Kına ve Sır 14. Bölüm-Ayaz Geliyor

İso hemen mutfağa fırladı. Nefesi kesilmişti. Titriyordu. Bağırmaya başladı.

İso:Yenge! Fadime doğuriyi!
Eleni:Ne!

Herkes ok gibi mutfağa fırladı. İso duvara yaslandı. Nefesini toparlamaya çalışıyordu. Ama olmuyordu. Eleni herkesi dışarıya çıkardı. Fadime'nin oturmasına yardım etti. İçeride sadece Esme ve Eleni kaldı.

Eleni:Herkes çıksın! Anne sen bana yardım et!
İso:B-bur-burda mı doğuracak?
Emine:Ula rahat ol ben çatışmada doğurdum da.
Adil:İso gel otur şuraya hayde ayakta kalma.
İso:A-abi bende gireyum ya.
Adil:Abim içerisi küçük. Hem sen ayakta duramaysun otur şuraya.

İçerden Fadime'nin çığlığı duyuldu. İso'nun aklı çıktı, nefesi kesildi. İso eliyle ciğerini tuttu. Oruç hemen kardeşinin yanına gitti.

Oruç:Abicim. Abim nefes al. Hayde sakin ol derin nefes al. Otur hayde abim. İso nefes al da. Nolur nefes al topla kendini aslanım.
İso:A-abi Fadime...
Oruç:Normal abim. Geçecek.

Oruç İso'yu oturttu. Doğum devam ediyordu. Aradan saatler geçti. İçeriden bir ağlama sesi geldi. Esme aceleyle çıktı. Bebek odasına gitti. Bebek bezi ve kıyafetleri alıp içeriye girdi. Çığlık sesleri bir son buldu. Sonra içeriden tatlı bir bebek ağlama sesi geldi. Herkes derin bir nefes verdi. Ama İso herkesin bu ani rahatlamasını anlamlandıramamıştı. Adil'e döndü.

İso:Abi noldi?
Adil:Ayaz geldu abim.

Adil gülerek İso'ya sarıldı. İso rahatladı. Sonra içeriden Esme çıktı.

İso:Abla, oğlum eyi mi? Fadimem eyi mi?
Esme:Eyi ablasının gülü eyi. Git gör.

İso tatlı bir heyecan eşliğinde odaya girdi.

İso:Fadimem.
Fadime:İsom.

Fadime'nin sesi çatallaşmıştı. İso yanına gitti. Ayaz Fadime'nin kucağındaydı. Ama ağlıyordu.

=Ayaz

İso:Uşağum. Ayaz.

İso Ayaz'ı kucağına aldı. Ayaz anında sakinleşti. İso'nun gözleri doldu.

Herkes çok mutluydu. Ev şenlik yeriydi. Sonra Oruç'un haber vermesi üzerine eve dalan Zarife heyecanla Ayaz' ın yanına gitti.

Zarife:Ayaz. Babaannesinin balı.

Herkes Ayaz ile ilgileniyordu. İso ise o sırada Fadime'yi dinlenmesi için odaya çıkardı. Sonra oğlunun yanına gitti ve onu Adil'in kucağından aldı.

Adil:İso çok tatlı bişey bu ha.
İso:Benum uşağum tabii tatlı olur. He da Ayaz. He da uşağum.
Esme:İso. Oğlum sen uyut uşağu hayde.
İso:Tamam abla.

İso Ayaz ile birlikte bebek odasına çıktı. Bebek odasındaki bebek telsizini ve kameraları aktifleştirdikten sonra koltuğa oturdu, bacaklarına yastık koydu ve Ayaz'ı ayağında sallamaya başladı.

İso:Uyusunda büyüsun, ninni tıpış tıpış yürüsun ninni...

2 dakika olmadan Ayaz uyumaya başladı. Adil gelip kulağına ezan okudu ve gitti. İso Ayaz'ı beşiğe bırakıp yatak odasına gitti. Fadime'sinin saçlarına hafif bir öpücük kondurup salona geçti.

Oruç:Ne çabuk uyudi ya?
Esme:Maşallah uşağa.
Emine:İso benumkini uyutman içun kaç istiyisun?
İso:Ben bir oğlumu uyuturum abla.
Emine:Öyle olsun.
Adil:Çok tatlı uşak maşallah.
İso:Aynı Fadimem'in saçları.
Sevcan:Gözlerinide senden almış ha.

21.02.2026... O gün sadece Ayaz doğmadı, o gün bir kıyamete ne kadar yaklaşılabilirse o kadar kıyamet yakındı. Bundansa kimsenin haberi yoktu. Şimdi mutlulardı evet. Ama bir kaç yıl sonra o mutluluk bitecek, yerini çaresizlik gelecekti.