Zeugma’da Bir Çingene Kızı ve Kaybolan Lazer Ölçer

Ertesi sabah saat sekizde Murat, Zeugma Mozaik Müzesi’nin restorasyon laboratuvarında hazır bulunuyordu. Üzerinde beyaz önlüğü, elinde hassas ölçüm cihazları ve lazer metreleriyle tam bir profesyonel edasıyla bekliyordu.
Kapı açıldı ve içeri Zeynep girdi. Üzerinde rahat bir çalışma tulumu, saçları arkadan toplanmış, gözlerinde ise dünkü muzip tebessüm vardı.
— "Erkencisin Uzman Bey," dedi Zeynep, elindeki araç gereç kutusunu masaya bırakırken. "İstanbul stresi erken uyandırdı galiba?"
— "İş disiplini diyelim Zeynep Hanım," dedi Murat tebessüm ederek. "Bugün II. Yüzyıl’a ait olan mozaik panosunun yüzey temizliğine ve derz kontrollerine başlayacağız. Benim için mili metrelerin bile önemi vardır, çok hassas çalışırım."
Zeynep tulumunun kollarını sıvadı:
— "Mili metreler güzeldir de Murat Bey, mozaik sadece ölçüyle anlaşılmaz. Taşın dilinden anlayacaksın. Bak şu Fırat Nehri'nin kenarından çıkarılan taşların dokusuna..."
İkili çalışmaya başladı. Murat hassas cihazlarıyla ölçüm yaparken Zeynep ise yılların kazandırdığı el alışkanlığıyla mozaik taşlarını inceliyordu. Ancak Murat, Zeynep’in pratikliği ve işine olan tutkusu karşısında içten içe hayranlık duymaya başlamıştı. Her ne kadar çaktırmamaya çalışsa da, Zeynep’in mozaik üzerindeki ince detayları anlatırken gözlerinin içinin parlaması Murat’ın dikkatini dağıtmaya yetiyordu.
— "Lazer ölçeri verir misin?" dedi Murat, gözlerini mozaikten ayırmadan elini uzatarak.
Zeynep masadaki aletlere baktı.
— "Hangi lazer ölçer? Masada yok ki."
Murat kafasını kaldırdı.
— " Nasıl yok? Az önce buraya koymuştum..."
Aramaya başladılar. Masanın altı, alet kutuları, tezgahın arkası... Yoktu! Murat paniklemeye başladı:
— "İnanmıyorum, ilk günden müzenin en pahalı hassas ölçüm cihazını kaybettim! Biri mi aldı acaba?"
Zeynep kahkahasını tutamayarak Murat’ın arkasına geçti ve cebini işaret etti:
— "Murat Bey, sakin ol. Alet arka cebinde duruyor!"
Murat elini arka cebine attı ve cihazı hissetti. Yüzü kıpkırmızı oldu. Zeynep kahkahalarla gülmeye başladı:
— "İstanbul’dan gelen büyük uzman daha ilk günden kendi cebindeki cihazı kaybetti! Şehir seni şimdiden çarptı galiba."
Murat mahcubiyetle güldü:
— "Tamam tamam, bu raundu sen kazandın. Ama kabul et, buradaki atmosfer gerçekten büyüleyici."
Zeynep’in bakışları yumuşadı.
— "Öyledir... Akşama doğru Çingene Kızı mozaiğinin olduğu özel odaya geçeceğiz. Onu o loş ışıkta gördüğünde ne demek istediğimi daha iyi anlayacaksın."