7. Bölüm

Selamün Aleyküm:)

Yeni bölüm geldi.

Sizi bekletmeden yeni bölüm ile baş başa bırakıyorum

SİZ: Nasılsın Hülya'm.

SİZ: Ben sana mesaj attığıma göre hâlâ hayattayım. Ne büyük bir başarı değil mi?

SİZ: Gece yarısı apartmana girip bodrum katında merdivenlerin altında uyudum. Tabi ona uyumak denirse.

SİZ: Sabah da babam evden çıkar çıkmaz eve girip çözeceğim testleri çantama koydum.

SİZ: Bodrum kattaki rutubet ve gelen soğukluk tüm vücudumu iyice germişti. O yüzden rahatlamak için duş aldım.

SİZ: Annem benimle konuşmak için çok çabaladı ama eğer annemle konuşursam aklımı derse veremem. Gün boyu onunla konuştuklarımız beynimin içinde yankılanacağı için anneme sonra konuşalım dedim.

SİZ: Şu an da da kütüphanedeyim. Bugün ağırlıklı olarak tarih çalışacam. Matematik denemesi de bitirsem fena olmaz. Her gün 30 paragrafı da unutmamak lazım. En son genel bir türkçe denemesi. Bugünü inşallah bu şekilde kapatacam.

SİZ: Bugün eve gidecem. Ev dedim çünkü ağabeyim de olacak. O, evde olunca o ev yaşanılabilir bir hâle geliyor.

SİZ: Aşağı yukarı evde neler olacağı belli. Büyük bir tartışma da kopabilir. Anneme bir şey diyemiyorum. Çünkü eğer karışırsa babam hem beni hem annemi döver annemden sonra stresini atamaz kalkar beni yine döver.

SİZ: Kaç kere anneme dedim "Anne ayrıl babamdan hem sen zarar görüyorsun hem de ben." Babam denilen adam biz kadınları küçük gördüğü için bizi hep ezecek. Kendim kaç kere şikayet ettim. Her defasında annem beni yalanladı. Sebebini soruyorum ağabeyin sürekli evde değil kim başımızda olacak diyor.

SİZ: Sanki babam evde olsa bize bir şey olmayacak. Zaten o evde olduğu için böyle oluyor. Ama dinleyen kim. Şu zamana kadar hayatta kalmam bile bir mucize.

SİZ: Neyse ya. Sen merak etme Hülya'm bugün ağabeyim evde diye bu geceyi de sağ geçirecem. Önceleri nasıl hayatta kalıyordum bilmiyorum. O zamanlar çok mu cahildim o yüzden mi çok karışmıyordu ya da küçüktüm doğru olan bu mu diye mi ses çıkarmıyordum?

SİZ: Bilmiyorum. Hiç bir şey bilmiyorum. Neyse Hülya'm, bugünlük bu kadar yeter. Sana yine yazarım, sana yazdıkça içim rahatlıyor. Seninle dertleşmek içime huzur veriyor. Kullanılmayan bir numara insanın içine nasıl huzur verir bilmiyorum ama benim içime veriyor. O kullanılmayan numara bir zamanlar sendeydi diye de gelen bir huzur olabilir. Ben ders çalışmaya döneyim.

SİZ: Hoşça kal Hülya'm.

Bölüm sonu:)

İnşallah beğenmişsinizdir.

Sağlıkla kalın.