15.bölüm

“Ooo Lara!”

Sesle irkildim.

Aysel abla beni görmüştü.

“Kızım hoş geldin,” dedi
ve bana sarıldı.

Kolları sıcaktı.

Ben soğuktum.

“Hoş buldum,” dedim.
Sesim dümdüzdü.

Sonra önüme döndüm sinirliydim çünkü kimsenin yüzünü görmek istemiyordum Rıza dayının bakışlarını görünce yanına gittim o beni anlıyormus gibi geliyodu

"Dayı nasılsın iyimisin" dememle bana sarıldı geri çekilip yüzüme baktı

"Yine zorla gülüyorsun kınalı kuzu" yüzüne baktım öyle bişey demek gelmedi içimden yanina geçtim kadirle Ceyline bakıyordum aval aval duruyodu Kadir onu böyle mal gibi görmek hoşuma gidiyo o an gerçekten gülümsedim aklima gelenle

16 yıl önce
Kadirle duruyla oyun oynuyorduk köyde düğün vardı bugün bı Çimenliğe oturup izlemeye başladık Kadir somurtup duruyodu

" Bal noldu gene baksana ne güzel evleniyorlar" dememle bana döndü

"Çimenim iyi güzelde ben büyüyünce evlenmek istemiyorum hayatıma yabancı bir kadın girsin istemiyorum" dedi ona döndüm

"Niye sen ana kuzusumusun" diyip devam ettim
" Ben evlenicem kabarık çok çok kabarık bir gelinliğim olucak beyaz lalelerle yapılmış buketimde olucak" dedim öyle dememle kadirin yüzü gülümsedi izlemeye devam ettik

Günümüz Lara
Kendi kendime gülmeye devam ediyorken fazla gülmüş olucamki dikkat çektim duru bütün iticiliği ile konuştu

" Hayırdır Lara hanım nedir seni bu kadar gülduren" dedi kadire döndüm meraklı gözlerle bakıyordu

" Hatirlarmisin duru küçükken ha su alt köyde bir düğün olmuştu ben büyüyünce evlenicem diyince Kadir beyde ben evlenmicem yabancı biriyle demişti" diyince duru samimi bir şekilde gülümsemeye başladı sonra konustu

"He hatırladım onu" dedi biz hala gülüyoken Kadir bozulmuş bı şekilde yüzüme bakıyordu Aysel teyze konuştu

"Hayat işte kızım evlenmek istemiyordu şimdi sözündeyiz bide sizden önce evleniyo" dedi bu sefer benimde yüzüm düştü bı anda ayağa kalktım eve gitmek için bu kadar yeterdi

" Ben gideyim artık " dedim
" Dur kızım hava karardı Kadir bırakır seni" dedi Aysel teyze dönüp bir gülümsemeyle Aysel teyzeye döndüm

" Alışkanlık oldu heralde soyledin öylesine" dedim Aysel teyzenin gülümsemesi durdu Ceylin konuştu

" Aslında beraber bıraksak güzel olur bizde biraz hava alırız" dedi

Hayır hayır hayır bu kadarida yeter artık diye düşünürken Kadir konuştu

" Olur hadi gidelim " dedi o öyle diyince ceylinin yüzü gülümsedi ben önlerinden geçip arabaya doğru gittim arka koltuğa oturdum direk ceylinle Kadir geldi Ceylin öne oturdu kadirde camin önünde durup yüzüme bakınca önüne döndüm oda bindi gitmeye başladık

Eve vardigimizda ben teşekkür edip arabadan indim ama anahtarım olmadığı için kadire yedek anahtarın nerde olduğunu sordum

" Dur ben verim " dedi arabadan indi yüzüne bı sinirle baktım bitane yapistirasim geldi arkamı dönüp eve yürümeye başladım kapının önüne geldim Kadir arkadan geldi anahtari biz gittikten sonra gizlediği yerden aldı kapıya yöneldi kapıyi açmasi için geri çekildim kapıyı açtı

" Girebilirsin istersen" dedi istersen derken koçum dedim içimden tam o sırada gökhan aradı telefonu dik tuttugumda gördü ismi

"Gökhan" dedi kısık bı sesle döndüğümde yüzüne gözleri kısılmışti
Bende telefonu açıp kapıyı yüzüne kapattım

Kadirden devam
Gökhan beyin telefonu açıldı ama benim yüzüme kapı kapatıldı diye düşünüyorken Ceylin arabadan bağırdı
" Hadi Kadir gidelim" duyduğum sesle gözümü kapattım resmen hayatımda yabancı bir kadın vardı ve artık hayatım neredeyse o olucak arabaya gittim bı sinirle kapıyı kapattım

Gökhan
Gökhan
Gökhan demek görüruz Gökhancığımı Ceylin konuşmaya başlayınca normale döndüm

"İyimisin" ona dönmeden konuştum
"İyiyim bişey yok yoruldum" dedim
"Ben anlayamadım şimdi siz larayla kuzenmi oluyorsunuz direk yoksa kuzen çocuğumu" dedi

Hiç bir şey olmuyorduk
Hiç bir şey
"Annemle annesi kuzen" dedim oda kafasını sallayınca terasa geri dönmüştük herkes dağılmaya başlamıştı ceylinde ailesiyle beraber gitmisti bende odaya gidip yatağıma oturdum düşünmeye başladım

Acaba gökhanla arasinda birşey var mıydı

Laradan devam
" Gökhan bildiğin sözune geldim adamin sen hala diyosunki bir ümit vardır " su Gökhan kadar ümidim olsa herşeyi yapmıştım şuan
Aslında çok iyi çocuktu gökhan kardeşim diyebileceğim cinstendi şimdi bir plan yapmamız lazımdı

" Aslında şu sözlenme işini ortaya koyabiliriz he ortak " dedi Gökhan kafamda bi aydinlanma yaşandı bidaha konuştu

"Artık sözlüyüz yarın ordayım" dedi ve kapattık içim kıpır kıpır olmuştu acaba bişey olacakmi ise yarayacakmi diye düşüncelerle uykuya daldım

Kadirden devam
Sabah kalktım yorgundum yine her zamanki gibi Lara gelmisti Lara buradaydı Kılıçkayadaydi kalktım üstümü değiştirdim kahvaltı sofrasina oturdum Aysel Sultan konuşmaya başladı

" Bugün hazırliklar varmış Havvalarda misafir geliyormuş haberin varmı " dedi annem
Kim geliyordiki süreler filan geliyordur diye düşündüm

"Sudeler geliyordur anne ondandır" dedim annem ciddi bir ifadeyle yüzüme döndü

" Laranın sözlüsü geliyormus hiçte cagirmadilar İstanbula" dedi

Sözlü
Nasıl yani nasıl oluyo
Sözlümü laranın sözlüsü
" Eee adı sanı neymiş kimlerdenmis dedi" Anneannem

"Gökhan diye bir delikanlıymis" dedi annem
Gökhan
Dünkü gökhan
Telefondaki gökhan
Suratıma kapatılan kapı

" İyiymiş görürüz bizde o zaman" dedim

Gelmesini bekliyorum laranın kalbindeki kişi kimmiş görmek istedim kalbini tekrardan kime acabilmis bilmek istedim

Laradan devam
Annemin seslenmesiyle yanına gittim oturuyordu benide yanına oturttu yüzüme buruk bir gülümsemeyle baktı

"Kızım hani bu söz işi yoktu artık" dedi Gökhan'ın neden geldiğini soruyordu yani

" Anne gökhanla bir planımız var Gökhan kendi yapmak istedi sana anlatmistim büşra öldükten sonra sevdiğinden ayrı düştüğü için bana yardım etmek istedi " dedim annemde

"İyi peki öyle olsun " dedi yanağından öpüp kalktım

Şimdide biraz ben seni izliyim Kadir bey