli ediyordu. Köy için bu sessizlik yeterliydi. Bir kadının kaderi çoğu zaman böyle belirlenirdi.Kemal’in gelişi her şeyi bozdu. Yıllar sonra köye dönmüş, Havva’nın karşısına hiç beklenmedik bir anda çıkmıştı. Sesi kararlıydı, sözü açıktı. Onunla evlenmek istediğini söylediğinde Havva ilk kez bir seçimin ortasında kaldığını hissetti. Korku ile umut aynı anda çöktü içine.

Havva o gece kimseye görünmeden caminin yolunu tuttu. Ne annesine danıştı ne de Mediha’ya. Sadece Allah’tan bir işaret istedi. Rüyasında gördüğü ışık, onu Kemal’e götürdü. Sabah olduğunda karar verilmişti ama bu karar, köyün değil Havva’nındı.
Kimse bilmezdi; o gün verilen bu kararın, yıllar sonra doğacak çocukların kaderini de beraberinde getirdiğini. Çünkü bazı hikâyeler bir evlilikle değil, bir seçimle başlar.

23 yıl önce, Kılıçkaya’da zaman bugünkü gibi akmazdı. Günler güneşin doğuşuna, geceler rüzgârın sesine göre şekillenir; insanların kaderi çoğu zaman kendi ellerinden önce başkalarının dilinde yazılırdı. Bir köyün içinde, aynı toprakta filizlenen hayatlar vardı ama herkesin payına düşen aynı değildi.

O yıl iki evlilik ardı ardına yapıldı. Ayselde yuva kuruyordu Aynı avlular süslendi, aynı dualar okundu, aynı umutlar fısıldandı. Kimse farkında değildi ama o düğünlerde sadece iki kadın değil, iki ayrı kader de hazırlanıyordu. Biri İstanbul’a uzanan bir yolun başına, diğeri köyün suskunluğuna bırakılmıştı.
Aylar sonra aynı günlerde iki kadın daha ağır yürümeye başladı. Aynı sancıyı taşıdılar, aynı korkuyla sabahladılar. Doğumlar bir ay arayla oldu. Önce Lara dünyaya geldi, ardından Kadir. Kimse bunun bir tesadüf olduğunu sandı. Oysa kader, işini çoktan bitirmişti.
Lara dünyaya geldiğinde Kılıçkaya’da yaz henüz bitmemişti. Toprak sıcaktı, rüzgâr yumuşak esiyordu. Doğumdan yalnızca birkaç hafta sonra Havva, kucağında bebeğiyle köyden ayrıldı. İstanbul’un yolu, Lara’nın hayatına henüz konuşmayı bile bilmezken açıldı.
Bir ay sonra Kadir doğdu. O, gözlerini Kılıçkaya’nın serin gecelerine açtı. Taş evlerin arasında, rüzgârın sesine alışarak büyümeye başladı. Lara giderken Kadir kalmıştı; biri şehirle, diğeri toprakla tanıştı.
Yıllar geçtikçe aralarındaki mesafe yalnızca yollarla ölçülmedi. Lara, İstanbul’un kalabalığında büyüdü. Gürültüye, aceleye, yabancı yüzlere alıştı. Kadir ise Kılıçkaya’da kaldı; sessizliğe, beklemeye, toprağın sabrına
İkisi de aynı kaderden doğmuştu ama hayat onları farklı yönlere savurmuştu. Aynı ayın çocuklarıydılar, fakat bambaşka dünyaların.

Henüz kimse bilmiyordu; bu ayrılığın, bir gün yeniden kesişecek bir yolun başlangıcı olduğunu. Çünkü kader bazen insanları önce ayırır, sonra yeniden karşılaştırır..

-------------------------------------------
Gelecekte yaşananları anlamanız için kitabı biraz geçmişten başlattım

Rıza kadirin dayısı ve havvayla evlenmek istiyodu
O zaman gerçekleşmeyen evlilik alilelerin birbirine bağlanmamasi

Şimdi Kadir ve larayla birbirine bağlanacak miydi