9.Bölüm: Gidene mi daha zor yoksa kalana mı?

Hani hepimizin aklında bir soru vardır,
“Gidene mi daha zor yoksa kalana mı?” deriz hep. Aslında bu sorunun cevabı herkese göre değişir. Kimi zaman gidene zordur kimi zaman ise kalana zordur.
Giden, gittiği yerde düzelecek her şey zanneder. Kalan ise gidenin bıraktığı anılarla, yaşayıp bir ömür geçireceğim ve zaman beni geleceğe taşımayacak diye korkar. İlk vakitler belki bunlar yaşanır evet ama sonradan insanın içinde bulunduğu zaman değişir, insan değişir… Ne giden için düzelir her şey. Ne de kalan anıların içinden başını çıkartamaz hale gelir.
Rasih , gidenlerden olmuştu. Gittiğinde kasabadaki tüm her şeyden , herkesten kurtulacağı için mutlu olmuştu. Bir tek Mihrimah'ı bir daha göremeyecek olmak kalbini incitmişti. Rasih gider gitmez, düzenini kurmuş İngiltere'nin başkentinden Londra'da özel bir hastanede göreve başlamıştı. Orada birkaç arkadaş edinmiş, arkadaşlarından ise en çok Olivia adında bir kadınla vakit geçirmeye başlamıştı. Olivia, sarışın ve gözleri yeşil olan uzun boylu hastanenin en güzel kadın doktorlarından biriydi. Aile bağları kopuk, kendi hayatını kurmuş olan biriydi. Rasih ile çok ilgileniyor, tüm vakitleri onunla geçirmek istiyordu.
“Rasih müsait misin?”
“Evet Olivia gel.”
Olivia ile Rasih’in odaları yan yanaydı. Olivia içinse sadece odalar değil kalplerde hep yanyana olmalıydı. Rasih’i ilk gördüğü günden beri, Olivia'nın Rasih’e olan duyguları giderek yoğunlaşmaya başlamıştı.
“Rasih neler yapıyorsun? Hiç birlikte vakit geçiremiyoruz. Diyorum ki birlikte bir akşam yemeğine mi gitsek?”
Rasih, hastanede görevi bittikten sonra geri kalan vaktini evinde geçiriyor kimseyle de konuşmuyordu. Olivia'nın teklifini duyduktan sonra düşünceli bir tavırla,
“Bilmem ki ben dışarıda çok vakit geçirmeyi sevmiyorum.” demişti.
“Olsun bak sana da iyi gelir.” Diyerek ısrar etmişti Olivia.
“Peki” diyebilmişti tebessüm ederek Rasih.
Olivia olumlu cevabı duyunca sevinmiş,
“Önceki hayatını da bilmek istiyorum. Neler yaptın mesela buraya nasıl gelmeye karar verdin?” diye sorularına devam etmişti.
Rasih, içini açmayı seven biri değildi. Özel hayatından da , aile hayatından da kimseye bahsetmemişti.
“Aynıydı Olivia. Üniversite hayatımda burada geçmişti benim. Sonra memlekete döndüm baktım ki oralar bana göre değil, buraya geri döndüm bütün hikayem bu aslında.”
“Aa burada mı okudun yani? Ne güzel. Tabi üniversiteden sonra eve dönmek zor olmalı. Kendi düzenine alıştıktan sonra, aileyle yaşamak zordur kesin.”
Rasih, meraklı bir şekilde Olivia'ya bakıp,
“Peki sen neler yapıyorsun? Senin ailen nerede neler yapıyor?” diye sormuştu.
Olivia'ya bir sessizlik bürümüştü. Sessizliği çok uzun sürmemişti.
“Aile hayatım paramparça Rasih. Ben hep tek başımaydım. Bir ailem yoktu diyebilirim aslında. Lise hayatıma kadar kadar ailem hep yanımdaydı. Fakat önce annem terk etti beni sonra da babam. İkisi de başka kişilerle evlendiler. Onlar ayrılınca ben de bir süre tek başıma kaldım. Sonra zaten kendime burslar , yardımlar buldum. Sonra da amcamın yanından ayrıldım kendi hayatımı kurdum.” diye anlatmıştı kısaca hayatını Olivia.
Anlatırken sesi titriyor gibiydi Olivia'nın. Gözlerini yere eğip bakışlarını kaçırıyordu. Rasih ise Olivia'nın anlattıklarından etkilenmiş, sormaya devam etmişti.
“Peki ailenle hiç görüşmüyor musun?”
“Annemle görüşmüyorum. Babam ile de ayda yılda bir kere belki. Yani bir kızı olduğu aklına geldiğinde.”
“Anladım Olivia. Kusura bakma biraz sorularımla üzdüm galiba seni.”
Olivia tebessümle omuz silkmiş,
“Hiç önemli değil. Artık sadece bu hayatta kendimin olduğunu kabullendim. O yüzden kimsenin yanımda olmamış olması üzmüyor artık artık beni.”
“Anladım Olivia.”
Olivia, Rasih ile sohbet ettikten sonra odasına gitmiş akşam için ne giyeceğine karar vermeye çalışmıştı.
Zaman akıp gitmiş, akşam olmuş Rasih ile Olivia dışarı yemeğe gitmişlerdi. Olivia kadife kumaşında siyah bir elbise giymişti. Saçlarını ise topuz şeklinde toplamıştı. O kadar güzel olmuştu ki Rasih’in Olivia'yı görünce gözleri parlamıştı.
“Ne kadar güzel olmuşsun.”
“Teşekkür ederim Rasih.”
Olivia'nın güzelliğine saçlarına bakakalan Rasih’in, aklına Mihrimah gelmişti. içinden “Olivia'nın saçları bu kadar güzelse kim bilir Mihrimah saçları ne kadar güzeldir” diye geçirmişti. Kalbinden derin bir “ah” çekmişti. Birden Mihrimah’ı hayal ettiğinden dolayı utanmış ve dikkatini toplayıp Olivia ile sohbete dalmıştı.