29.bölüm

Laradan devam
Bugün eve geçecektik sabah kahvaltımı yaptım kadiri bekliyordum annem geldi konuşmaya çalışıyordu ama içimden konuşmak gelmiyordu

"Kızım canımın içi lütfen böyle yapma ben istemezmiydim anlatmak"
Sadece yüzüne baktım içimdeki duygular karışıktı belkide abartiyorum diye düşünmüştüm ama ona belli etmiyordum bunca zaman rıza abi nasıl yanıma gelebildi onu düşünüyordum

Kapı çalınca baktım gelen kişi kadirdi yüzümde bı gülümseme belirdi

"Güzelim"
dedi annemi gördüğünde olduğu yerde kaldı ama benim içim gıdıklanmiştı çok hoşuma gitmişti

"Oğlum hoşgeldin bizde çıkış için seni bekliyorduk ben çıkayım bı lavaboya gideyim sizde çıkarsiniz" dedi kadirin yanından geçerken yüzüne bakıp gülümsedi

Annem çıktığı an ayağa kalkip kadire sarıldım

" Birileri özlemişmi acaba" evet çok özlemiştim

" Kadir gerçekten çok özledim seni hiç yanından ayrılmak istemiyorum" dedim

Artık birbirimize karşı açık konuşuyorduk saçımın üstünden öptü bende geri çekildim gülerek yüzüne baktım

Bu sefer bende yanağından öptüm

" Lara zor tutuyorum zaten kendimi yapma"

dedi bakışları içime işliyordu
Bu an hiç bitmesin istedim
Kadirle evlenip bütün gün dibinden ayrılmamak istiyordum

Geri cekildim kadirde eşyalarımı eline alınca odadan çıktık annem yanımıza geldi
Çıkışa gidince kadirin arabasına ilerledik
Annem arka kapıyı açınca durdurdum babam yıllarca kendi annesini öne oturmak için annemi arkaya oturmuştu

"Sen öne geç ben rahatça uzanicam" dedim yalan değildi operasyon geçirmiştim yatmak istiyordum

"Kızım" sen geç diyecekti Kadir susturdu

"Havva abla hadi gel yanıma" dedi

Çok seviyordum kadiri gülümseyerek yüzüne baktım gözlerinin içi gülüyordu

Annem arabaya bindi kadirde yanıma geldi

" Ben uzanmanda yardım edeyim Lara arkadaşım" arkadaşımmi

Annem var diye böyle yapıyordu

" Ben kendim uzanabilirim Kadir kardeşim" Kadir yüzüme baktı tek kaşını kaldırdı gülerek kulağıma eğildi

" Ben gostericem kardeşi sana" gülümsedim kapıyı açtım

Arabaya bindiğimde kadirde bindi yola çıktık

Yolda giderken Kadir dikiz aynasindan bana bakıp göz kırpıyordu manyak çocuk

"Kadir ne oluyor olum" dedi annem
" Arkayı dikizliyorum Havva abla" dedi elimle kafama vurdum

Bu çocuk çok avaldi

"Arabaları dikizlemekten yola bakamadin olum birazda önüne bak" dedi annem anlamıştı

Kadir yavaşça anneme döndü baktı sonra yola döndü

"Son derece dikkatli bi sekilde yoldayım şarkı acayimmi" dedi ve açtı

"Zeytin yaprağı yeşil (aman bir yar elinden)
Altında kahve pişir (yandım bir yar elinden)
Beni sana vermezler (aman da bir yar elinden) "
beni sana vermezler kısmında kadire bakarak sesli bı şekilde söyledim gülmeye başlamıştı

Bizim eve geldiğimizde annemle indik kadirde indi eşyaları aldı eve yürüdük

Annem önden iceriye girdi bende kapıyı kapattım kadirle kapının önündeydik

Bi anda kapıyla arasına beni aldı ve dudaklarıma yapıştı
Büyük bi özlemle tutkuyla öptü ve geri çekildi

"Seni yanımdayken bile özlüyorum" dedi bende ellerimi yanaklarına yerleştirdim alnını alnıma yasladı

"Kadir böyle nasıl devam edeceğiz" dedim merak ediyordum

"Seni karım yaparak devam edeceğim sonra"

" Sonra" dedim heyecanlanmistim
"Sonra seninle uyanacagım böyle guzel bir seyi tadacağım uyanınca seni göreceğim çocuklarımın annesi sen olucaksin" bunları düşündükçe heyecandan ölecektim

"Kadir bunları yapmamız için benden uzaklasman lazım çünkü biri gorecek" biri görürse ugrasamazdim ceneleriyle
Kadir geri çekilince eve girdim etrafta kimse yoktu şükür

Odama gidecektim ama ağlama sesi duyunca dikkat kesildim evin içinde yürümeye başladım esranin odasından geliyordu

"Baba" içli bir aglama sesi geldi

"Baba ben çok yanlızım benim bütün mutluluğum gitti herkesim gitti"

Esrayi çok ihmal etmiştim gözümden yaşlar dökülmeye başlayınca içeriye girdim

"Gelebilirmiyim" dedim çekinerek

Esra kalkıp yanıma geldi
" Abla o ne demek hemen gel yatağa uzan böyle ayakta durma" dedi beni yatırmaya çalıştı

"Ablacığım ben gayet iyiyim ve doktor o kadar iyi oldunki git biraz kardeşini mutlu et dedi bende yanına geldim" dedim ortamı yumuşatmaya çalışıyordum

" Abla sen ağlamışsin" dedi ellerini yanaklarıma koydu

Esra hiç bişey bilmiyordu boynuma sarilip ağlamaya başladı

"Abla ben babamı çok özledim onu çok özledim abla herkesin babası var bizim babamiz niye toprağın altında abla" artık ikimizde ağlıyorduk sıkı sıkı sarıldım esraya

"Ablacığım artık babam bizim yanımıza gelemez çünkü o bizi yanına bekliyor" dedim

Kolundan tutup yatağa götürdüm gözlerinden belliydi kaç gecedir uyumadigi bende biraz kestirirdim

"Hadi gel ben hiç kardeşimle uyumadım bu aralar ya gel bı sarılayım saçını okşayim uyuyalım"

Yatağa girdik gogsume sarıldı bende saçını okşuyordum öyle ikimizde uyumuşuz

Gozumu birinin dürtüklemesiyle açtım esraydi ama çoktan uyanmış ayılmıs ve telaşliydi

"Abla kalk Mediha teyzeler geldi" dedi ne alakaydi şimdi

Kesin biseyler konuşulacaktı yine

"Tamam sen git ben toparlanıp gelicem" dedim Esra odadan cikinca arkamı dönüp ayilmaya çalıştım

Gözlerim kapalı biseyler düşünüyordum biseyler hayal ediyordum

Kapı açıldı esradir kesin diye düşündüm ama arkamdan biri sarılıp yatağa sessiz bı sekilde yatınca Esra olmadığını anladım

"Çimen gözlüm" diyen ses kadirdi
Hemen arkamı döndüm yüzlerimiz çok yakındı

"Benim agapim" dedim gözünden öptüm
Agapim Yunanca aşkım demekti lisedeyken Yunan bir arkadaşımdan öğrenmiştim o zamanlar evin içinde dalga geçerek "agapi agapi agapi" diye geziyordum

"O ne demek "
"Yunan bir eski arkadaşım söylerdi bana"
Biraz Gizem yaratmak istedim kıskansın istedim

"Ne demek bir arkadaşım nasıl bir arkadaş"
"Ya lisede yanımda bı çocuk oturuyodu bulgardi ama Yunanca biseyler söyleyip dururdu ben hiç anlamazdim oda anlamadığım için hoşuna gidip söylerdi"

Daha sıkı sarılmaya başladı kaşları catilmisti
" O nasıl bi çocukta anlamadığin için hoşuna gidiyormuş filan söylüyormus kim benim aşkıma sevdiğim kıza böyle bişey yapabilir"

Kahkaha atmaya başladım çünkü sacmalaya başlamıştı

"Abartma bu kadar çocuk ne yaptı sanki korkma teklifini kabul etmedim sevgili olmadık" dedim ama çocuk diye biri yoktu

Dudaklarıma yapıştı yumuşak bir öpücük bıraktı

"Lara kalpten gitmemi istemiyorsan doğruyu söyle" suratına baktım ciddiydi

"Tamam tamam valla şaka yaptım lisede bitane arkadaşım vardı kız kankam yunandi o söylemişti" dedim biraz rahatlamıştı

" E ne demekmiş bu agapi" dedi biraz daha ugrasacaktim

"Kardeşim demek can dostum demek" abartiyordum hemde çok fazla

"Sen kardeşim dediğin kişinin böyle dudağını öpüyormusun" dedi doğruydu

"Ben seni opmedimki sen beni öptün" diyince gözleri garip olmuştu sırtımdaki kolları gevsemisti sanırım kırılmıştı

"Ben" devam etmesine izin vermeden dudağına yapıştım biraz üstüne çıkmıştım öpmeye başladım

Öyle bir tutkuyla öpüyordum ki ellerim yanağındaydi ve kendime çekiyordum nefes alamıyordum

Geri cekildim nefes nefese kalmıştık
"Aşkım" dediğimde güldu
"Aşkım demekti" dedim gülümsemesi genişledi

"Lara sakın hareket etme" dediğinde konumuma baktım kadirin üstündeydim
Ve ne olduğunu malesefki anlamıştım

"Lara şuan benden uzaklasman lazım yoksa yanlış şeyler olucak" dedi eli yanağıma gidiyordu hemen üstünden kalktım

Kadirde kalktı
" Ben özür dilerim"
"Şştt sakın benden bidaha özür dileme asıl ben senden özür dilerim"

"Nedenki"
"Benden özür diledigin için"

İşte bir kez daha gönlümü fethetmisti

Beğenilerinize göre devam etmeyi düşünüyorum

Destekleriniz için teşekkür ederim 🩷