Kına ve Sır 6. Bölüm-Ayrılık Korkusu

Adil:Sen?
İso:Abi ben bugünün geleceğuni biliyidum.
Adil:Ben plan yaptum.
İso:Plan ne abi?
Adil:Sen gittiğunde nerede olduğuni öğreneceksun, bir şekilde bağa ulaşacaksun bende polisleri arayacam seni gidip alacaklar.
İso:Tutuklarlar.
Adil:Biz bir şekilde seni çıkaracauk.
İso:Fadime?
Adil:Sadece seni kurtaracağum detayıni bilecek.
İso:Öğrenirse yıkılur. Abi başka bir y-
Adil:Başka bir yoli yok.
İso:Çıkamazsam. Fadime mahfolur.
Adil:Çıkacaksun.

Adil ve İso Fadime'nin yanına gitti.

Fadime:Canım kocam noldi?

İso konuşamadı. Söyleyecekleri ağır geliyordu. Gözleri doldu. Adil konuşmaya başladı.

Adil:Fadime Oruç kaçırılmuş. Kaçıransa Fatih Furtuna. Fatih dedu ki İso'yu ver Oruç'u al.
Fadime:Vermeyecez he da?
Adil:Yarın İso'yu almaya geliyi.
Fadime:Hayır. Hayır! Olmaz! İso nolur gitme! Olmaz!
İso:Fadimem...

Fadime İso'ya sarıldı. İso'da ona sarıldı. Fadime ağlamaya başladı.

Fadime:Gitme İso. İso gitme olmaz. İso bırakma beni. Söz verdun, ayrılmayacaz dedun...
İso:Fadimem. Söz geri gelecem. Yapma buni.
Fadime:Ya sağa bir şey ederse? İso ben istemiyrum.

İso'nun gözleri doldu. Fadime'yi çok seviyor, onun üzülmesine dayanamıyordu. Ama diğer taraftan abisini ölüme terk etmek istemiyordu. Gözünden 1 damla yaş geldi.

İso:Fadime söz ver arkamdan ağlamayacaksun.
Fadime:İso...
İso:Fadimem söz ver.
Fadime:Söz...
Adil:Abicim yarın saat 20.00'da gelecekmiş. Ona göre hazırlanırsınuz.
İso:T-tamam abi.
Fadime:Hayır!

Fadime ağlamaya, bağırmaya, eşyaları tekmelemeye başladı.

İso:Fadimem dur, etma! Bitanem! Fadime bir yerine bişey olacak!

İso Fadime'yi tuttu ve sıkı sıkı sarıldı. Fadime'de İso'ya sarıldı ve ağlamaya devam etti. İso da sessizce ağladı. Koltuğa oturup bir süre ağladılar. Arada Fadime tekrar kriz geçiriyor, kaçıp eşyaları tekmeliyordu. İso ise onu her seferinde daha sıkı sarıyordu. Sonra kapı çaldı. Gelen Esme'ydi. Adil Esme'nin elindeki poşetleri aldı ve mutfağa götürdü. Esme İso ve Fadime'yi o halde görünce hemen yanlarına gitti. İso kekeleye kekeleye olanları anlattı. Arada Fadime tekrar ağlamaya başlıyor sonra annesinin kucağındaki bir bebek gibi İso'nun koynunda sakinleşiyordu. Esme onları teselli etti. Sonra Fadime ağlayarak İso'nun koynunda uyuyakaldı. İso Fadime'yi kucağına alıp yatağa taşıdı. Onu yatırdı. Üstünü örtüp amcasının yanına ajanlık yapmaya gitti. O gittikten 15 dakika sonra Fadime uyandı. Ama İso'yu yanında göremeyince içini bir korku kapladı. İso'ya seslendi.

Fadime:İso? İso nerdesun?

Cevap alamayınca daha da korktu ve tekrar ağlayıp bağırmaya başladı.

Fadime:İsoo! İso gel gitme nolur! İSOOO!!!

Eleni sesleri duyup odaya girdi. Olanlardan haberi vardı. Fadime'yi öyle görünce hemen yanına gitti.

Eleni:Fadime? Fadime sakin ol. İso Furtuna'ya amcasının yanına gitti. Fadime! Fadime tamam. Gelecek İso.

Fadime'yi bu sözler yatıştırmadı. Daha çok ağlamaya başladı. Eleni ona sarıldığında onu itti. Eleni acele ile odadan çıkıp İso'yu aradı.

Eleni:Alo İso?
İso:Eleni? Noldi? O sesler ne?
Eleni:Fadime seni göremeyince deliye döndü. İso hemen gelebilir misin?
İso:Ne! Hemen geliyrum.

Eleni telefonu kapatıp Fadime'nin yanına gitti.

Eleni:Fadime İso geliyor şimdi. Hadi nolur biraz sakinleş. Adil! Esme!

Adil ve Esme geldi. Hemen Fadime'yi sakinleştirmeye çalıştılar fakat Fadime onlar sakinleştirmek için Fadime'ye sarıldıkça Fadime daha da şiddetli ağlamaya başlıyordu. 5 dakika sonra kapı çaldı. Eleni koşarak kapıyı açtı. İso koşarak içeriye girdi.

İso:Fadime! Fadime!

Sonra Fadime'yi gördü ve direk Fadime'yi sıkı sıkı sardı. Fadime'de ona sarıldı. Sonra ağlaması durdu.

İso:Burdayum. Burdayum bitanem. Bak burdayum. Gitmedum daha. Sağa sarılmadan gitmem.