11. Bölüm

Selamün Aleyküm:)

Yeni bölüm geldi.

Bol bol yorum yapın lütfen.

Kapımın çalınmasıyla zorla uyuduğum uykumdan uyandım.

"Güzelim kalk akşam ezanı okundu."

Uykulu sesimle "Tamam ağabey." dedim.

Yataktan kalkmak ne kadar zor olsa da bunu başarabildim. Gönül rahatlığıyla odamdan çıkabilirim çünkü ağabeyim evdeyken babam bana bir şey yapamıyor. Ağabeyim babamı nasıl ikna etti bilmiyorum ama onun sayesinde üniversite okuyabildim.

Şimdi ise boşuna okumuş oldum çünkü en az bir ay içerisinde o tefeci denen herif ile evli olacaktım. Kaçmak aklıma geldi gelmesine de ailemi tehlikeye atamam. Bu çok büyük bencillik olur. Bu ben değilim. Yapamam bunu.

Odamdan çıkıp banyoya doğru gidip abdest aldım. Odama geri dönerken içeride oturana kaçamak bakışlar attım. Halam gelmiş ve tek başına, eşi nasıl oldu da gelmedi acaba?

Kapı sesi gelince kapıya doğru yönelip delikten gelene baktım. Halamın eşiydi gelen. Nedense hiç şaşırmadım. Babam neyse halam da oydu. Al birini vur ötekine derler ya. İşte öyle...

Evin küçüğü, en küçük kardeşim Murat odasından çıkınca onu çağırıp kapıyı açmasını söyledim. Benim üstüm kapıyı açmaya hiç de müsait değil.

Odama geçip akşam namazını kılmaya başladım. Namazımın her safhasında aklımda dönenler huşu içinde kılmama engel oluyordu. Ne kadar aklımdan atmaya çalışsam da olmuyordu, yapamıyordum.

Selamımı verip dua etmeye başladım. "Allah`ım senin huzuruna geldiğimde kafamda dönen kuruntulara engel olamıyorum onları def etmeme yardım et. Ne yapsam olmuyor senin desteğin olmadan hiçbir şey yapamam. Akıbetim ne olur bilmem. Sadece hayırlı olanı istiyorum."

Duamı sonlandırıp içeride oturanlara hoş geldiniz demek için odamdan çıktım.

"Hoş geldiniz hala." deyip koltuklardan birine oturdum.

Halam " Hoş bulduk. Nasılsın Devrim.?" diye sordu.

"İyi olmaya çalışıyorum."

"İyi iyi. Heyecan var mı? Baba evinden uçuyorsun." dedi heyecan içinde. Sanki isteyerek evleniyorum. İçimden sabır çektim.

Halama cevap olarak "Ağabeyin beni sattı hemde bana sormadan. Sanki ben malım beni de satışa çıkarmış." demeyi ne kadar çok istesem de diyemedim.

"Hayır. Annemden, kardeşlerimden ve en önemlisi ağabeyimden ayrılacağım için üzgünüm."

İstediği cevap bu değildi eminim ama ispatlayamam yüz ifadesi az da olsa memnuniyetsiz bir ifadeye büründü. Ne dememi bekliyordu "Çok mutluyum babam olacak adam beni ne kadar mesut etti anlatamam." dememi mi bekliyor anlamadım.

Halam memnuniyetsizliğini gözüme sokmak için yüzünü duvara doğru dönüp diğerleriyle konuşmaya başladı. Sanki çok da umurumdaydı. Tam kalkıp odama gideceğim sırada bir el omzuma kuvvet uygulayıp tekrardan koltuğa oturttu. Yanıma baktığımda ağabeyim kolunu omzuma atıp beni kendine doğru çekti ve kulağıma kısık bir sesle "Sen boş ver onları güzelim. Ben yanındayım." dedi.

"Ee hala senin bu oğlun olan Ferit borcunu ödememiş diye duydum.Ne yapmayı planlıyorsun."

Halamın gözleri kısa bir anlık da olsa fal taşı gibi açıldı. Ağabeyimden bunu beklemiyordu belli ki. Benim bu hayattaki dayanağım. İyi ki varsın.

Halam ağabeyimin dediklerine verecek cevabı bulamayınca konuyu başka yöne doğru çekti. Ne yaptığı, çöldeki kum zerrecikleri kadar umurumda değil. Ağabeyime doğru yaklaşıp "Ağabey ben odama gidecem daha fazla kalmak istemiyorum." dedim.

Ağabeyim de aynı ses tonunda "Tamam güzellik ama kendini harap etme." dedi.

Başımı Tamam anlamında salladım. Odam gidip telefonumu elime aldım. Wifiyi açıp acaba Hülya diye mesaj attığım kişiden mesaj gelmiş midir diye düşünmeye başladım.

Acaba kim Hülya`nın hattını aldı. Bir kız okumuşsa sorun yok ya karşı cins biri okumuşsa... Ama ben yanlış bir şey yapmadım ki. Bilmiyordum sonuçta.

Erkek olsa da fark etmez ki. Bence etmemeli bu cinsiyet fark etmeksizin herkesin başına gelebilir. Ama bir erkeğin mesajlarımı okumasını istemem.

Telefonum internete bağlandığı gibi üst üste gelen mesajlar düşüncelerimden sıyrılamama sebep oldu. Bir zamanlar kardeşim gibi sevdiğim dostumun numarasını şimdi başka biri kullanıyordu ve beni merak ediyordu.

Öyle çok yoruldum ki kalbimin müsait bir yerde durmasını ve ruhumu bırakmasını öyle istiyorum ki... Ama olmuyor demek ki daha yaşayacaklarım var. Peki daha ne olması gerekiyor.

Aklımdaki düşünceleri bir kenara bırakıp Hülya`nın ismine tıkladım ve mesajları okumaya başladım.

Nur-u Hülya`m: İyi olmanıza sevindim.

Nur-u Hülya`m: Hiç önemli değil ve yanlış anlaşılmazsa yazmaya devam etmenizi isterim. İçinizin ferahladığını yazmıştınız. Onu elinizden almak istemem. Attığınız mesajları da okumam.

Nur-u Hülya`m: Rahatsız etmiyorsunuz ve özür dilemeyin. Sizin de dediğiniz gibi bilmiyordunuz.

Şimdi ben bu kişiye ne yazacam? Cevap vermezsem ayıp olur mu acaba?

Saçmalama Devrim. Altı üstü bir mesaj. Sorun şu karşı tarafı tanımıyorum. Kötü biri olsaydı eğer umurunda olmazdım. Bir daha yazma der geçerdi. Of Allah`ım ne yapacam ya. Bir yanım yaz diyor bir yanım yazma...

Karşımdaki iyi biri kanıtlayamam ama hissediyorum. Ben düşüncelerimle savaşırken yatsı ezanının sesini duydum. Allah`ım ezan öyle bir zamana geldi ki... Ne zaman bir şey düşünsem ve üstüne ezan okunsa dediğim şeyi yaparım. Totem mi desem batıl inanç mı bilemem. Ama yapınca bir zararını görmedim ve karşımdaki kişini iyi biri olduğunu düşünüp yazmaya devam edecektim.

SİZ: İlginiz için gerçekten de teşekkür ederim ama tanımadığım birine yazmak ne kadar doğru bilmiyorum.

SİZ: Doğru yazmıştım. İçim ferahlıyor, ferahlıyordu.

Nur-u Hülya`m yazıyor...

Nur-u Hülya`m: Rica ederim.

Nur-u Hülya`m: İçiniz ferahlıyorsa yazmaya devam edin. Rahatsız olmamanız için okumam mesajları. İlkin kimden geldiğini merak ettiğim için okudum. O kadar mesaj görünce ne yazılmış merak ettim doğal olarak.

SİZ: Siz de haklısınız. Diyecek bir şeyim yok.

SİZ: Dediğim gibi benden mesaj almayacaksınız.

Nur-u Hülya`m: Bakın sizi tanımıyorum ama sizin yaşadıklarınızı yaşamış çok kişi gördüm ve sustukları için yok olan hayatların haddi hesabı yok.

Nur-u Hülya`m: Şikayet edin. Bir hayat daha yok olmasın.

SİZ: Olmayan bir hayat daha ne kadar yok olabilir?

SİZ: Siz de boşuna uğraşmayın.

Nur-u Hülya`m: Hayır boşuna değil. Vazgeçmeyin.

Nur-u Hülya`m: Sizin şu an yaptığınız Allah`ı ve arkadaşını gücendirmez mi? Hâlâ hayattaysanız nefes alıyorsanız devam etmeniz gerekiyor demektir.

Nur-u Hülya`m: Hiç bir şey boşuna değildir. Benim bu hattı almam gibi. Size yardım etmek istiyorum.

Nur-u Hülya`m: Lütfen izin verin yardım edeyim.

Yardım etmek mi? Bana mı? Başına bela alır o tefeci adamla uğraşamaz. Daha adımı bile bilmiyor nasıl yardım edecek?

SİZ: Daha adımı bilmiyorsunuz? Tanımadığınız birine nasıl yardım edebilirsiniz?

Nur-u Hülya`m: Adınızı biliyorum.

Nur-u Hülya`m: Adınız Devrim ve çok güzel bir isim. Aldığınız ismin hakkını vermelisiniz.

SİZ: Nereden öğrendiniz?

Nur-u Hülya`m: Profilde yazıyordu. Yani adınızı öğrenmek için özel bir çaba sarf etmedim.

Elimle başıma vurdum doğruya. Profile ismimi yazmıştım. Nasıl unuturum? Şimdi ne diyecektim peki? Aklıma gelenleri parmaklarım istem dışı yazmaya başladılar.

SİZ: Sizin başınızı belaya sokmak istemiyorum. Bu çok büyük bir bencillik olur. Buna size yapamam.

SİZ: Belli ki güzel bir kalbiniz var yoksa bu kadar üstünde durmazdınız. Bu güzel kalbi benimle değilde gerçekten de hak eden biri için kullanın.

SİZ: Yaşayan bir ölü için değil.

Nur-u Hülya`m: Yaşayan bir ölü mü?

Nur-u Hülya`m: Devrim hanım şunu unutmayın hâlâ hayattasınız bu da demek oluyor ki daha yaşamanız gereken şeyler var. Hiçbirimiz bu dünyada ebedi değiliz ama şu an da bu dünyadayız ve bir imtihan içindeyiz. Bu imtihanı en iyi şekilde vermek de bizim elimizde.

Nur-u Hülya`m: Onu hangi notla geçmek istediğimiz bizim elimizde o yüzden umutsuz olmayın. Vardır her şerde bir hayır. O şerde ki hayrı bekleyin.

SİZ: En az bir ay içinde babam yaşında tanımadığım acımasız bir tefeciyle evli olacam ben bunda nasıl bir hayır görebilirim ki?

Nur-u Hülya`m: Belki de o şerdeki hayır benimdir. İzin verin size yardım edeyim.

Of hala yardım edebilirim diyor. Bunu nasıl yapacak? Bir de tanımadığım birine nasıl güvenebilirim, adını bile bilmediğim biri.

SİZ: Adınızı bile bilmiyorum size nasıl güvenebilirim.

Nur-u Hülya`m: Adımı söylersem eğer bana inanacak mısınız?

Nur-u Hülya`m: Adım dışında başka bir şey sormayacaksınız sonra.

Nur-u Hülya`m: Tamam mı?

Neydi şimdi bu? Bana şart mı koşuyor? Hem bana ne kadar katlanabilir ki? O da bir şey yapamayacağını anlayınca vazgeçecektir. Teklifse eğer bu teklifi kabul edecektim. En azında bu hapishanede sohbet edebileceğim biri olur.

Peki ya karşımdaki erkekse... Bu ne kadar doğru olur? Hayır, karşımdaki kim öğrenmek istemiyorum. Anonim olması daha iyi.

SİZ: Size inanıyorum.

SİZ: Ve adınızı öğrenmek istemiyorum. Adınızı bilmeden yazmak daha iyi.

Nur-u Hülya`m: Adımı öğrenmemekte kararlı mısınız? Sonra pişman olmayın.

SİZ: Eminim. Sadece bu sizi bizi atsak yeterli. Madem yardım etmek istiyorsunuz Hoş geldiniz ölü bir ruhun hayatına.

Nur-u Hülya`m: Hoş buldum ve o ölü ruh için bir yasin okumaya gideceğim.Onun tekrardan hayat bulması için.

Nur-u Hülya`m: Kendine iyi bak Devrim.

SİZ: Sen de kendine iyi bak kalbi güzel insan. Bu hayatın senin gibilere ihtiyacı var.

Ne yaşamıştım ben şimdi? Neyse ya bazen çok da takmamak gerek. Elinden bir şey gelirse ki zannetmiyorum o zaman ağabeyime danışırım. Yatsı namazını da kılıp uyumak istiyorum.

Onların seslerini duymamak için uyku hapı alacaktım sabah namazına da ağabeyim beni uyandırır. O zamana kadar hapın etkisi de geçer.

Namazımı kılıp uyku hapı aldım uyumadan önce ağabeyime mesaj attım. Kilidimin yedeği ağabeyimde olduğu için rahat uyuyabilirim. Aldığım hap yavaş yavaş etki ediyordu. Her ne kadar sabah yorgun olarak uyanacak olsam da düşüncelerimin beni yemesine de izin vermezdim.

Göz kapaklarım kapanıyordu. Direnmedim onlara, Bıraktım kendimi uykunun kollarına.

Bölüm sonu:)

İnşallah beğenmişsinizdir.

Yeni bölümde görüşmek üzere.

Sağlıkla kalın.