8. Bölüm

Selamün Aleyküm:)

Yeni bölüm geldi.

İnşallah beğenirsiniz.

SİZ: Korktuğum oldu Hülya.

SİZ: Şu an nasıl anlatacam bilmiyorum. Gözyaşlarımı durdurabilsem belki daha rahat yazarım ama durmuyor. Ben gece sorunsuz geçti diye ne kadar da mutluydum. Mutluluğumu şükür namazı kılarak devam ettirdim.

SİZ: Kütüphaneye gittim çok da güzel ders çalıştım. Ağabeyim bir gece kalıp tekrardan evden ayrıldı. İki güne anca gelir.

SİZ: Hülya eve bir girdim annem ağlıyor. Dedim anne ne oldu, niye ağlıyorsun? Annem cevap vermedi onun yerine Umut "Abla odana git bak anlarsın." dedi.

SİZ: Odama girdim. Testlerim, okuma kitaplarım hepsi yırtılmış, katledilmişler. Odadan çıkıp Umut'a ne oldu kitaplarıma dedim. Umut "Babam artık ders çalışmasın onu evlendirecem." dedi.

SİZ: Hülya beynimden vurulmuşa döndüm. 'Niye?' diye sordum. Umut 'Bilmiyorum.' dedi. Babamın aklından neler geçiyor bilmiyorum. Allah bilir yine kime ne yaptı da kurban olarak beni seçti.

SİZ: Geçen sefer ağabeyim kurtardı beni bu sefer de kurtarmayı başarabilir mi bilmiyorum.

SİZ: Ne yapacam ben Hülya? Akşam nasıl geçecek. Hiç eve gelmesem mi ağabeyim gelene kadar. Hadi bu geceyi atlattım peki ya yarın? Babam evde kalıp benim gelmemi bekler.

SİZ: Zorla evlendirecek beni Allah bilir nasıl bir pislikle. Beni bu durumdan kurtaracak tek şey azrailin gelip canımı alması. Başka türlü olmaz, olamaz.

SİZ: Üstümdeki ilk şoku atlatıp evden çıktım. Umut her ne kadar diretse de dinlemedim.

SİZ: Evde kalıyım da yeteri kadar zor olan hayatım daha da mı zorlaştırayım. İçimdeki küçük umududa yıkmayı nasıl da başardın baba?

SİZ: Vel hasıl kelam bu geceyi de bodrum katında geçirecem. Olur da yarına sağ çıkarsam yazarım sana Hülya'm. Seni çok seviyorum seninle yan yana olacağımız günü iple çekiyorum.

Bölüm sonu:)

İnşallah beğenmişsinizdir.

Bu bölüm Devrim'in yazdığı son bölümdü.

Artık karşılıklı mesajlaşmalar olur.

Yeni bölüm de görüşmek üzere.

Sağlıkla kalın ☺️