Bölümler 10Şu an: Dr. Jekyll Gayet Rahattı
- 1 Kapının Öyküsü1.666 kelime
- 2 Bay Hyde’ın İzinde2.103 kelime
- 3 Dr. Jekyll Gayet Rahattı545 kelime · Okuduğun bölüm
- 4 Carew Cinayeti Davası1.136 kelime
- 5 Mektup Olayı1.146 kelime
- 6 Dr. Lanyon'un Şaşırtıcı Olayı1.022 kelime
- 7 Penceredeki Olay372 kelime
- 8 Son Gece3.010 kelime
- 9 Dr. Lanyon’ın Anlatısı1.799 kelime
- 10 Henry Jekyll’ın Olaya Dair Eksiksiz Açıklaması4.592 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
DR. JEKYLL GAYET RAHATTI
İki hafta sonra, büyük bir talih eseri, doktor eski ahbaplarından beş altı kişiye hoş bir akşam yemeği verdi. Hepsi akıllı, saygın ve iyi şaraptan anlayan adamlardı. Bay Utterson, ötekiler gittikten sonra kalmayı ayarladı. Bu yeni bir düzenleme değildi; daha önce onlarca kez olmuştu. Utterson’ın sevildiği yerde gerçekten çok sevilirdi. Ev sahipleri, gönlü geniş ve dili gevşek konuklar kapıya yönelmişken, ağırbaşlı avukatı biraz daha tutmayı severdi. Neşeli sohbetin yorgunluğu ve gerilimi geçtikten sonra, sessizliğe alışmak ve zihinlerini onun zengin sessizliğinde dinlendirmek için onun gösterişsiz arkadaşlığına sığınmayı severlerdi. Dr. Jekyll da bu kuralın istisnası değildi. Şimdi ateşin karşısında oturan, iri yapılı, yakışıklı, düzgün yüzlü, elli yaşlarında bu adamın belki biraz kurnaz bir havası vardı ama yetenek ve iyilik sahibi olduğu her hâlinden belliydi; Bay Utterson’a içten ve sıcak bir sevgi beslediği yüzünden okunuyordu.
“Seninle konuşmak istiyordum, Jekyll,” diye söze başladı Utterson. “Şu vasiyetini biliyorsun, değil mi?”
Dikkatli bir gözlemci, konunun hoşuna gitmediğini anlayabilirdi; ama doktor neşeli tavrını bozmadı. “Zavallı Utterson’ım,” dedi, “ne talihsiz bir müvekkilin var. Vasiyetim yüzünden senin kadar sıkıntı çeken birini görmedim; belki de sözümona bilimsel sapkınlıklarım yüzünden benden yakınan şu bağnaz bilgiç Lanyon hariç. Ah, iyi adam olduğunu biliyorum, kaşlarını çatmana gerek yok; mükemmel bir adam, onunla daha sık görüşmek de hep aklımda. Ama sonuçta bağnaz bir bilgiç işte; cahil ve küstah bir bilgiç. Lanyon beni hiçbir adam kadar hayal kırıklığına uğratmadı.”
Utterson, yeni konuyu acımasızca görmezden gelerek, “Onu hiçbir zaman onaylamadığımı biliyorsun,” diye devam etti.
“Vasiyetimi mi? Evet, elbette biliyorum,” dedi doktor, biraz sertçe. “Bunu bana söyledin.”
“Pekâlâ, yine söylüyorum,” diye sürdürdü avukat. “Genç Hyde hakkında bazı şeyler öğrendim.”
Dr. Jekyll’ın iri, yakışıklı yüzü dudaklarına varıncaya dek soldu; gözlerinin çevresi karardı. “Daha fazlasını duymak istemiyorum,” dedi. “Bu konuyu kapatmaya karar verdiğimizi sanıyordum.”
“Duyduklarım iğrençti,” dedi Utterson.
“Hiçbir şeyi değiştiremez. İçinde bulunduğum durumu anlamıyorsun,” diye karşılık verdi doktor, tavrındaki belli belirsiz tutarsızlıkla. “Çok zor bir durumdayım Utterson; durumum çok tuhaf, gerçekten çok tuhaf. Konuşarak çözülemeyecek işlerden biri bu.”
“Jekyll,” dedi Utterson, “beni tanırsın; bana güvenebilirsin. İçini dök, aramızda kalır. Seni bu işten kurtarabileceğimden kuşkum yok.”
“İyi dostum Utterson,” dedi doktor, “bu çok ince bir davranış, gerçekten çok ince; sana nasıl teşekkür edeceğimi bilemiyorum. Sana bütünüyle inanıyorum; yaşayan herkesten önce sana, evet, seçme hakkım olsa kendimden bile önce sana güvenirim. Ama doğrusu, sandığın gibi bir şey değil; o kadar kötü değil. İçin rahat etsin diye bir şey söyleyeyim: Ben karar verdiğim anda Bay Hyde’dan kurtulabilirim. Bunun sözünü veriyorum; tekrar tekrar teşekkür ederim. Bir de küçük bir şey ekleyeyim Utterson; bunu iyi karşılayacağını biliyorum: Bu özel bir mesele, senden bunu kapatmanı rica ediyorum.”
Utterson ateşe bakarak biraz düşündü.
“Haklı olduğundan hiç kuşkum yok,” dedi sonunda ayağa kalkarken.
“Pekâlâ, madem bu konuya değindik, umarım son kez, anlamanı istediğim bir nokta var,” diye devam etti doktor. “Zavallı Hyde’a gerçekten çok değer veriyorum. Onu gördüğünü biliyorum; bana söyledi. Kaba davrandığından korkuyorum. Ama o genç adama gerçekten, hem de çok değer veriyorum. Eğer ben aranızdan ayrılırsam, Utterson, ona hoşgörüyle davranacağına ve hakkını almasına yardım edeceğine söz vermeni istiyorum. Her şeyi bilseydin bunu yapardın sanırım; söz verirsen içim rahat edecek.”
“Onu seveceğimi söyleyemem,” dedi avukat.
“Bunu istemiyorum,” diye yalvardı Jekyll, elini ötekinin koluna koyarak. “Yalnızca adalet istiyorum; ben artık burada olmadığımda, benim hatırım için ona yardım etmeni istiyorum.”
Utterson tutamadığı bir iç çekti. “Pekâlâ,” dedi, “söz veriyorum.”
Bölüm etkileşimi
