45. bölüm · ÎKLA
46. Bölüm: Devletin Aynası
Yeni yüz
ilk kez
yalnız kaldı.
Odada harita vardı,
ama anlamı yoktu.
Muhafız vardı,
ama sadakati belirsizdi.
Aynaya baktı.
Karşısında
bir lider görmedi.
Bir yönetici de değil.
Bir gecikme gördü.
İkla’nın aynası
o gün kırılmadı.
Daha beterini yaptı:
her şeyi olduğu gibi gösterdi.
Geç gelen emirleri,
yarım bırakılan cümleleri,
susarak verilen kararları.
Devlet
ilk kez
kendi yüzüyle karşılaştı.
Ve hoşuna gitmedi.
O sırada saraydan dışarı
tek bir emir çıktı.
Son emir:
“Geri çekilin.”
Bu bir merhamet değildi.
Bu bir kabullenişti.
Meydan dolu kaldı.
Kimse zafer ilan etmedi.
Çünkü herkes biliyordu:
Bu, son değildi.
Bu,
İkla’nın artık
eskisi gibi yönetilemeyeceğinin
resmiydi.
Çocuk kalabalığın içinde
ilk kez korkmadı.
Adam sarayın içinde
ilk kez rahatladı.
Ve şehir
ilk kez
kendi sesini
kendi kulağıyla duydu.