˖ ݁𖥔 ݁˖ 𐙚 ESTETİK EVLİLİK HATALARI | 4

-4-

Akşam yemeği gayet keyifli geçiyordu. Çay saatinde yaptığımız münakaşa annemle yengemi kendine getirmiş olacak ki ne annemden bebek baskısına dair bir laf dokundurması ne de yengemden münasebetsiz bir söz duymamıştım.

Babam "İnci, neden yemiyorsun kızım?" diye sorana kadar havanın tatlı esintisine ve mutlu aile tablomuza dalmıştım. Bir anda kendime gelip yüzüme bakan adama döndüm.

Cevap vermeme fırsat kalmadan yanımda oturan kocam tarafından ispiyonlandım. "O diyette." Başını iki yana sallıyordu bunu onaylamadığını gösteren ifadesiyle. "Bir kilo almış, yediklerine dikkat ediyormuş."

Kaşları çatıldı babamın. "Aile evinde diyet mi olurmuş kızım? Her gün mü geliyorsun buraya? Hem ne kilo alması? Kurumuş dal gibi kalmışsın."

Kaşları havalanan Bülent, bu durumdan zevk alır gibi babama katıldı. "Ben de söylüyorum ama dinlemiyor."

Ona dönüp belli belirsiz mırıldandım. "Bidon gibi bir kadınla mı evli olmak istiyorsun?"

Omuz silkip dudak büktü Bülent. "Bana uyar. En azından kaçırılması zor olur." Kulağıma eğilip fısıldadı. "Ve ömrümün sonuna kadar benim olursun."

Gülümsedim ve "Ben zaten sonsuza dek seninim, aptal." dedikten sonra babamla göz göze gelince dudaklarımdaki müstehcen tebessüm yerini uslu bir çocuk ifadesine bıraktı.

"Hadi kızım, yemeğini ye benim sinirlerimi bozma. Diyet miyet anlamam ben! Kızımı iyi görmek istiyorum."

Aslında ben de masanın ortasındaki kısıra saldırmamak için kendimi zor tutuyordum. Babamdan ve Bülent'ten gerekli cesareti aldığıma göre tabağıma iki üç kaşık koyabilirdim öyle değil mi? Hem bütün diyetler pazartesi günü başlardı. Bu yazılı olmayan bir kuraldı.

Akşam yemeğimizin kalanına gölge düşüren şey ise Bülent'in telefonuna gelen aramaydı. Cebinden çıkardığı telefona kısa bir müddet baktıktan sonra sessize alıp ceketinin iç cebine koydu. Bunu yaparken arayanın annesi Jale Hanım olduğunu ezkaza gördüm.

Jale Hanım'ın uzun bir süredir Bülent'in kız kardeşi Lidya'yla küs olduğunu ve görüşmediğini biliyordum. Onunla her bir araya geldiğimizde -bu pek nadir olurdu- Lidya'yı beş parasız kocasının değiştirdiğini söylüyordu. Hatta daha da ileri gidiyor, Ayaz Lidya'nın beynini yıkıyor diyordu. Maalesef durum onun yansıttığından çok farklıydı.

Lidya çok başarılı bir oyuncu ve mankendi. Ancak bir süre öncesine kadar mutsuz bir ilişkiye mahkûm olmuştu. Bir sapığın evine saldırması sonucu özel koruması olan Ayaz'la tanışmış, zamanla birbirilerine âşık olmuşlardı. Bülent'in anlattığına göre o zamanlar Lidya, sakatlanmış bir futbolcuyla kangren olmuş bir ilişkinin içindeydi ve adam kızcağızın parasını yiyordu. Bu da yetmezmiş gibi annesi Jale Hanım'ın psikolojik sorunları ve para problemleriyle uğraşmak kızı tüketmişti.

En sonunda kangren olan parmağı kesip atarak kendi hayatına sahip çıktığında mutlu olmayı başarmış, âşık olduğu koruması Ayaz'la evlenmişti Lidya. Ve çok da mutlu görünüyordu.

Ayaz'a gelince... Hiç de Jale Hanım'ın bahsettiği gibi kötü kalpli ve manipülatif birine benzemiyordu. Ayrıca beş parasız da değildi. Hâlâ önemli devlet adamlarına güvenlik danışmanlığı yapıyordu. Lidya'nın beynini yıkadığına dair de hiçbir şey görmemiştim. Gayet ağırbaşlı, saygılı ve hoş sohbet bir adamdı Ayaz. Lidya'nın hiçbir işine karışmaz, ona saygı duyardı. Üstelik Lidya'yı el üstünde tutuyordu. Jale Hanım'ın böyle düşünmesindeki en büyük etkenin ne olduğunu da çok iyi biliyordum. En nihayetinde Lidya'nın bıkıp para musluklarını kesmesi. Yine Bülent'in söylediğine göre Jale Hanım'ın bazı psikolojik problemleri vardı. Bunların başında yaşlanma korkusu, alkol bağımlılığı ve sürekli estetik yaptırma bağımlılığı gibi şeyler geliyordu. Psikolog ya da uzman değildim ama bana sorulursa bunda kocası Ersan Bey'in onu daha genç bir kadın için terk etmesinin etkisi büyüktü. Kim olsa böyle düşünürdü.

Tüm bu aile içi problemlerden uzak durmaya çalışan Bülent, ne kadar istese de başaramıyordu. Annesi Lidya'dan para alamadığı için yaptırmak istediği estetikler yüzünden sürekli onu rahatsız ediyordu. Bülent uzun zaman önce ona estetik yapmayı reddettiği için bu kez de para yardımı için arıyordu. Ancak Bülent aldığı tüm paraları son kuruşuna kadar estetiğe yatırdığını bildiğinden hayatını idame ettirmek için verdiği paraları eline saymıyor, dolaylı yoldan ihtiyaçlarını karşılıyordu. Evinde tuttuğu yardımcısına evin ihtiyaçlarını, faturaları ödemesi için gönderiyor, Jale Hanım'ın eline para bırakmıyordu. Tüm bunlar Bülent'in annesinden kurtulması için yeterli olmuyordu.

Bülent'in yüzünün bozulduğunu gördüğümde masada duran eline uzandım. Ben bile tüm bunları düşünürken boğuluyordum. Bülent nasıl rahatsızlık hissetmesin?

Ona rahatlatıcı bir tebessüm hediye ettiğimde o da zoraki bir gülümsemeyle karşılık verdi. Akşam yemeğinden sonra ailece içtiğimiz bir kahve ve güzel sohbetler tüm sorunlarımızı unutturmaya yetmişti.

Emekli Vali Selçuk Ünsal bütün gün nasıl oldu da söylemedi diye düşündüğüm o cümleyle Bülent'i harekete geçirmişti. "Hadi damat, bir tavla turnuvasına var mısın?"

Yengemle benim aramızdaki yere oturan Bülent tereddüt etmeden yerinden kalktı. "Her zaman."

Hemen köşemizdeki masaya geçtiler ve tavla kutusunu açıp taşları yerleştirmeye başladılar. Akşamımız keyifli bir aile sıcaklığıyla geçti.

Ne var ki tatilimiz kısa sürmüştü. Ayrılacağımız sabahın gecesi odamızda eşyalarımı toplarken Bülent'in banyoda "Çok güzel bir tatildi ama bitti." dediğini duydum. "Şu tatilleri uzatamıyor muyuz?"

Güldüm ailemle mutlu olmasından zevk alırken. Diğer yandan aile evinde bir gün daha kalırsam bomba gibi patlayacağımı düşündüm. Gözlerimi devirerek "Ya, ne demezsin. Bir de bana sor." yanıtını verdim. "Eve gidip diyetime devam etmek istiyorum. O kadar çok yedim ki mide bulantısından öleceğim. Dengemi bozdu tatil."

Hafta sonu tatili benden çıkan bir fikirken nasıl olmuştu da Bülent'in daha mutlu olduğu bir aktiviteye dönüşmüştü anlamak mümkün değildi. Ama onun mutlu olması bir şekilde beni de mutlu ediyordu.

Tıraş olduktan sonra yüzünü yıkayıp havluyla kurulayan adam yanıma geldi. Eşyaları toplamama yardım ederken "Nankörsün sen, nankör." diye takıldı bana. "Bu dünya üzerinde Aysun anneden güzel taze fasulye yapan var mıdır acaba? Sanmam."

"İki lira farkla Aysun annenizi size verelim Bülent Bey, ne dersiniz?"

Omuz silkti "Bana uyar." diyen kocam.

"Ama yanında Rüksan yenge de promosyon olarak gelecek."

Kıstığı gözlerini tavana diken adam yan çizmek üzereydi. "Bu teklifi biraz daha düşünebilir miyiz?"

Bilmiş bir gülüşle kalan eşyaları bavula yerleştirdim. O an yine Bülent'in telefonu çaldı ve sesli bir nefes verdiğini duyunca anladım. "Annen mi?" diye sordum.

Bakışları bana dönmeden önce başını salladı. "Nereden anladın?"

Onun sözlerini memnuniyetle kendisine sattım. "İki yıllık kocamı da tanımayacaksam!" Tatsız tebessümüne karşın yüzünü ellerimin arasına aldım. "Zor olduğunu biliyorum. Ebeveynler bazen çok zorlayıcı olabiliyor." Alayla gözlerimi devirdim. "Nereden bildiğimi sorma."

Yumuşak tebessümünde minik bir hasret sezdiğim adam "Sen kendi aileni öp de başına koy." sözleriyle karşılık verdi bana. "Ömrümün sonuna kadar senin ailenin sorunlarıyla uğraşmayı tercih ederim."

Yaşadıklarını hafife aldığım için söylemiyordum ama yer yer bu kadar canının sıkılmaması gerektiğini düşünmüyor da değildim. Sonuçta canımızı sıkınca da durum değişmeyecekse bize yazık olmaz mıydı?

Parmaklarımla yeni tıraş olmuş yanaklarını okşadım. "Bak, döndüğümüzde o telefonu aç ve anneni sakince dinle. Sonra reddetmen gereken şeyi aynı sakinlikle reddedersin. Böyle geçiştirdikçe onu daha çok sinirlendiriyorsun."

"Biliyorum." Bunun farkında olduğu her hâlinden belliydi. "Ve ne isteyeceğini de biliyorum." Para. Herkesin ailesi kendi sınavıydı işte. "Ama onunla konuştuğumda benim de sinirlerim yıpranacak. Sürekli bunu yapmasından nefret ediyorum. Bizi dünyaya getirdi diye Lidya'ya ve bana bunu yapmaya hakkı yok."

Yanağına şefkatli bir öpücük kondurdum "Bak, çok haklısın." derken. "Sonuna kadar haklısın. Ama ailemizi biz seçemiyoruz, biliyorsun bunu. Ve Jale Hanım çok yalnız Bülent."

"Ben de yıllarca yalnız kaldım İnci."

"Tamam ama şu an yanında ben varım."

Yüzü kısa süreliğine de olsa yumuşadı. "İyi ki varsın."

"Teşekkür ederim. Ama kastettiğim şey bu değildi. Lidya'nın yanında Ayaz var, senin yanında ben varım. Ama Jale Hanım'ın yanında kimse yok. Bu yalnızlığın onu tüketmesinden korkuyorum." Beni dikkatle dinleyen adama karşın devam ettim. "Bak, yaptıklarını onaylamasan da onu yalnız bırakma. Yanlış kişilere sarılmak zorunda hissederse durum çok daha kötü olur."

Sıkıntıyla nefesini bıraktı düşünen adam. "Sanırım haklısın." dedi en sonunda. Bunu yapmaktan nefret ediyordu, biliyordum ama en doğrusunun bu olduğunun o da farkındaydı. "Döner dönmez onu ararım."

Memnuniyetle gülümsedim. "Bu gerginliği çözdüğümüze göre..." diyerek elinden tuttuğum adamı yatağa oturtup arkasına geçtim. "Şu gergin omuzlar bir masaj istiyor Bülent Tanay."

"Ben de ne zaman böyle ahlâksız bir teklifte bulunacaksınız diye bekliyordum İnci Tanay."

Son derece sabırsız görünen adamın omzuna şaplağı yapıştırdım. "Ne ahlâksız teklifi salak? Sinirden gerilen omuzlarını ovayım dedim. A-aa terbiyesiz sapığa bak!"

Söylediklerimden hiç etkilenmeyen adam "Ben her türlü ahlâksızlığa varım. Karım değil misin sonuçta?" derken reddedemeyeceğim bir kartını kullanıyordu. Karım değil misin kartı. Evet, bana her karım diye hitap ettiğinde nasıl eridiğimi biliyordu aşağılık herif. Siz siz olun, en yakınınıza bile zaaflarınızı göstermeyin. Benim gibi erimiş dondurmaya dönebilirsiniz.

Omuzlarını yumuşakça ovmaya başladığımda rahatladığını hissettiren bir mırıltı çıkardı adam. "Bu sihirli parmakların cerrah olduğunu hayal edemiyorum. Senin yüzünden işsiz kalabilirdim."

Kıkırdadım "Ay abart!" derken. Doğru olmadığını bilsem de iltifatları beni havalara uçuruyordu.

"Bu arada yarın asistan görüşmeleri devam ediyor, kliniğime beklerim sevgili İnci Tanay."

Şiddetle karşı çıktım. "Tövbe billah gelmem! Son geldiğimde ne kıskançlığım kaldı ne bağnazlığım." Ancak bir yanım deli gibi orada olmak istiyordu. Acaba yine kaç metre boyunda kadınlar gelecekti? İmza parfümü afrodizyak olan kaç asistan adayıyla yüz yüze görüşme sağlanacaktı? Sakin ol İnci, yengenlerin gazına gelme. Bu adam senin.

"Ben bağnaz demedim."

"Diyebilirdin de."

"Hadi ama sevgilim, orası sana ait. Tıpkı kalbimin sana ait olduğu gibi. İstediğin zaman gelebilirsin, bunu biliyorsun."

Arkasına dönüp bana bakan adama omuz silktim küskünce. "Yok, gelmem ben artık. Sonra kıskanç, şirret kadın oluyorum. Gelmem ben."

Omuzlarımdan yumuşakça tutan adam bilmiş bir bakış attı. "İkimiz de gelmezsen meraktan çatlayacağını biliyoruz İnci. Hem yarın son kararı vereceğim, senin de yanımda olmanı istiyorum. Sonuçta asistanım hayatımızın önemli bir kısmında olacak. Senin de tanıman, enerjinizin tutması önemli."

"Benim enerjimin tutması için o asistanın altmış yaşın altında olmaması gerekir." Yuh İnci, bir de altını bezle kadının istersen. Tamam, biraz abartmış olabilirdim ama her âşığın abartacağı kadar.

Gözleri hafifçe büyüyen adam başını yana yatırdı. Dudaklarında alaycı bir gülüş hâkimdi. "Bir gün asistanım olacak değil de asistanlığını yapacağım biri gerekirse aklımda bulunsun, öyle yaparım." dediğinde ikimiz de yanaklarımızda şişirdiğimiz kahkahaları daha fazla tutamayıp koy verdik.

Bunların son mutlu günlerimiz olacağını bilmeksizin.

...

*

•••

SOSYAL MEDYA
Wattpad: -BuzlarKralicesi
Instagram: buzlarkralicesioffical
Ek Instagram: iambuzlarkralicesi
Twitter: @buzdanjuliet
YouTube: Gülay Sena Dündar
Tiktok: @halikarnastabirgece
Tiktok Kişisel: @buzlarkralicesiofficial