Kına ve Sır 31. Bölüm-Kırgınım...

Fadime İso'nun bu halini görünce dayanamadı. İso'nun gözyaşını sildi. İso karşı çıkmak istedi ama buna ihtiyacı vardı. Sesini çıkaramadı. Oruç sessizliği böldü ve konuşmaya başladı.

Oruç:İso yaradan hafif kan sızmış. Temizlicem.

İso ses etmedi. Çünkü konuşursa tüm duyguları belli olurdu. Oruç pamuk aldı ve yaraya yavaşça sürdü.

İso:Ah...
Ayaz:Amca acıtma.

Oruç yarayı dikkatlice temizledi. En sonunda bandajı sardı ve kalktı. İso titrek ama sinirli bir sesle konuştu.

İso:Şimdi odamdan çıkın.

Herkes odadan çıktı. İso odada tek kaldı. O anda boğazında tuttuğu hıçkırıkları serbest bıraktı. Sonra kendi kendine sustu. Uykusu vardı, ama uyuyunca ona tekrar bişey yaparlar diye korkuyordu. Saat 20.00 gibi Fadime elinde bir kase çorbayla içeriye geldi.

Fadime:İso saatlerdir açsun, bişeyler ye nolur.
İso:Çık Fadime.
Fadime:İso sen bu çorbayı içmeden ben çıkmayacam.
İso:Yemeyecem.

Fadime yatağın kenarına oturdu. Çorbayı sehpaya bıraktı ve İso'nun elini tuttu.

Fadime:İso gerçekten seni korkutmak istemedim. Böyle olacağını bilseydum-
İso:Çok korktum Fadime. Neler düşündüm sen biliyi misun? Fatih'in adamları sandum.

İso'nun gözleri doldu ama konuşmaya devam etti.

İso:Ben son duamı ettum Fadime. Ama en çok sizin içun korkmuştum ben. Size de bişey yaparlar diye. Son anımda bile ben kendumi suçladum içumde. Koruyamadum dedum. Sonra beni korumaya bile çalışmadınuz. Ben ne olduğuni bile anlayamadum. Kırgınım... Kırgınım Fadime.
Fadime:İso nolur affet. Özür dilerum. Yemin ederum iyiliğin içundi.
İso:Fadime ben bugün uykum geldiğinde korkudan uyuyamadum.

Fadime gözyaşlarını tutamadı.

Fadime:Özür dilerum. Çok özür dilerum İso.
İso:Tamam. Affederum ama bir şartla.
Fadime:Söyle nolur!
İso:Benden gizli iş çevirmek bir daha yok.
Fadime:Söz, yok. Şimdi çorbanı iç tamam mı?
İso:Fadimem hiç yiyesum yok. Ciğerum sızlayi.
Fadime:Tamam. Geçicek. Ama yemek yemen lazum. İstersen doktor ç-
İso:Yok! D-doktora gerek yok çağırma.
Fadime:Tamam yok. Doktor yok ama çorba içilecek.

Fadime en sonunda İso'ya çorbayı içirdi. Sonra İso'nun feci uykusu geldi ama İso uyumamak için direndi. Fadime İso'nun uykusunun geldiğini fark edince İso'nun kafasını göğsüne yasladı.

Fadime:İso uyuyabilirsin. Güvendesun.
İso:Tamam.

İso ve Fadime oracıkta uyuyakaldılar. İso gece kabuslar gördü. Kıpırdanmaya başlayınca Fadime uyandı. İso'nun terlemiş olduğunu ve kıpırdandığını görünce kabus gördüğünü anladı. Ellerini İso'nun saçlarının arasında gezdirdi.

Fadime:Tamam. Geçti. Ben burdayum.

İso korkuyla uyandı. Uyandığında kalkmaya çalışması yarasının sızlamasına sebep olmuştu.

İso:Ahh!
Fadime:İso! Eyi misun? Dur tamam. Tamam geçti.
İso:Fadimem.

İso Fadime'ye sarıldı.

İso:Burdasun. Bırakmadun beni burdasun.
Fadime:Burdayum İsom. Bırakmadum seni. Bırakmam. Hayde uyu sen.

İkiside uyuyakaldı. Sabah önce İso uyandı. Fadime'yi uyandırmamaya çalışarak sehpadaki su bardağını almaya çalışırken yarasını zorlayınca vücuduna bir acı yayıldı.

İso:Ahh!

Fadime İso'nun sesiyle uyandı. Panikle İso'ya bakmaya başladı.

Fadime:İso! İso noldi? Noldi bak bağa! Canun mi yandi? Eyi misun?
İso:S-su içecektum. Uzanmaya çalıştım ama olmadi.
Fadime:Tamam. Çok yandı mi canun? Doktor çağırayum mi?
İso:Doktora hiç gerek yok ben eyiyum.
Fadime:İsom sen doktordan korkayi misun?
İso:Fadimem bir sabah acıyla kalkayrum ve doktor damar yoli açiyi, sonra bişey demeden beni ameliyata aliyi. Nasıl korkmayayum?
Fadime:Ben elini tutsam? İso yeni çıktun ameliyattan baksun doktor.
İso:Asla olmaz.
Fadime:İso ben yanunda olacam da.
İso:Tamam.