19. Bölüm

Yerde ki "X" işaretine biraz daha yaklaştım. Normal bir işarete benziyordu sadece, yani ne gibi bir şey çıkabilirdi ki burdan. Önemsenecek bir olay yok inşallah.
” Ece bence biz şu Spor odasına gidelim. Filmlerde olur ya hani,birşeyler çıkar falan yani bizde birşeyler bulabiliriz."
Gülerek başımı iki yana salladım.
" Film mi çekiyoruz biz Elifokum"
Gözlerimi hafif belertip,
" Ne bileyim ya olur ya hani arada. Gidelim ama noğlurr."
Güldüm ama böyle davranırsa nasıl reddede bilirim ki?
"Tamam tamam, gidelim bari ama bir şey çıkmazsa kantinde çaylar senden" dedim koluna girerek. Merdivenlerden aşağı inerken içimde garip bir sıkıntı vardı ama Elif'in o heyecanlı hali beni biraz dağıtıyordu. Spor salonunun kapısına geldiğimizde o ağır metal ve ter kokusu burnuma doldu bile. Kapıyı yavaşça ittirdik, içerisi loştu ama o sahanın ortasına düşen ışık her şeyi görmemize yetiyordu.
"Elif bence geri dönelim ya, burası çok tekinsiz" diye fısıldadım ama Elif çoktan içeri dalmıştı bile. Arkasından oflayarak ilerledim. Tam voleybol filelerinin oraya geldik ki Elif bir anda zınk diye durdu. "E- Ec- Ece..." dedi. Sesi o kadar kısık ve titrek çıktı ki ödüm koptu resmen.
Voleybol filesinin orada, parkelerin üzerinde bir karaltı vardı. Yavaş yavaş yaklaştık, her adımda kalbim boğazımda atıyordu.
Yerde, voleybol filelerine garip bir şekilde dolanmış halde bir kız yatıyordu.Gördüğüm şeyle resmen beynim uyuştu. Korkunçtu. Bedenim yere yığıldı bu kızı tanımıyordum.bedeni çok küçüktü daha.
Göz yaşlarım soğuk yere temas etti. Kız sadece öldürülmemişti işkence de edilmişti.
Karnında ki o derin bıçak yarası, etrafa yayılmış kanı. Kendimi biraz zorlayarak kıza yaklaştım. Bedenim ürperdi. Organları... Organları yoktu! Sol eline baktığımda kalp gördüm dikiş atılmıştı rastgele dikişler ve bu dikişleri parmaklara geçirmişti. Ayak derisi soyulmuştu ve sadece damarları görünüyordu.
Gözlerim kızın yüzüne doğru çıktı. Gördüğüm şeyle kusmak istedim. Ağzına tıkıştırılmış kanlı soyulmuş bir deri ve kusmuk. Gözleri ... Dikilmişti.
Daha fazla dayanamadım ve geri çekildim. Ağlıyordum,midem bulanıyordu böyle bir caninin okuldan biri olması beni şok ediyordu. Kimdi bu hasta ruhlu piç.
Elif yanımda hıçkıra hıçkıra ağlamaya başladı, ben ise nefes bile alamıyordum. Korkudan dilim tutulmuştu sanki, "Elif hadi gidelim" bile diyemedim. Tam o sırada arkamızdaki o ağır spor salonu kapısı büyük bir gürültüyle "güm" diye kapandı.
Hemen arkama döndüm ama o kilit sesini duymamla kanım çekildi resmen.
"Elif... kapı... biri bizi buraya kilitledi!"
Ayaklarım birbirine dolanarak ayağa kalkmaya çalıştım
Yerden destek alıp koşarak kapıya doğru ilerledim.
" HEYYY! BİZ BURADAYIZ KAPAYI AÇIN LÜTFEN" ağlamam konuşmamı biliyordu. Kapıya tüm gücümle vurmaya devam ettim.
" KAPIYI AÇIN BİZ VARIZ,HEYYY KİMSE YOK MU?! Lüt-t-fen... BİRİ ŞU LANET OLASI KAPIYI AÇSIN!"
Yere yığıldım ellerimle başımı tutup kapıya doğru düştüm.
Ne yaşıyorduk biz, ne istiyordu bizden o pislik.

_______________
Evvvvetttt bitti. Cuma günü bir bölüm daha gelecek. Bu arada kızın o ölü nedenini yazarken ben de ağladım, gözümün önüne gelmesi Ah cidden çok kötü oldum yazarken gözlerim doluyordu bulanık görüyordum resmen yazım hatası yaptıysam o yüzden üzgünüm.
👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻 ( Hazır gelmişken bir de beğenelim lütfen)