00:01

2.Bölüm: 00:01
"Zorbalığa izin yok..."

Umay Soykan'ın anlatımıyla...

Okula elimde sıkıca tuttuğum proje ile adımımı attım. Her zamanki gibi herkes beni alaycı bir tavırla süzüyordu. Kimseye zararım olmamasına rağmen, bu duruma maruz kalıyordum. Bu da benim hayatımın en kötü sorunuydu. Koridorda dikkatli adımlarımla ilerliyordum, elimden geldiğince projeme dikkat etmeye çalışıyordum.

Daha sonra koridorun diğer ucundan, okulun en zorba kızı bana doğru yavaş adımlarla yürümeye başladı. Kollarını göğsünde bağlamış kendinden emin adımlarıyla bana yaklaşıyordu.

İşte zorbaların başkanı, Aleyna.

"Bakın burada kim varmış!" diye bütün koridora haykırdı.

Aleyna'nın yanındaki sarı saçlı bir kız, "Okulumuzun en çalışkan öğrencisi, 11/C sınıfından Umay!" diye araya girdi. Sende olmasan olmaz zaten. Gözlerimi onlara dikip, ne yaptıklarını anlamaya çalışıyordum.

Önümde durdular, bana sırıtarak bakıyorlardı. Projeme zarar gelmemesi için onu parmak boğumlarım beyazlayana kadar sıkı tuttum. Aleyna'nın gözleri yavaşça projeme doğru kaydı.

"Korkma bir şey yapmayız projene." dedi alaycı bir tavırla.

Bir adım daha attı bana doğru, "Direkt parçalarız." dedi Aleyna.

Projemi elimden almaya çalıştı aniden. Ben bir ucundan o diğer ucundan tutuyordu. Daha sıkıca tutarak almasını engellemeye çalıştım. Buna izin veremezdim. "Bırak şunu!" dedim dişlerimin arasından. Aleyna kıkırdadı, "Ağzın açıldı bir anda!" dedi. Herkes şaşkınlıkla bizi izliyordu.

Daha sonra hiç tanımadığım bir çocuk araya girdi. Projemin üstünden Aleyna'nın pis ellerini çekti. Simsiyah saçları olan, uzun boyu ve geniş omuzlu bir çocuk. Bu kimdi ya? Arkası dönüktü, suratı Aleyna'ya bakıyordu.

"Yeter artık, dur." dedi.

Sesi boğuk çıkmıştı.

O Aleyna'yı oyalarken ben ortalıktan sıyrılıp doğrudan sınıfa doğru yürüdüm.

O çocuk sayesinde kurtulmuştum, o gıcık kız grubundan. Hızlı adımlarımla sınıfa vardığımda, nefes nefese kalmıştım. Projemi son kez kontrol ettiğimde rahatladım.

Sınıfta kimsecikler yoktu, bu saatlerde genelde koridorda olurlardı. Projemi sıranın üstüne dikkatlice koydum. Çantamı sıranın kenarına koyduktan sonra derin bir nefes aldım.

Etrafını tekrardan kontrol ettim, biraz hasar almıştı fakat yapacağım bir şey yoktu. Onu da öğretmenin fark etmeyeceğini umuyordum.

Daha sonra sınıfa o çocuk girdi. Siyah kapüşonundan tanımıştım. Demek ki o Aleyna cadısından kurtulabilmişti. Buna sevinmiştim. Yüzünü bana göstermeden sırasına geçti.

Ona bakarak, "Teşekkürler beni koruduğun için." dedim mırıldanarak.

Sırıttı, "Rica ederim ne demek." dedi. Sadece sırıttığını görebilmiştim.

Çocuk bizim sınıftaydı ama tanımıyordum. Hiç konuşmamıştık. Ben zaten genelde kimse ile konuşmazdım. Çocuk genellikle hep uyur yada müzik dinlerdi. Derslere ise hiç katılmazdı.

Fakat ders notları benimkinden bile iyiydi. İnsanı hayrete düşürüyordu. Belki de uyumuş taklidi yapıyordu. Kim bilir?

Saat akşam altıya yaklaşıyordu. Okuldan geç çıkmıştım etütte katıldığımdan dolayı. Annem derslerim iyi olsun diye çok çaba sarf ediyordu.

Yorgun bir şekilde eve girdim, gözlerim kapanmak üzereydi. Nedense çok uykum gelmişti. Saat erkendi fakat canım uyumak istiyordu.

Bazen de hiç uyumamak.

Çantamı girişteki koltuğun üzerine bıraktım ve ayakkabılarımı çıkarıp odama doğru yürüdüm.

Her adımım bir öncekinden daha ağır geliyordu. Sanki bütün gün sırtımda görünmez bir yük taşımıştım. Adımlarım birbirine dolanıyordu âdeta.

Odamın kapısını kapatıp yatağıma oturdum. Derin bir nefes verdim.

Bugün olanları düşünmek istemiyordum.

İnsan bazen yalnızca sessizlik isterdi. Şakaklarımı ovuşturdum, odama girip kendimi yatağa attım.

Yatağa girdiğim an uyku beni yavaş yavaş kendine çekiyordu.

Ve kendimi uykuya teslim ettim...

Yine o lanet olası bildirim sesine uyandım. Bildirim sesi kulağımın içinde yankılanıyordu adeta.

Söylenerek telefonumu elime aldım. Gözlerimi ovuşturarak, direkt olarak saate baktım.

00:01

Kamera şakası falan mı bu?

Bilinmeyen Numara:
Seni Dert Etmeler - Madrigal
00:01

Umay:
Senin sıkıntılı olduğunu düşünüyorum.
Bana bu saate niye yazıyorsun?
Uyuyordum!
00:02

Bilinmeyen Numara:
Biraz sıkıntılı olabilirim.
Özür dilerim Uyuyan Güzel.
Görüldü, 00:03