5. Bölüm - İlk İş

Ertesi gün okul çıkışında Emir, Arda'nın yanına gitti.

Arda onu görünce başıyla selam verdi.

Arda: — Hazır mısın?

Emir ne yapacağını tam olarak bilmiyordu.

Emir: — Ne yapacağım?

Arda cebinden küçük, siyah bir telefon çıkardı.

Arda: — Serkan abi bunu sana verecek.

Emir telefona baktı.

Emir: — Sonra?

Arda: — Sana bir adres gelecek. Oraya gidip bunu vereceksin.

Emir'in kaşları çatıldı.

Emir: — Hepsi bu mu?

Arda: — Hepsi bu.

Emir telefonu aldı.

O sırada ekran aydınlandı.

Bir mesaj gelmişti.

“Saat 19.00. Eski otogarın arkasındaki çay ocağı.”

Emir mesajı birkaç kez okudu.

Emir: — Başka bir şey yok mu?

Arda: — Yok.

Emir: — Ya sorun çıkarsa?

Arda omuzlarını silkti.

Arda: — Çıkmaz.

Sonra Emir'in omzuna vurdu.

Arda: — Hem yalnız değilsin. Ben yakında olacağım.

Emir başını salladı.

Akşam olduğunda Emir verilen adrese gitti.

Eski otogarın arkasındaki sokaklar tenha ve karanlıktı.

Etrafına bakarak çay ocağını buldu.

İçeri girdiğinde köşedeki masada orta yaşlı bir adam oturuyordu.

Adam Emir'i görünce ayağa kalktı.

Adam: — Emir?

Emir kısa bir tereddütten sonra başını salladı.

Emir: — Evet.

Adam elini uzattı.

Adam: — Getirdin mi?

Emir cebindeki telefonu çıkardı.

Adam telefonu aldı.

Ekranına baktıktan sonra cebine koydu.

Sonra Emir'in eline küçük bir zarf bıraktı.

Adam: — Bunu Serkan'a götür.

Emir zarfı aldı.

Emir: — Tamam.

Adam yerine oturdu.

Emir arkasını dönüp çıktı.

Hepsi bu kadardı.

Ne kavga olmuştu.

Ne de korktuğu gibi bir şey çıkmıştı.

Eve dönerken cebindeki parayı düşündü.

İlk defa kendi kazandığı paraydı.

Belki yaptığı şeyin yanlış olduğunu bilmiyordu.

Belki de bilmek istemiyordu.

Ertesi gün Serkan parayı verdiğinde Emir'in gözleri büyüdü.

Emir: — Bu kadar mı?

Serkan gülümsedi.

Serkan: — Daha ilk işin.

Emir parayı elinde çevirdi.

Sonra aklına annesi geldi.

Eve gittiğinde parasını odasında sakladı.

Annesine söylemedi.

O gece yatağına uzandığında uzun süre tavana baktı.

Yedi yıl önce babasının kapıyı çarpıp gidişi aklına geldi.

Sonra cebindeki parayı düşündü.

İlk defa bir şeyleri değiştirebileceğini hissetmişti.

Belki annesine daha iyi bir hayat verebilirdi.

Belki artık kimseye muhtaç olmak zorunda kalmazlardı.

Emir gözlerini kapattı.

Henüz yaptığı şeyin onu nereye götüreceğini bilmiyordu.

Ama o gece hayatında ilk kez başka bir kapı açılmıştı.

Ve Emir...

O kapıdan kendi isteğiyle içeri girmişti.