Gözyaşı

Gözyaşı — Bölüm 10
Kız videoyu izlerken nefesini tutmuştu.
Ekrandaki çocuk birkaç saniye sustu.
Sonra gözlerini kameradan kaçırmadan konuşmaya devam etti:
“Annem de bu olayın içindeydi.”
Kızın yüzü bembeyaz oldu.
“Hayır…”
Videoyu durdurdu.
Ellerini yüzüne kapattı.
Annesi…
Yıllardır güvendiği, her şeyini anlattığı annesi…
Bu olayın neresindeydi?
Kız yeniden videoyu açtı.
Çocuk devam etti:
“Bunu sana söylemek istemedim. Çünkü annemi suçlayacağını biliyordum. Ama artık gerçeği saklamak istemiyorum.”
Bir süre sessiz kaldı.
Sonra cebinden eski bir fotoğraf çıkardı.
“Babam öldüğü gece annem de oradaydı.”
Kızın kalbi hızlandı.
“Ve annem bana yıllarca bunun bir kaza olduğunu söyledi.”
Çocuk gözlerini kapattı.
“Ta ki ölmeden birkaç ay önce bana bir mektup bırakana kadar…”
Kızın gözlerinden yaşlar süzülüyordu.
“Annem o mektupta her şeyi anlatmış.”
Çocuk derin bir nefes aldı.
“Babamın arabasının frenlerinin kesildiğini biliyordu.”
Kızın eli ağzına gitti.
“Peki neden sustu?”
Videodaki çocuk başını eğdi.
“Çünkü onu susturacaklarını söylemişler.”
Kızın gözleri doldu.
“Kim?”
Çocuk kameraya baktı.
Ve tek bir isim söyledi.
Kızın yüzündeki ifade bir anda değişti.
Çünkü o isim…
Kızın yıllardır ailesinden biri gibi gördüğü birine aitti.
Video devam ederken çocuk son kez konuştu:
“Bunu öğrendiğim gün sana her şeyi anlatmaya karar verdim. Ama sonra hastalığım ilerledi. Seni kaybetmekten değil… seni de bu insanların hedefi haline getirmekten korktum.”
Kız gözyaşları içinde ekranı izliyordu.
“Eğer beni hâlâ seviyorsan, senden tek bir şey istiyorum.”
Çocuk hafifçe gülümsedi.
“Benden sonra gerçeğin peşini bırakma.”
Video sona erdi.
Ekran karardı.
Kız uzun süre hareket edemedi.
Sonra telefon yeniden çaldı.
Arayan numara gizliydi.
Kız tereddüt ederek açtı.
Karşıdaki ses sakindi.
“Videoyu izledin, değil mi?”
Kızın kalbi hızla çarpmaya başladı.
“Sen kimsin?”
Karşıdaki kişi kısa bir kahkaha attı.
“Bunu gerçekten öğrenmek istiyor musun?”
Kız gözyaşlarını sildi.
“Evet.”
“Öyleyse yarın annenin eski evine git.”
“Orada ne var?”
Karşıdaki ses bir an sustu.
Sonra fısıldadı:
“Sana annenin neden öldüğünü anlatacak bir şey var.”
Telefon kapandı.
Kız donup kaldı.
Çünkü annesi yıllar önce doğal sebeplerle öldü sanıyordu.
Ama şimdi ilk kez…
Annesinin ölümünün de sandığı gibi olmayabileceğini düşünmeye başlamıştı.