İlk Dosya

LARA SOYKAN
Lara sabah erkenden aynanın karşısında durdu.Cübbesini ilk kez giyiyordu.
Yıllarca hayalini kurduğu an nihayet gelmişti ama midesindeki o tanıdık sıkıntı,
yıllar önce babasının attığı tokat gibi içini sarsıyordu.

Kendine aynada baktı.
“Hazırsın”

Bu tek kelime,geçmişin kırıklarını öyle bir örttü ki… Artık kimse onu yıkamazdı.

Adliye binasına yaklaşırken cübbesi kolunda,elinde kalın bir dava dosyası vardı.

Ayak sesleri koridorda yankılandıkça içindeki korku yerini kararlılığa bıraktı.
Burası sadece bir bina değil,mücadele alanıydı.

Odasına ulaştığında derin bir nefes aldı ve içeriye girdi. Odası özenle hazırlanmış,
Masanın üstünde kocama harflerle LARA SOYKAN yazıyordu.

Lara kendisiyle gurur duyuyordu.Odasını fotoğrafını teyzesine de attı. Teyzesi ve Zeynep onun tek ailesiydi ve onlarında odasını görmesini istedi.

Sandalyesine oturduğu sırada kapı tıklandı.

“Gir”
içeriye bir kadın girdi.
“Merhaba Lara Hanım ben yeni asistanınız İrem”
“A öyle mi? Memnun oldum irem”
“Bende memnun oldum Lara Ha-”
“Lütfen ismimle seslen”
“Maalesef iş gereği size öyle seslenmem”
Gülümsedim.
“Peki öyle olsun bakalım.Buyur niçin geldin?”
“Bunu size getirmem istendi”

Elinde kırmızı renkte bir dosya vardı.
Bana uzattığında hemen aldım.Dosya’nın kapağını açtığımda şok oldum.

İlk davam bir Cinayet davasıydı.Hatta bir Kadın Cinayetiydi.

Kısa bir an nefesimin kesildiğini hissettim.Bir kadın cinayeti.
Fail,eski sevgili.Kadının kardeşi,ablasının çığlıklarının hesabını
sormak istiyordu.

İrem den bir kahve isteyip odamdan dışarıya çıkardım.

Satır satır okudum dosyayı.Her cümleyle daha da bileniyordum.

“Bu bir dava değil” dedim içimden. “Bu bir ses,duyurulmamış bir çığlık.”
Duruşma tarihine baktım 2 gün sonraydı. 2 gün sonra büyük ve ilk davama girecektim.

Bir taraftan çok heyecanlıydım,Bir taraftan ise Korkuyorum.

Benim müvekkilim öldürülen kadının kardeşiydi. İrem’in dediğine göre
bugün benim odama gelecekmiş. Dosyayı acil konuşmamız gerekiyor.

Bu dosya aslında bir hafta önce verilmiş ama müvekkilimin avukatı olmadığı için
duruşma tarihi ertelenmiş.Bende buraya atandığım gibi karşıma çıkması normalmiş.

2 SAAT SONRA
Dosyayı baya bir inceledim,notlar aldım,yapacaklarımı planladım.

Dosyaya o kadar odaklanmışım ki kapının tıklanma sesini geç duydum.

“Gir” dedim. Kapı açıldı ve içeriye sarışın,uzun boylu,mavi gözlü bir adam girdi,
müvekkilim olduğunu tahmin ettiğim adamı görünce hemen ayağa kalktım.
“Merhaba ben Eren, Sizde Lara hanımsınız sanırım?”
Elimi uzattım,el sıkıştık ve ona cevap verdim.
“Evet, Eren bey adım Lara memnun oldun oturun lütfen”
Elimle sağda suran kanepeyi işaret ettim.
3 SAAT SONRA

Eren beyle ilk duruşma hakkında konuştuk,Tekrar notlar aldım.
Neler yapması ve neler yapmaması hakkında onu bilgilendirdim.

Ve burada ki ilk günüm bitti. Duruşma günüme kadar hazırlanmam gerekiyor.

Eve geldiğimde, ev çok sessizdi.Çok garip zeynep nerede acaba?
Tam o sırada telefon çalmasıyla ödüm koptu.
Ekrana baktığımda zeynep arıyordu.
“Alo” Sesini duyunca yüreğime su serpildi resmen.
“Alo Zeynep neredesin?”
“Pardon Lara sana haber vermeyi unuttum.Annem rahatsızlanmıştı sende iştesin diye
haber veremedim kusura bakma,2 gün kalır gelirim ben,hadi kendine iyi bak bay bay”
“Bay bay” telefon kapandı.
Onun en azından üzülebileceği,mutlu olabileceği bir ailesi vardı benim ise kimsem yok
Neyse şuan bunu düşünecek zamanım yok.
Hemen duşa girdim,üstümü giyindim.
O kadar yorulmuşum ki duş aldıktan sonra fark ettim.
Hemen mutfağa girdim,çok acıkmıştım.
Eren bey öğle vakti geldiği için öğlen bir şey yememiştim.

Canım makarna çekiyordu ama o kadar yorgunum ki çok üşendim.
Dün aldığım körili noodle yaptım. Yanına da kahve yaptım.
Bir yandan masada yemek yiyor , bir yandan dizi izliyordum.
Yemeğim bittikten sonra bulaşık makinesine koydum.

Koşa koşa odama gittim biraz çalışmam lazımdı.
Daha önceden çözülen kadın cinayetlerini gözden geçirdim.

Bir süre sonra gözlerim yorulunca,yatağa geçtim ve kendimi huzurlu bir uykunun kollarına bıraktım.

YAZAR NOTU: İlk gününde evrakları teslim etti,kalemini aldı,masasını tanıdı. Ama en önemlisi,aynaya baktığında artık bir “stajyer avukat” değil, Geleceğin Güçlü Avukatı vardı karşısında.