11. Bölüm

Ertesi gün Wiliam’ı okul bahçesinde gördüm.
Yanına gidip doğrudan konuştum.
“Benimle konuşman gerekiyor.”
Wiliam başını kaldırdı.
“Ne hakkında?”
“Çocukluğumuz.”
Yüzündeki ifade değişti.
“Demek Aren sana anlattı.”
“Her şeyi değil.”
Wiliam bir süre sustuktan sonra konuşmaya başladı.
“Biz üçümüz çocukken sürekli birlikteydik. Sen, Aren ve ben.”
“Sonra?”
“Sonra ailen başka bir yere taşındı. Bir anda ortadan kayboldun.”
“Ben mi?”
“Evet. Aren uzun süre seni bekledi. Her gün aynı yere gidiyordu.”
İçimde garip bir his oluştu.
“Peki sen?”
Wiliam hafifçe gülümsedi.
“Ben de onun peşinden gidiyordum.”
“Sonra neden görüşmediniz?”
Wiliam gözlerini yere indirdi.
“Çünkü Aren’ın senden hoşlandığını biliyordum. Ben de bir süre seninle ilgili hislerimi anlamaya çalıştım. Ama onun seni ne kadar özlediğini görünce araya girmek istemedim.”
Şaşkınlıkla ona baktım.
“Yani…”
“Merak etme Victoria. Artık geçmişte kaldı.”
Tam o sırada Aren yanımıza geldi.
“Wiliam.”
İkisi birbirine baktı.
Wiliam hafifçe gülümsedi.
“Sanırım artık ona anlatabilirsin.”
Aren başını salladı.
“Teşekkür ederim.”
İlk kez ikisinin arasında bir sorun olmadığını hissettim.
Okul çıkışında Aren yanıma geldi.
“Konuşmuşsunuz.”
“Evet.”
“Umarım seni üzmemiştir.”
“Hayır. Ama seninle ilgili bir şey öğrendim.”
“Neymiş?”
“Çocukken de kıskançmışsın.”
Aren güldü.
“Kim söyledi?”
“Wiliam.”
“Onunla bir daha konuşmayacağım.”
Kahkaha attım