6. bölüm / 10
"Karanlığın içinde6 bölüm Kanlı düğüm
Bölümler 10Şu an: 6 bölüm Kanlı düğüm
- 1 1 bölüm gölgenin imzası326 kelime
- 2 2 bölüm düşmanın gözleri353 kelime
- 3 3 bölüm zorunlu Ateşkes345 kelime
- 4 4 bölüm yangının içinde285 kelime
- 5 5 bölüm ihanetin yüzü357 kelime
- 6 6 bölüm Kanlı düğüm296 kelime · Okuduğun bölüm
- 7 7 bölüm yaşamla ölüm arasında434 kelime
- 8 8 bölüm uyanmış ve İntikam380 kelime
- 9 9 bölüm intikamın kokusu453 kelime
- 10 10 bölüm: KONSORSİYUMUN GÖLGESİ386 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
6. BÖLÜM:
Cihan’ın parmağı tetiğe basmak üzereydi. Zaman o an yavaşladı. Miran’ın gözünün önünden Ayla ile geçirdiği her an bir film şeridi gibi geçti: İlk karşılaştıkları o nefret dolu an, omzundan vurulduğu gece ve dağ evindeki o ilk öpücük...
Sevdiği kadının göz göre göre ölmesine izin veremezdi.
"Şimdi!" diye bağırdı Miran ve kendini öne doğru attı.
PAT!
Kulakları sağır eden o silah sesi fabrikanın soğuk beton duvarlarında yankılandı. Kurşun, Miran’ın göğsünün sol tarafına saplandı. Ağır bir darbe almıştı ama pes etmedi. Acıyı hiçe sayarak Cihan’ın üzerine çullanıp onu yere serdi. İki adam tozun ve pasın içinde hırsla boğuşmaya başladı.
Miran, son gücünü toplayarak Cihan’ın elindeki silahı savurdu ve sert bir yumrukla onu etkisiz hale getirdi. Cihan kendinden geçerek yere yığıldığında, Miran’ın dizlerinin bağı çözüldü.
Göğsünden süzülen sıcak kan kıyafetlerini çoktan sarmıştı.
Ayla, sandalyeden kurtulmak için var gücüyle çabaladı ve kelepçeyi kırarcasına söküp kendini Miran’ın yanına attı. Dizlerinin üzerine çöküp Miran’ın başını kucağına aldı. İki eliyle onun kanayan yarasına baskı yaparken gözyaşları tutunamayıp Miran’ın yüzüne damlıyordu.
"Miran! Hayır, hayır, hayır..." diye haykırdı Ayla, sesi titreyerek. "Beni duymak zorundasın! Sakın gözlerini kapatma!"
Miran zorlukla nefes alıyordu. Dudaklarında hafif, acı bir tebessüm belirdi. Elini güçlükle kaldırıp Ayla’nın gözyaşlarını silmeye çalıştı. Parmakları kanlıydı ama dokunuşu inanılmaz derecede nazikti.
"Korkma..." dedi Miran, sesi fısıltı kadar cılızdı. "Sana söylemiştim... Benim tek karanlığım sensin. Ama seni bu karanlıkta tek başına bırakmayacağım."
"Beni bırakamazsın Miran Soykan!" Ayla başını onun göğsüne yasladı, hıçkırıklara boğulmuştu. "Biz daha yeni başladık. Savaşmamız gereken, birlikte yaşamamız gereken bir hayat var!"
Miran, Ayla’nın elini son bir kuvvetle sıktı. "Seni... seviyorum Ayla."
Miran’ın göz kapakları ağır ağır kapandı. Eli Ayla’nın avucundan kayıp yere düştü.
Fabrikayı Ayla’nın feryadı kapladı: "MİRAN!"
Dışarıdan yaklaşan siren sesleri gecenin sessizliğini yarmaya başlarken; iki düşman ailenin kanla yazılan kaderi, aşka dönüştüğü o yerde en büyük sınavını veriyordu...
Bölüm etkileşimi
