Sessiz Güç

LARA SOYDAN
Zaman geçtikçe Ankara’nın soğuk sabahlarına alışmıştım.
Her sabah aynı durakta bekliyordum otobüsü, Dersten derse koşuyor,boş zamanlarımda fakülte kütüphanesinde
sabahlıyordum.
Ama çok güç

Bugün de o günlerden biriydi.Dün akşam yine tozlu rafların arasında, adeta
dünyadan kopmuş gibi çalışmıştım. Kitapların arasında kendime yeni bir
kimlik,yeni bir hayat kuruyordum.

“Adaletin Tarihi”, “Ceza Hukuku”, “Kadın Hakları”… Sayfaları arasında geçmişimdeki
suskun çığlıkları bastırmaya çalışıyordum. Her zaman ki gibi derse girdim,sonra kütüphaneye geri döndüm.Notlarımı düzenledim,ders çalıştım. Derslerim zorlaştı ama asla vazgeçmeye niyetim yok. Bir süre ders çalıştıktan sonra geç olduğunu anlayıp eşyalarımı toplayıp eve vardım.

Akşam eve döndüğümde ise beni Zeynep çok mutlu bir şekilde karşılamıştı.
Zeynep ile arkadaştan ve dosttan öte Kardeş gibiydik.
Farklı okullarda okusak’ta ikimizin de aynı hayali vardı;Güçlü Kadın Olmak.

Bazen beraber yemek yaparken geleceğe dair hayaller kurar,bazen eski yaralarımız sarardık.Dediğim gibi aramızdaki dostluk artık kardeşlikten öteydi.

“Hayırdır? Ne bu neşe” dedim. Zeynep o kadar mutluydu ki yanıma koşup bana sarıldı.
O kadar merak ettim ki kollarının arasından kurtulup;
“Noldu zeynep niye bu kadar mutlu oldun”dedim.
“Lara inanamayacaksın”
“Neye?” Daha da merak ettim.
Koltuğa oturdu ve beni de yanına çağırdı.
“Buna” dedi ve bilgisayar ekranını bana çevirdi.
Bilgisayar ekranına baktığımda,Hukuk bürosunda staj başvurumun
kabul edildiğini gördüm.