˖ ݁𖥔 ݁˖ 𐙚 ESTETİK EVLİLİK HATALARI | 2

-2-

Hafta sonu butik otele geldiğimizde herkes bizi güler yüzle karşılamıştı. Annemin Bülent'in üzerine düştüğünü görmek beni epey güldürüyordu. Normalde başka biri olsa kıskanırdım ama kocama karşı anaç tavırları öyle hoşuma gidiyordu ki. Üstelik Bülent'in hâlihazırda şefkat dolu bir ailede büyümediği göz önüne alınırsa sevgili kocamın Polonezköy'deki günleri ne kadar mutlu geçiyordur artık siz tahmin edin.

Normal şartlarda mesafeden hoşlanan Bülent Tanay bile kayınvalidesine karşı gardını indirmiş, onun ilgisinden memnun görünüyordu. Evlendiğimizden beri babamın da yüzü gülüyordu. Sanırım Bülent'le ilgili önyargılarından kurtulmuştu.

"Bülent, biraz daha al şundan tabağına." diyerek adamın tabağını sucuklu yumurtayla doldurdu annem. "Bak gittiğinden beri gene zayıflamışsın."

"Anne ısrar etme, Bülent'in kendine ait bir diyeti var. İşi gereği dış görünümüne dikkat ettiğini biliyorsun." Uyaran bakışlar atsam da ne annem ne de Bülent oralı değildi. Ben kendi kendime gelin güvey oluyor gibiydim.

Bülent bakışlarını bana çevirirken hâlinden memnun görünüyordu. "Bir günlüğüne kurallarımı esnetebilirim. Sonuçta aile kahvaltısını her gün yapmıyoruz öyle değil mi?" derken bana göz kırpıyordu.

"Kızım sen karışma. İkiniz de çalışan insansınız, şimdi sizin evinizde yemek pişmiyordur. Ben hafta arası gelir sizin dolabı doldururum." Haftanın belirli günlerinde gelen yardımcımızı saymıyordu anlaşılan.

"Anne diyorum ama ya." Bülent'in sözleri üzerine çok da ısrar etmedim. Ne hâlleri varsa görsün diye bırakıp kendi tabağıma odaklandım. O sırada gözlerim burada olacağı söylenen Rüksan yengeme kaymıştı. "Yengem nerede?"

"Ha o resepsiyonda yeni bir kayıt alıyor. Geldiğinizi söyledim, hemen gelecek." dedi annem.

Ben huzurla kahvaltımı yaparken Bülent ve babam yine derin sohbetlere dalmıştı. Babam nedense onun iş hayatındaki olayları dinlemekten pek bir zevk alıyordu. Dedikoduyu sevmeyen bir yapısı olduğunu bilmesem estetik dünyasındaki dedikodulara bayıldığını düşünürdüm ama...

Kahvaltıya oturmamızın üzerinden fazla zaman geçmemişti ki bahçeye açılan kapıda Rüksan yengeyi gördüm. Onu son gördüğümde epey genç ve zayıf bir kadındı. Genç görünümünden bir şey kaybetmemişti, ellisini geçmesine rağmen hâlâ kırklarının başında görünüyordu ancak biraz kilo almıştı. Ve bence yakışmıştı.

Onunla göz göze geldiğimizde ayağa kalktım. Kollarını açan kadın beni "İnci, yengem!" diye karşılarken gözleri heyecanla parlıyordu. Beni gördüğüne bu kadar sevineceğini düşünmemiştim.

"Yengeciğim..." Uzanıp elini öpmek isterken onun hamlesiyle sıkıca sarıldık birbirimize. "Hoş geldin."

"Asıl siz hoş geldiniz! Düğününüze gelemedim, dayın ayağını kırmıştı. Öyle üzüldüm ki!"

"Olsun canım, sağlık olsun. İyi mi şimdi?"

"İyi, iyi. İşten izin alamadı da ondan ben tek geldim."

Hemen sonra Bülent kalktı ayağa. Rüksan yengenin meraklı gözleri onu baştan aşağı süzerken "Maşallah, damadımız da pek boylu poslu, güler yüzlü. Tam Aysun'un anlattığı gibi."

Az önce elini öptürmediğini gören Bülent, Rüksan yengenin elini sıktı. "Merhaba, çok memnun oldum Rüksan Hanım. Bülent ben."

"Memnun oldum yavrum, memnun oldum da devlet dairesinde miyiz canım? Ne hanımı?" Eliyle adamın sırtına vururken "Yenge de sen de bana." cümlesiyle sevgisini gösterdi.

"Olur, nasıl isterseniz."

İşaret parmağını bana sallayan kadın "Seni seniii! Ne yere bakan yürek yakansın sen!" sözleriyle ne demek istediğini anlamamıştım bile. Bülent'e döndü. "Çocukken o kadar içine kapanıktı ki bu kesin koca bulamaz, evde kalır diyordum." Bu kez bana çevirdi bakışlarını. "Ama hepimizi yanılttı, turnayı gözünden vurmuş!"

Yengemin sözleriyle yerin magma tabakasına inerken ellerimi yüzüme kapatıp koşarak uzaklaşmak istiyordum ama kocamı burada bırakıp kaçmak pek onurlu bir davranış olmazdı bence. Biz bu savaşa birlikte girmiştik. Şimdi cephe arkadaşını bırakıp gitmek olmazdı.

"Yenge, yapma." dedim tatlı tatlı sızlanarak. Artık susması için dua ediyordum ama susmuyordu.

Bakışları beni baştan aşağı süzdü imayla. "Evlilik yaramış kız! Kilo almışsın."

Onun sözleri üzerine kendime baştan aşağı bakmaktan geri duramadım. Çok mu kilo almıştım ki acaba? Geçen tartıldığımda bir kilo fazlam vardı ama...

Bu cümlelerin boş yere söylenmediğini anlamam çok sürmedi. Göz kırparak "Ay bildim, bildim! Bebek yolda!" dedi masanın ortasında. İnanabiliyor musunuz? "Ay yoksa bir sürprizle geldiniz de ben mi bozdum?" Her zamanki mahcup ifadesiyle dilini ısırdı. "Tabii ilk zamanlar söylenmez."

Rüksan yengenin ortaya attığı bomba üzerine önce kahvaltısını yapmakta olan Bülent'i bir öksürük tuttu, sonra masadaki herkesin gözleri benim üzerimde dolaştı. Hepsi beni baştan aşağı süzüyordu. Yengem söylüyorsa bir bildiği vardır diyerek beni inceliyorlardı. Bir kilo aldım diye başıma gelenler.

Dilim tutuldu, konuşmakta zorlandım. "Y-Yok, yok yenge bebek nereden çıktı şimdi? Hamile falan değilim." dedim Bülent'le bakışırken. "Biz çocuk düşünmüyoruz şu an. Zaten yeni evlendik sayılır."

"Olur mu canım? 2 yıl oldu, ne yenisi? Benim büyük kız senin kadar evliyken ikinci çocuğunu aldı kucağına, daha neler!"

Annem de hemen ardından vah vah der gibi ellerini birbirine vururken destek verdi. "Ben de diyorum bir torun diye ama... Kime diyorum!" Bunları söylerken tek suçlu benmişim gibi davranması da cabası. Sanki ben partenogerez ürüyordum.

Yengemi çok severdim ama onun bazı kötü huyları olduğunu unutmuşum. O her şeye burnunu sokup yorum yapmayı pek bir severdi. Ve ben de böyle insanları normalde sevmezdim ama... işte... Bilirsiniz, düşman içeriden olunca kapı kilit tutmuyordu.

Bülent'in çocuk istemediğini ve bu konularda biraz gerilebileceğini düşündüğümden hemen son noktayı koydum. "Biz çocuk düşünmüyoruz henüz. Düşündüğünüz için teşekkür ederim."

Babam da sağ olsun bu konuda yanımda durdu. "Yahu Aysun, ayıp. Böyle şeyler konuşulmaz. Kapatın konuyu, çocukları daha fazla utandırmayın."

Bu konuyu tatlı sert kapattıktan sonra hepimiz kahvaltı sofrasına geri dönmüştük. Dönmüştük dönmesine de benim iştahım falan kalmamıştı. Hassas tartı gibi beni ölçen yengemin bir kilo fazlamı fark etmesi üzerine bir lokma bile yiyesim gelmemişti. Bülent'in masanın üstünden elimi tutmasıyla biraz sakinleşmiştim.

Kahvaltının sonlarına doğru Rüksan yengemin yeni hedefi Bülent olmuştu. "Duyduğuma göre doktormuşsunuz. Ne doktoruydunuz?"

"Estetik cerrahım ben."

"Ay ne güzel! Yaşlanınca geleceğimiz ilk adres belli oldu!" Onun sesli gülüşüne karşı Bülent daha vakur bir biçimde başını öne eğmiş gülümsüyordu. Bu ortamda eğleniyor gibiydi. Ben pek eğlenmiyordum ama... Çok şükür Rüksan yengem iyi para kazanıyor musun muhabbetine girmemişti. Artık yerin dibinde girilecek kısım kalmamıştı benim için. Dibin dibindeydim zira.

"Evlilik nasıl gidiyor?"

Birbirimize bakarak ister istemez yurttan sesler korosu gibi "Güzel." yanıtını vermiştik. İkimiz de sözleşmişçesine tek yumruk olmuş, Rüksan yengenin ağzına laf vermemeye çalışıyorduk. Yalan da söylemiyorduk aslında. Evlilik keyifli geçiyordu.

Tüm kahvaltı boyunca yüksek bir çaba gösterip yeni bir kaosa mahal vermeden masadan kalkmayı başarmıştık.

Annem "Odanızı hazırladım yavrum, gidin rahatça soyunun dökünün. Dinlenin. Öğleden sonra kahve içmeye inersiniz." dediğinde rahat bir nefes almıştık.

Bülent'in elini tutup hızla yukarı çıktığımızda merdivenleri kullanmam adamın dikkatinden kaçmamıştı.

Tam odamızın önüne geldiğimizde "Dur bakalım İnci Tanay, dur!" dedi ve flörtöz bir biçimde gözleri kısıldı. "Beni odaya atmaya ne de meraklıymışsın."

Bense o an sadece yengemin olmadığı bir yerlere kaçmaya çalışıyordum. Odamıza girdiğimizde rahat bir nefes alıp kapattığım kapıya yaslandım.

Ceketini çıkaran adam "Özlemişim burayı. Hoş bir aile kahvaltısıydı." dedi sadece. Her zamanki gibi kibarlık ediyordu. Yoksa benim ailemin diri diri insan yiyen bir pirana ailesi olduğunu herkes bilirdi.

"Yengemin kusuruna bakma ya, gerçekten. Kahvaltı masasında yerin dibine girdim girdim çıktım."

"Öyle söyleme, her şeye rağmen tatlı bir kadın. Samimi."

"Ya, sorma. Özellikle herkesin ortasında fazladan bir kilomu bebek sanması çok tatlıydı gerçekten." Bunu öyle kinayeli söylemiştim ki aynanın karşısında dikilmiş kendime bakarken Bülent'i hemen arkamda, bana sarılırken buldum.

Elleri önce belimde, sonra da karnımda gezindi. "Fazla kilon falan yok, kurma kafanda. Ayrıca yengen de kötü niyetle söylememiştir eminim. Uzun zamandır görmemiş seni."

"Ona şüphem yok da şimdi herkesin içinde hoş muydu? Babam, babaannem vardı masada ya. Ne kadar ayıp oldu. O kadar da tembihledim annemi, çocuk istemiyoruz dedim. Bu konuyu açmayın dedim. Hâlâ onun yanında üstüme geliyor."

"Annene kızma." Usulca beni kendine çevirdi. "Masumca bir torun isteği işte. Üzerinde durmaya gerek yok."

"Hıı, o zaman yap bir torun da ver Aysun annenin kucağına." Öyle imalı söylemiştim ki bunu, gülmeden edemedi.

"Şaka yapıyorsun herhâlde."

"Şaka yapıyorum tabii!"

Kaşları çatıldı yüzünü düşünceli bir ifade esir alan adam. "Biz... bu bebek konusunu pek konuşmamıştık ama sen aşağıda çocuk istemediğimizi söyledin."

Aslında bunu konuşmaya gerek var mıydı pek de emin değildim. Sevgiliyken öylesine evlilik kelimesini bile duyunca rengi atan bir adama çocuk ister misin diye sorulmazdı. Bazen laf arasında bebek konusu geçtiğinde erken olduğuna dair sinyalleri alıyordum.

Emin olmak için ona döndüm. "Çocuk istiyor muyuz ki?" diye sordum beklentiyle.

Bir saniyeliğine duraksayıp başını iki yana salladı adam. "İstemiyoruz." dedi ve beni haklı çıkardı. "Ama senin bu konuda kesin konuşman biraz şaşırttı. Sen belki biraz ılımlı yaklaşırsın diye düşünmüştüm."

"Başımızdan gitsinler diye öyle dedim ben."

"Ha yani sen çocuk istiyorsun."

Aslında istiyordum. Yani acelesi yoktu ama bu konuda Bülent kadar katı değildim sanırım. Belki Bülent de katı değildi. Erken olduğu için konuya mesafeli yaklaşıyordu, bilmiyordum ama...

"Canım, şimdi bunları konuşmanın sırası mı?" Bunu söylerken Bülent tarafından ilelebet olumsuz bir yanıt almaktan korkuyordum. Konuyu geçiştirme çabam o yüzdendi. "Hadi güzelce bir duş alıp dinlenelim."

Tek kaşı kalkan adam "Önce dinlenelim, sonra duş alalım." derken ses tonu pek bir manidardı.

"O gözlerde ne gibi bir amaç saklı iyi biliyorum Bülent Tanay."

Gömleğinin düğmelerini çözüp yatağa uzanırken başını hafifçe yana yatırdı. "Ben de seni seviyorum karıcığım."

...

*

YAZAR NOTU: Hi guys! 💜 Nasıl da tak diye buradayım? Çat çat çat bölüm yayınlıyorum, bu da buraya yazılsın. 😂

Aslında eskisi kadar aktif değilim, ben de farkındayım ama şehir dışında olduğum için biraz aksıyor yayınlanacak bölümler. Esasında stokta bölüm var ama düzenleyip baştan okumadan yayınlamak istemiyorum, bir de bulunduğum yerde internet biraz problem oluyor. Yazar inzivasına çekildim dağ evinde. 🤣 Yani tam olarak öyle olmasa da... Onun gibi bir şey. Ama ben vakit buldukça sizleri bölümleyeceğim siz hiç merak etmeyin. Sizin yapmanız gereken tek şey bol bol yorum yapmak!

Bölümümüzü nasıl buldunuz? Evli İnci ve Bülent'in enerjisi nasıl geldi size? Uyumlu bir çiftler mi? Ya da evlilik ilişkilerinde geleceklerini nasıl görüyorsunuz? Düşüncelerinizi burada okumak isterim. Bülent'te gelişme var mı mesela? Evlilik ona yaramış mi? 😂 Ve aralarında oluşmakta olan sorunları çiftimiz çözebilecek mi? Tahminlerinizi buraya yazabilirsiniz. Sevgiler, bol kokulu öpçükler! 😘

•••

SOSYAL MEDYA
Wattpad: -BuzlarKralicesi
Instagram: buzlarkralicesioffical
Ek Instagram: iambuzlarkralicesi
Twitter: @buzdanjuliet
YouTube: Gülay Sena Dündar
Tiktok: @halikarnastabirgece
Tiktok Kişisel: @buzlarkralicesiofficial