Gaz Lambaları Sönerken: Yıl 1837

"Sarayın ışıkları her geçen gün biraz daha sönüyor, ama asıl karanlık kalplerin içinde büyüyor."​ Yıl 1837. Londra. Sanayinin devasa dişlileri ruhları öğütürken, gökyüzü kömür isiyle mühürlenmiş; güneş, krallığın üzerinden elini çekmiştir. Bu, tarih kitaplarında okuduğunuz Victoria dönemi değil; her sokağın bir labirent, her nefesin bir bedel olduğu, gaz lambalarının son çırpınışlarını yaşadığı bir distopyadır.​. Prenses Eleanor, bu paslanmış makinenin en değerli dişlisidir. Babası Kral Henry için o, krallığın bekası uğruna Kuzey’in soğuk ve acımasız Prensi Samuel’e satılacak bir pazarlık kozudur. Ancak sarayın en kuytu köşelerinde, protokollerin ve yasakların ötesinde bir kalp, sadece Eleanor için çarpmaktadır: Sadık ama güçsüz bir şövalye olan Louis. ​Bir tarafta tahtın ağırlığı, bir tarafta babasına duyduğu sarsılmaz sadakat; diğer tarafta ise bir şövalyenin imkansız, sessiz ve yakıcı aşkı... ​ Eleanor ve Louis, sönmekte olan gaz lambalarının cılız ışığında birbirlerine sığınırken, Prens Samuel’in gelişiyle saray bir kurtlar sofrasına dönüşür. İhanetin kol gezdiği koridorlarda, aşkın en büyük günah sayıldığı bu karanlıkta; bir prenses ve bir şövalye, kaderin çarklarına karşı durabilecek mi? Yoksa son lamba söndüğünde, onlar da bu isli tarihin içinde birer gölge olarak mı kalacaklar?​ "Bazı aşklar karanlıkta başlar, ama sadece en güçlüleri şafak vaktine kadar hayatta kalır."