O Salondaki Kadın

MERT ALKAN
O sabah adliyeye her zamanki gibi erken geldim. Dava dosyasını geceden iki kez okumuştum.

Klasik bir kadın cinayeti vakası gibi görünse de, dosyanın dili çok daha fazlasını söylüyordu.

Mahkeme salonuna girdim.
Mübaşir,tarafları çağırmaya başlamıştı.O an gördüm onu…

Lara Soykan

Stajyerlikten beri tanıyordum onu.
Sessiz,dikkatli,ölçülü.
Ama şimdi… cübbenin içinde başka biri vardı.

Cübbesini yeni giymiş,ama gözlerinde yılların tecrübesi var gibiydi.Bir an,ilk defa bu mesleğe başladığım günü hatırladım.

O heyecan,o titreme…Ama onun yüzünde ne korku ne endişe vardı.

Sadece… mücadeleye hazır bir insanın bakışı.

İçimden bir şey geçti.
“Bugün burada bir duruşmadan fazlası yaşanacak.”

Savunmasını dinlerken fark etmeden kalemimi sıkmışım.O nasıl bir ses tonuydu?

Ne bağırdı ne de sustu… Her kelime hedefi buldu.

“Bugün burada sadece fail değil,bir düzen yargılanıyor.”

Bu cümle içime işledi.Dosyada yazmayanı söyledi.

Susturulan bir hayatın,salondaki yankısını duyuyordum.

Duruşma bitti.Hakim dosyayı karara bağladı ama benim içimde başka bir şey başladı.

İlk defa bir meslektaşıma “Hayranlık” duydum.

Koridorda yürürken onu tekrar gördüm.Müvekkiliyle konuşuyordu.

Gözlerinde yorgunluk ama bir o kadar da gurur vardı.Yanına gittim.

“Avukat Hanım ilk duruşmanız mıydı?”
Döndü. Gülümsedi.
“Evet.Ama son olmayacak.”

Ve işte o anda anladım…Bu kadın,sadece bir avukat değil.Bu kadın,
susanların sesi olacak

Ve ben…

Ben,cübbemin karşısında ilk defa savunmasız kaldım.