6. Bölüm - Daha Büyük Bir Adım

İlk işin üzerinden birkaç gün geçmişti.

Emir, okuldan çıkıp Arda'yla buluştuğunda cebinde artık biraz para vardı. Parayı harcamıyordu. Eve götürüp annesine vermeyi düşünüyordu ama bunu nasıl açıklayacağını bilmiyordu.

Sonunda paranın bir kısmını mutfakta, annesinin fark etmeyeceği bir yere bıraktı.

Annesi parayı bulduğunda şaşırdı.

Annem: — Emir, bu para nereden geldi?

Emir bir an durdu.

Emir: — Birinden aldım.

Annem: — Kimden?

Emir gözlerini kaçırdı.

Emir: — Çalıştım.

Annesi birkaç saniye ona baktı.

Annem: — Daha on beş yaşındasın.

Emir: — Bir şey olmaz.

Annesi parayı eline aldı.

Annem: — Bir daha böyle şeyleri benden saklama.

Emir cevap vermedi.

O gece ilk kez annesinin yüzünde biraz olsun rahatlama gördü.

Bu, Emir'in yaptığı şeyi devam ettirmesi için yeterliydi.

---

Aradan birkaç hafta geçti.

İşler küçük başladı.

Bir paket...

Bir zarf...

Bir telefon...

Bir adrese gitmek...

Birinden bir şey almak...

Emir her seferinde biraz daha fazla para kazanıyordu.

Arda da çoğu zaman yanındaydı.

İkisi birbirlerine alışmışlardı.

Artık sadece okuldan sonra buluşan iki çocuk değillerdi.

Birbirlerinin sırlarını biliyorlardı.

Bir gün Emir, Arda'ya dönüp sordu:

Emir: — Sence biz ne yapıyoruz?

Arda yürümeye devam etti.

Arda: — Para kazanıyoruz.

Emir: — Ya bir gün başımıza bir şey gelirse?

Arda gülümsedi.

Arda: — O zaman beraber kaçarız.

Emir de gülümsedi.

Emir: — Nereye?

Arda: — Bilmem.

Kısa bir sessizlik oldu.

Arda: — Ama beraber oluruz.

Emir başını salladı.

Bu cümleyi o an fazla önemsemedi.

Yıllar sonra ise hatırlayacaktı.

---

Bir akşam Serkan, Emir'i yanına çağırdı.

Bu kez yüzündeki ifade diğerlerinden farklıydı.

Serkan: — Emir, sana bir iş vereceğim.

Emir başını kaldırdı.

Emir: — Ne işi?

Serkan masanın üzerindeki anahtarı Emir'e doğru itti.

Serkan: — Arabayı alacaksın.

Emir anahtara baktı.

Serkan: — İçinde bir çanta olacak.

Emir: — Nereye götüreceğim?

Serkan bir kâğıt uzattı.

Emir adresi okudu.

Bu sefer daha uzaktı.

Emir: — Oraya gidince?

Serkan: — Çantayı teslim edeceksin.

Emir kâğıdı katladı.

Emir: — Başka?

Serkan birkaç saniye sustu.

Serkan: — Bu sefer yalnız gideceksin.

Emir'in yüzündeki ifade değişti.

İlk kez bir işte Arda yanında olmayacaktı.

Serkan bunu fark etti.

Serkan: — Korktun mu?

Emir başını kaldırdı.

Emir: — Hayır.

Serkan hafifçe gülümsedi.

Serkan: — Güzel.

Emir anahtarı aldı.

Kapıya doğru yürüdü.

Tam çıkacakken Serkan'ın sesi arkasından geldi.

Serkan: — Emir.

Emir döndü.

Serkan: — Bundan sonra yaptığın işlerin ne kadar büyüdüğünü anlamaya başlayacaksın.

Emir birkaç saniye ona baktı.

Sonra kapıyı açıp çıktı.

Elindeki anahtara baktı.

O an bunun sadece biraz daha fazla para kazanacağı bir iş olduğunu düşünüyordu.

Ama bu kez taşıdığı şey yalnızca bir çanta olmayacaktı.

Emir'in hayatında geri dönüşü zorlaştıracak ilk adım olacaktı.